Τοπικές ενδυμασίες από ΣΟΥΦΛΙΟΥ, Δ. ΣΟΥΦΛΙΟΥ, Π.Ε. ΕΒΡΟΥ

ΟΝΟΜΑ: Αλεξάνδρα

ΕΠΩΝΥΜΟ:  Παντελή

Α.Μ.: 2455

ΜΑΘΗΜΑ: Λαογραφία

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ: Κος Βαρβούνης

ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΡΑΚΗΣ (ΚΟΜΟΤΗΝΗ)

ΤΜΗΜΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ & ΕΘΝΟΛΟΓΙΑΣ

22/01/2008

Β. Σουλιώτικη φορεσιά.

"Η αγάπη της Σουφλιώτισσας για τον αργαλειό ήταν η αιτία που έκανε τη σουφλιώτικη φορεσιά να ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες της γύρω περιοχής. Από κανένα σπίτι δεν έλειπε ο αργαλειός και όλες οι γυναίκες ήξεραν να υφαίνουν. Με την υπομονή και επιμονή τους ύφαιναν και έφτιαχναν έργα τέχνης. Όλα τα ρούχα των Σουφλιωτών ήταν υφασμένα στον αργαλειό και συνήθως χρησιμοποιούσαν πρώτες ύλες που παράγονταν στο Σουφλί. Τέτοιες ήταν το βαμβάκι το μαλλί το λινάρι το καννάβι μα πάνω από όλα το μετάξι."

 Μιχάλης Πατέλης.

Γυναικεία φορεσιά.

Η φορεσιά της Σουφλιώτισσας διακρίνονταν σε καθημερινή και γιορτινή. Η Καθημερινή αποτελούνταν από το καφτάνι. Αυτό είναι ένα μακρύ φόρεμα με μανίκια και είναι ανοιχτό με ένα τριγωνικό άνοιγμα στο στήθος. Το μπούστο είναι εφαρμοστό και μετά από τη μέση φαρδαίνει και σχηματίζει πιέτες. Τέλος ανάλογα με την εποχή ήταν μάλλινο ή βαμβακερό. Η γιορτινή απαρτίζονταν από το καφτάνι που γινόταν από ατλάζι (ταφτάς) από βελούδο από σαμαλτζένιο (ριγέ ταφτάς) και από σαυτρατς (καρό μεταξωτό).

Το πουκάμισο που φορούσαμε κάτω από το καφτάνι ήταν και αυτό βαμβακερό λευκό το καθημερινό και μεταξωτό του γιορτινό. Κάτω από το καφτάνι συνηθίζαμε να φοράμε μεσοφόρι για να τονίζεται έτσι περισσότερο η μέση και να φουσκώνει το καφτάνι από τη μέση και κάτω. Στη μέση φορούσαμε την ποδιά. Η γιορτινή και νυφική ποδιά ήταν "γραμμένη" στον αργαλειό με πολύπλοκα σχέδια. Τα νεότερα χρόνια όμως αρχίσαμε να φοράμε και κατιφενιες ποδιές, οι οποίες και τελικά επικράτησαν.

Στη μέση στέρεο να με την μαλαμοκαπνισμένη ζώνη, με την υπέροχη πόρπη που απεικόνιζε στο κέντρο τον δικέφαλο αετό δουλεμένη με σμάλτο και στολισμένη με πολύχρωμες πέτρες. Τις ζώνες αυτές συνήθιζαν να μας τις κάνουν δώρο ή ο αρραβωνιαστικός μας ή ο γαμπρός μας. Υπήρχαν φυσικά και απλούστερες ζώνες με απλές πόρπες.

Στο κεφάλι φορούσαμε μεταξωτό μαντήλι με λουλούδια, που για τις νέες ήταν σε έντονα χρώματα που τα έδεναν με τέτοιον τρόπο ώστε τα κρόσσια από τη μαντίλα να κρέμονται στον τράχηλο και την πλάτη. Συμπλήρωναν δε κάτω από την μαντίλα και αλυσίδες με φλουριά για να φαίνονται από το μέτωπο. Οι πιο ηλικιωμένες φορούσα στα κεφάλια τους, τους γιασμάδες.

Τέλος, στο λαιμό κρεμούσαμε τα γκερντάνια με τα φλουριά και στο στήθος της ντούμπλες με φλουριά.

Ο αριθμός των φλουριών φυσικά σε κάθε φορεσιά ήταν ανάλογος με την οικονομική κατάσταση της κάθε γυναίκας."

 Άννα Κολπάκα

Αντρική φορεσιά:

Η ανδρική φορεσιά απαρτίζονταν από την βράκα, το πουκάμισο, το γιλέκο και το χειμώνα τον ντουλαμά (γιλέκο χειμωνιάτικο) το τουνάρι, τη σαλταμαρα  ( μάλλινο επίσημο γιλέκο ) το σαλβάρι, (μάλλινη επίσημη βράκα) και τη γιαμουρλούκα (χειμερινός επενδυτής φτιαγμένος από κατσικότρίλιχα)".

 Μιχάλης Πατέλης

"Με την απελευθέρωση και την καθιέρωση της ευρωπαϊκής (φράγκικης) φορεσιάς οι Σουφλιώτες και οι Σουφλιώτισσες σταδιακά άλλαξαν τρόπο ντυσίματος. Σήμερα ελάχιστες ηλικιωμένες ντύνονται κατά τον πατροπαράδοτο τρόπο".

Μιχάλης Πατέλης