Τοπικές ενδυμασίες από ΣΟΥΦΛΙΟΥ, Δ. ΣΟΥΦΛΙΟΥ, Π.Ε. ΕΒΡΟΥ

ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΒΑΡΒΟΥΝΗ ΑΠΟ ΤΗ ΦΟΙΤΗΤΡΙΑ ΤΟΠΑΛΙΔΟΥ ΕΛΕΝΗ ΜΕ ΑΡΙΘΜΟ ΜΗΤΡΩΟΥ 3251

ΕΤΟΣ Α’ ΕΞΑΜΗΝΟ Α’

ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΡΑΚΗΣ

ΤΜΗΜΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΘΝΟΛΟΓΙΑΣ

ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟ ΕΤΟΣ 2011-2012

Η ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΟΥ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΕΓΙΝΕ ΑΠΟ ΤΟ ΣΟΥΦΛΙ

Β. ΕΝΔΥΜΑ, ΥΠΟΔΕΣΗ, ΚΟΜΜΩΣΗ, ΚΑΛΛΩΠΙΣΜΟΣ

Οι φορεσιές κορίτσι μου που φορούσαν οι Σουφλιώτες ήταν πολύ διαφορετικές από τις φορεσιές των άλλων χωριών. Οι άνδρες φορούσαν ένα πουκάμισο το οποίο ήταν άσπρο τις καθημερινές και μεταξωτό τις γιορτές με φαρδιά μανίκια. Ακόμη φορούσαν μια βράκα η οποία ήταν βαμβακερή. Πάνω από το πουκάμισο φορούσαν το γιλέκ το οποίο δεν είχε μανίκια. Αυτό το έφτιαχναν μόνες τους οι γυναίκες στον αργαλειό. Επίσης στο γιλέκ πάνω υπήρχαν κάποια κουμπιά τα οποία ήταν μεταξωτά και κούμπωναν με θηλύκια. Το χειμώνα φορούσαν και το σικλβύρ το οποίο ήταν μάλλινο φτιαγμένο στον αργαλειό. Οι νέοι φορούσαν το ζουνάρι σε χρώμα κόκκινο, ενώ οι ηλικιωμένοι σε χρώμα μαύρο. Στην άκρη είχε και τα κρόσσια. Όσοι γέροι κάπνιζαν είχαν στις δίπλες του ζωναριού την κρίνα (ταμπακιέρες). Θυμούμαι τώρα του πατέρα μου που είχε μια ασημένια κρίνα. Η σαλταμάρκα ήταν σε χρώμα καφέ. Τα καλλσούνια (γκέτα)  φορούσαν οι άνδρες το χειμώνα. Ήταν από λεπτό σιαϊακι και κούμπωναν πλάι με κόπτσες. Τα κουντούρια δηλαδή τα παπούτσια ήταν ευρύχωρα για να μπαίνουν εύκολα τα πόδια τους, γιατί το δέρμα τους ήταν πολύ χονδρό. Τη Γιαμουρλούκα (παλτό) την φορούσαν οι άνδρες το χειμώνα για να μην κρυώνουν. Ήταν ραμμένη με μαύρο σιαϊάκι.

Η ενδυμασία της γυναίκας αχ, ήταν πολύ όμορφη ιδιαίτερα η γιορτινή. Ήταν μια ολομέταξη πουκαμίσα με δαντέλα βελονιού στη λιμαρά και στον ποδόγυρο του. Ήταν μακριά κάτω από το γόνατο και είχε φαρδιά και μακρινά μανίκια, Πάνω από το πουκάμισο φορούσε το μεσοφόρι το οποίο ήταν χωρίς μανίκια, βαμβακερό και λεπτό φτιαγμένο στον αργαλειό. Επάνω φορούσε το φουστάνι με φραμπαλά και ωραία δαντέλα στα πόδια. Το πιο όμορφο καφτάνι ήταν το ατλαζωτό μεταξωτό με κλάρες σε διάφορα χρώματα. Η λιμάρα ήταν στολισμένη με ωραίο σιρίτι και χάρτζια. Τα μανίκια ήταν σκιστά και δίπλωναν προς τα επάνω. Αυτά τα μλέγαν κοπάκια τα οποία ήταν στολισμένα με ασημοζόναρο που ήταν από ασήμι και μπρούτζο . Στο κέντρο της ζώνης ήταν ένας δικέφαλος αετός με ανοιχτές τις φτερούγες του. Στο κεφάλι φορούσε δισκμελι την μαντίλα δηλαδή που ήταν μετάξι ή μάλλινη. Τέλος  τα κοσμήματα που φορούσαν ήταν ασημένια. Φορούσαν μια καρφίτσα φιόγκος που έκλεινε το πουκάμισο. Επίσης φορούσαν και όμορφα ασημένια σκουλαρίκια. Γύρω στο λαιμό της είχε μια κορδέλα με  φλουριά.