Τοπικές ενδυμασίες από ΟΡΕΣΤΙΑΔΟΣ, Δ. ΟΡΕΣΤΙΑΔΟΣ, Π.Ε. ΕΒΡΟΥ

ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΡΑΚΗΣ

ΤΜΗΜΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΘΝΟΛΟΓΙΑΣ

ΔΙΔΑΣΚΩΝ: ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΒΑΡΒΟΥΝΗΣ

ΜΑΘΗΜΑ: ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΠΑΥΛΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ

ΑΚΑΔ. ΕΤΟΣ: 2021-2013

ΟΡΕΣΤΙΑΔΑ

«Ένδυμα, κόμμωση»

«Το παραδοσιακό ένδυμα μας έχει αρχαιοελληνικά και βυζαντινά στοιχεία, με ανατολίτικες και δυτικές επιρροές. Αυτά φορέθηκαν κυρίως απ’ τις γυναίκες στα χωριά του Ν. Έβρου μέχρι και το 1965. Το ανδρικό ένδυμα παρουσιάζει ομοιογένεια σ’ όλο το θρακικό χώρο. Οι άντρες φοράνε ποτούρια, άνετα και σε σκούρα χρώματα. Φορούσαν λευκό, λινό πουκάμισο και στη μέση ζωνάρι σε καφετί ή κόκκινες αποχρώσεις. Πάνω απ’ το πουκάμισο φορούσαν γιλέκο σε κόκκινες αποχρώσεις ή μαύρο με πολύχρωμα κεντήματα. Στο κεφάλι φορούσαν σαρίκι στο ίδιο χρώμα με το ποτούρι.

(Ευανθία Αναστασιάδου)

«Η γυναικεία φορεσιά, διαφοροποιείται απ’ την ανδρική. Κάθε ενδυματολογικό σύνολο τονίζει το χαρακτήρα της κοινωνικής ομάδας απ’ την οποία προέρχεται. Οι γυναικείες φορεσιές αποτελούνται από πολλά ρούχα. Οι γυναίκες φορούσαν μακριά, λευκή πουκαμίσα με κεντήματα στο λαιμό και στο κάτω μέρος. Πάνω απ’ τη πουκαμίσα φοράνε σκούρα φορέματα τα οποία φτάνουν, κάτω απ’ το γόνατο. Επίσης, πάνω απ’ το σκούρο φόρεμα, έχουν δεμένες χρωματιστές, πλουμιστές ποδιές. Για υποδήματα, φορούσαν χαμηλά σκούρα τακούνια.

Στο κεφάλι οι γυναίκες φορούσανε στολισμένες μαντήλες. Η φαντασία και η δεξιοτεχνία τους δημιουργεί κεφαλοδέματα, όλα μηνύματα αναγνωριστικά για να ξεχωρίζει η παντρεμένη απ’ την ανύπαντρη, η ανήλικη απ’ την ενήλικη, η κόρη απ’ την μητέρα, η αρχόντισσα απ’ την λαϊκή. Το πένθος κ’ η θλίψη απ’ τη χαρά κ’ υη γιορτή».

(Ευανθία Αναστασιάδου)