2018-19

Η Νεοελληνική Τέχνη, η τέχνη δηλαδή που αναπτύσσεται στο ελληνικό κράτος τον 19ο και 20ο αιώνα, έχει τις ρίζες της στη μεταβυζαντινή ζωγραφική και την επτανησιακή σχολή της προεπαναστατικής περιόδου. Μετά την απελευθέρωση και μέσα από σύνθετες επιρροές και οσμώσεις από τον ευρωπαϊκό χώρο διαμορφώνεται η καλλιτεχνική φυσιογνωμία του νεότερου Ελληνισμού. Πολλά έργα τέχνης της περιόδου αυτής εκφράζουν και αναπαράγουν τις ιδεολογικές τάσεις, την πραγματικότητα και τους μετασχηματισμούς της νεοελληνικής κοινωνίας.

Στο μάθημα αυτό εξετάζονται η έννοια της διασποράς και η σημασία της για την κατανόηση βασικών ζητημάτων της νεότερης και σύγχρονης ελληνικής πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής ιστορίας. Αναλύονται ζητήματα όπως η ίδρυση, η οργάνωση και η εξέλιξη των ελληνικών κοινοτήτων του εξωτερικού με απώτερη επιδίωξη τη συνθετική θεώρηση του ευρύτερου φαινομένου της ελληνικής διασποράς.

Το μάθημα αυτό αποτελεί τη βασική εισαγωγή στην ιστορία της μεσαιωνικής Ευρώπης. Εξετάζεται η διαμόρφωση και η εξέλιξη του μεσαιωνικού κόσμου σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο, από την πτώση της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και την ίδρυση των γερμανικών («βαρβαρικών») βασιλείων ως την Αναγέννηση και το πέρασμα στους Πρώιμους Νέους Χρόνους.

Το μάθημα αποτελεί εισαγωγή στη βασική ορολογία και την εκμάθηση της ανατομίας και ιστολογίας του ανθρώπινου σκελετικού συστήματος. Επίσης, προσφέρει στον φοιτητή τη δυνατότητα αναγνώρισης όλων των οστών του ανθρώπινου σώματος όπως αυτά βρίσκονται σε αρχαιολογικές ανασκαφές, θραυσμάτων οστών, οστών που παρουσιάζουν ταφονομικές αλλαγές ή αλλαγές απότη διαχείριση των νεκρών όπως οστά από καύσεις. Παρέχει επίσης πληροφορίες για τις αναπτυξιακές καταβολές του ανθρώπινου σκελετού. Το μάθημα έχει και εργαστηριακό χαρακτήρα και αρκετή πρακτική σε οστά αρχαιολογικής προέλευσης.

Το μάθημα αποτελεί μία συλλογή επίκαιρων γνώσεων και πρακτικών που αφορούν τις εφαρμογές του αρχαίου DNA (aDNA) στη σύγχρονη φυσική ανθρωπολογία και την αρχαιολογία. Η αδήριτη ανάγκη διεπιστημονικών προσεγγίσεων στη μελέτη συγχρόνων και παρελθόντων πληθυσμών καθιστά κρίσιμη την ύπαρξη σχετικών εξειδικευμένων γνώσεων των βιοαρχαιολόγων στο εν λόγω ερευνητικό πεδίο. Το μάθημα συνεισφέρει στην εξοικείωση των νέων επιστημόνων με τις σύγχρονες τάσεις της διεπιστημονικής ανθρωπολογικής έρευνας και την ενημέρωσή τους για τα διεθνή τεκταινόμενα στο χώρο της ανάλυσης του αρχαίου DNA.