Τοπικές ενδυμασίες από ΜΑΓΙΚΟΥ, Δ. ΑΒΔΗΡΩΝ, Π.Ε. ΞΑΝΘΗΣ

                                      Αρχείο 1812

                     Όνομα φοιτήτριας ; Ελένη Μπόζη

                     Όνομα χωριού : Μαγικό, νομός Ξάνθης

                     Όνομα καθηγητή:  Μ. Γ. Βαρβούνης

                     Ακαδημαϊκό έτος : 2004-2005

               Τμήμα Ιστορίας – Εθνολογίας, Δημοκρίτειο

                            Πανεπιστήμιο Θράκης.

                           Αριθμός μητρώου : 1931

Β. Ενδύματα

     Οι φορεσιές ήταν ανάλογες με την εποχή και τη περίσταση. Οι άνδρες φορούσαν παντελόνια τα πουτούρια. Ήταν φαρδιά μέχρι το γόνατο και από το γόνατο και κάτω ήταν εφαρμοστά με κρυφό κούμπωμα για να είναι ζεστό το πόδι. Μάλιστα ανάλογα με το χρώμα που είχαν τα πουτούρια χωρίζονταν σε δύο κατηγορίες οι Θρακιώτες του χωριού. Στους καρά-πουτουρλούδες  που φορούσαν μαύρα πουτούρια και ήταν αυτοί που ήρθαν από τον Αίνο και στους ντεβέ-πουτουρλούδες (ντεβέ σημαίνει καμήλα) που φορούσαν πουτούρια χρώματος καμήλας και ήταν αυτοί που ήρθαν από τη Γέννα της Θράκης. Από πάνω φορούσαν πουκάμισο κουμπωμένο μέχρι το λαιμό και γιλέκο καθώς και σακάκι που λεγόταν σαϊτένιο και ήταν φτιαγμένο από μαλλί. Στα πόδια φορούσαν μάλλινες κάλτσες που τις έπλεκαν οι γυναίκες. Στο κεφάλι στην αρχή φορούσαν σκουφιά, τα φέσια και αργότερα ένα είδος καπέλου τη τραγιάσκα. Για τις επίσημες εμφανίσεις φορούσαν καβουράκια και στόλιζαν το γιλέκο τους οι πλούσιοι με ένα ρολόι τσέπης με χρυσή αλυσίδα. Πάνω από το γιλέκο έδεναν και στη μέση και το ζωνάρι.

      Οι γυναίκες τις καθημερινές φορούσαν μακριά, υφαντά φορέματα  μέχρι τον αστράγαλο και μαντό  ( παλτό) πάνω από τα ρούχα το χειμώνα. Στις γιορτές φορούσαν μουσουφούστανα με χαρμπαλά ( μακριές φούστες με δαντέλα). Από πάνω φορούσαν πουκάμισο με κολάρο που είχε δαντελίτσα στο γιακά και βελούδινο γιλέκο. Κάτω από κάθε τους ρούχο φορούσαν κορσέδες τα στηθούρια. Η γυναίκα τότε δεν άφηνε κανένα μέρος του σώματός της ακάλυπτο γιατί το θεωρούσε ντροπή.

     Στα μαλλιά φορούσαν τα τσεμπέρια (απλές μαντήλες).

     Τα μικρά αγόρια στην αρχή φορούσαν φουστανάκια, ποδιές. Αργότερα φορούσαν κοντό παντελονάκι ακόμη και το χειμώνα. Στο κεφάλι φορούσαν καπέλο.

     Τα κοριτσάκια φορούσαν κοντά φουστανάκια και στα πόδια κοντά καλτσάκια”.

                                                                             Βλάχου

                                                                                    Λεμονιά

     “Οι άνδρες στις γιορτές φορούσαν παπούτσια που τα έφτιαχναν τεχνίτες και οι γυναίκες λουστρίν  παπούτσια με λουράκι. Τις καθημερινές όμως φορούσαν λαστιχένια παπούτσια τα γαλέντζια ( τσόκαρα ξύλινα με ένα δερμάτινο λουρί από πάνω). Τα παπούτσια των ανδρών στις γιορτές ήταν από δέρμα με κορδόνια που τα έλεγαν σκαρπίνια” .

                                                                              Αραμπατζή

                                                                                  Ελένη

                                                                              (η γιαγιά μου)

Κόμμωση

    “ Τα μαλλιά των ανδρών ήταν κοντά. Για να κάνουν τη  χωρίστρα στο κεφάλι έβαζαν σαπούνι στα χεριά  κι άλειφαν τα μαλλιά για να κοκκαλώσουν. Αργότερα για να γυαλίζουν έβαζαν μπριόλ. Μερικοί άνδρες άφηναν και μουστάκι.

      Οι γυναίκες είχαν μακριά μαλλιά. Οι μεγάλες σε ηλικία έκαναν κότσο τα μαλλιά ή ρολό με φουρκέτες και μετά από πάνω έβαζαν το φιλέ για να πάνε στην εκκλησία τη Κυριακή και να μη χαλάσει το χτένισμα. Τα τσιμπιδάκια ήταν απαραίτητο αξεσουάρ που τα αγόραζαν οι γυναίκες από το πραματευτή που γύριζε στα χωριά. Αργότερα έκαναν σγουρά τα μαλλιά με τη περμανάντ. Οι κοπέλες αν είχαν μακριά μαλλιά τα έκαναν δύο πλεξίδες αν όμως ήταν κοντά τα κρεπάριζαν δηλαδή τα έξυναν με την τσατσάρα και γίνονταν φουσκωτά”.

                                                                                   Βλάχου

                                                                                       Λεμονιά

Καλλωπισμός

     “ Οι γυναίκες φρόντιζαν ιδιαίτερα το καλλωπισμό τους. Έλουζαν και χτένιζαν τα μαλλιά τους συχνά. Φορούσαν στο πρόσωπο φιασίδια ( κρέμες που τις έφτιαχναν μόνες τους). Συνήθιζαν να φορούν γυαλιά στα μάτια, κρεμαστά σκουλαρίκια, καρφίτσες και γάντια. Φρόντιζαν να μην τους μαυρίζει ο ήλιος, για αυτό όταν δούλευαν το καλοκαίρι φορούσαν μεγάλες άσπρες μαντήλες στο κεφάλι, πουκάμισα με μακριά μανίκια και γάντια με κομμένα τα δάχτυλα. Οι άσπρες και οι παχουλές γυναίκες ήταν οι πιο ωραίες και αυτές που προτιμούσαν οι άνδρες”.

                                                                                  Αραμπατζή Ελένη