2018-19

Σκοπός του μαθήματος είναι η εμβάθυνση των γνώσεων που οι φοιτητές προσέλαβαν κατά τη διάρκεια του μαθήματος «Εισαγωγή στη Δημογραφία» του πρώτου έτους. Το μάθημα, εφόσον ο αριθμός των φοιτητών που θα το επιλέξουν θα είναι μικρότερος των 20, θα γίνεται με τη μέθοδο της υλοποίησης project. Τα δεδομένα για την υλοποίηση των projects παρέχονται από τις ιστοσελίδες των Εθνικών Υπηρεσιών Στατιστικής κάθε κράτους, τον Οργανισμό Ενωμένων Εθνών, τη Eurostat και άλλες πηγές και επιστημονικές δημοσιεύσεις.

Αντικείμενο της σειράς μαθημάτων είναι ο υλικός πολιτισμός, η χωροταξική οργάνωση και η αρχιτεκτονική των νεολιθικών κοινωνιών στην περιοχή της Θεσσαλίας, της Μακεδονίας και της Θράκης. Παρουσιάζεται η ιστορία της αρχαιολογικής έρευνας στην ευρύτερη περιοχή της βόρειας Ελλάδας, και τα προβλήματα χρονολόγησης των επιμέρους φάσεων της νεολιθικής περιόδου.

Η Γαλλική και η βιομηχανική επανάσταση υπήρξαν βασικοί διαμορφωτές των κοινωνιών της σύγχρονης Ευρώπης. Το μάθημα εξετάζει τις ιδεολογικές ζυμώσεις και τις εξεγέρσεις των πρώτων δεκαετιών του 19ου αιώνα, που προκύπτουν από τις δύο επαναστάσεις, την εξέλιξη της βιομηχανικής επανάστασης και την εκτεταμένη αστικοποίηση, τον εθνικισμό και τη διαμόρφωση των εθνικών κρατών, τον φιλελευθερισμό και την εξέλιξη των Ευρωπαϊκών πολιτικών συστημάτων, τον συνδικαλισμό και την οικονομική ανταγωνιστικότητα, την εκτεταμένη αποικιακή εξάπλωση και τον μιλιταρισμό.

Με την επιβολή της Ρωμαϊκής Ειρήνης ο ελληνικός κόσμος απολαμβάνει μια εντυπωσιακή πολιτισμική αναγέννηση από τα μέσα του 1ου αι. μ.Χ. μέχρι τα μέσα του 3ου αι. μ.Χ. Φαινόμενο που προωθείται κυρίως από τα ανώτερα στρώματα των ελληνικών πόλεων υπό την αιγίδα των Ρωμαίων, θερμών υποστηρικτών και θαυμαστών του ελληνικού πολιτισμού, είναι συνυφασμένο με πολλά γνωστά ονόματα, όπως του Λουκιανού, του Δίωνα Χρυσοστόμου αλλά και του Παυσανία, οι οποίοι αντλούν στοιχεία από τη δόξα της κλασικής εποχής, δημιουργώντας έτσι έναν καινούργιο ελληνικό πολιτισμό.

Το μάθημα, μετά από μια παρουσίαση των πρωτογενών πηγών και του βασικού χρονολογικού πλαισίου της ελληνιστικής περιόδου (323 – 31 π.Χ.), εξετάζει τις δεσπόζουσες πολιτικές και πολιτισμικές συνθήκες συμπεριλαμβανομένων των θετικών επιστημών, της φιλοσοφίας και της τέχνης.