Τοπικές ενδυμασίες από Δ. ΘΑΣΟΥ, Π.Ε. ΚΑΒΑΛΑΣ

ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟ  ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ  ΘΡΑΚΗΣ

Τμήμα : Ιστορίας και Εθνολογίας

 

 

Μάθημα : Εισαγωγή στην Λαογραφία

Διδάσκων : κος. Βαρβούνης

Τίτλος Εργασίας : Συλλογή Λαογραφικού Υλικού από το χωριό Καζαβίτι της Θάσου

 

 

Ονοματεπώνυμο : Κωνσταντινίδου Χρυσούλα

ΑΕΜ : 553959

Εξάμηνο : Α’

Ακαδημαϊκό Έτος : 2014 – 2015

Έτος : 2015

 

 

 

 

 

ΕΝΔΥΜΑ, ΥΠΟΔΕΣΗ, ΚΟΜΜΩΣΗ ΚΑΙ ΚΑΛΛΩΠΙΣΜΟΣ

«Το ένδυμά τους ήταν απλό και λιτό χωρίς υπερβολές και καμιά πολυτέλεια. Οι γυναίκες φορούσαν φαριές φούστες σαν φουστανέλες ή φαριά φορέματα για να μπορούν να κινούνται πιο άνετα. Δεν έλειπε βέβαια από πάνω τους η ποδιά για να δείξουν πως είναι γνήσιες νοικοκυρές.

Στα μαλλιά τους από την άλλη δεν υπήρχαν ιδιαίτερα χτενίσματα, εκτός από έναν απλό κότσο, καθώς οι περισσότερες γυναίκες, ιδιαίτερα σε μεγάλη ηλικία φορούσαν μαντίλα. Χαρακτηριστικό των περισσότερων γυναικών του χωριού.»

 

«κα. Αθηνά»

 

«Οι άνδρες τότε φορούσαν πολύ παλιά ρούχα, ειδικά όταν πήγαιναν να δουλέψουν στα χωράφια και στις ελιές, και πολλές φορές μπορούσαν να χαρακτηριστούν κουρελιασμένα. Χαρακτηριστικό, αν θα μπορούσαμε να το θέσουμε έτσι, στην ένδυση των ανδρών τότε ήταν οι τιράντες στο παντελόνι.»

 

«κα. Αλέκα»

 

«Σε αυτά τα πανηγύρια που γίνονταν, οι γυναίκες και οι άνδρες φορούσαν παραδοσιακές Θασίτικες στολές. Οι άνδρες φορούσαν βράκα που έφτανε κάτω από το γόνατο, γιλέκο σταυρωτό, παπούτσια χαμηλά με μάλλινη κάλτσα, και στο κεφάλι φορούσαν ένα μαύρο φέσι.

Η γυναικεία φορεσιά αποτελούνταν από υφάσματα, όπως το βελούδο και το μετάξι, χρυσοκεντημένα με παραστάσεις από τα βυζαντινά χρόνια. Η γυναικεία αυτή φορεσιά αποτελείται από :

• Το «φστάνι»
• Το «πκάμσο»
• Την «τραχηλιά»
• Τον «αλατζά»
• Το «τσικέτο»
• Την «ποδιάν»
• Το «ζουνάρ»
• Το «σπαλέτο»
• Τα «σκφούνια»

 

Τα «φστάνια» των γυναικών ήταν ροζ, κόκκινα, άλλα μονόχρωμα, άλλα με σχέδια χρυσό. Ήταν αμάνικα και μακριά ως τον αστράγαλο περίπου και φαρδιά.

Η «τραχηλιά» και το «πκάμσο» είναι λευκά και χρησιμοποιούνται ως εσώρουχα. Στο λαιμό φοράνε την «τραχηλιά» από βαμβάκι ή μετάξι. Το «πκάμσο» είναι μακρύ ενώ στα χέρια είναι πιο κοντό.

Ο «αλατζάς» είναι ένα μεταξωτό γιλέκο ή βελούδινο. Τα μανίκια του είναι στενά. Είναι συνήθως κόκκινος, βυσσινί ή καφέ.

Το «τσικέτο» είναι το γιλέκο που φοράνε πάνω από το «αλατζά». Γύρω – γύρω είναι χρυσοκεντημένο.

Οι «ποδιές» είναι άλλες μονόχρωμες και άλλες λουλουδάτες. Οι λουλουδάτες είναι στρογγυλές στο κάτω μέρος. Κάτω από την ποδιά φοράνε το «ζουνάρ», το οποίο είναι μονόχρωμο.

Στα μαλλιά φοράνε μια μαντίλα ή «σπαλέτο», την οποία την φοράνε είτε να πέφτει είτε τη δένουν γύρω από το λαιμό.

Τέλος, στα πόδια φοράνε τα «σκφούνια», άσπρες δηλαδή κάλτσες πλεκτές με βελόνες. Τα παπούτσια τους είναι βελούδινες παντόφλες.

Οι πιο πλούσιες του χωριού φορούσαν στις ποδιές τους φλουριά.»