Τελετουργίες από Π.Ε. ΚΑΒΑΛΑΣ, ΕΛΑΦΟΧΩΡΙΟΥ, Δ. ΝΕΣΤΟΥ

Στη Σαρακοστή πριν από τα Χριστούγεννα και από το Πάσχα, όλοι οι κάτοικοι του χωριού
ανεξαιρέτως, κάναμε νηστεία. Σε όλες τις κινητές εορτές γιορτάζαμε πίνοντας και
τραγουδώντας.
Ένα έθιμό μας ήταν παραμονή Πρωτοχρονιάς να βγαίνουν και να πηγαίνουν σε πολλά
χωριά οι «Τραγκουλάδες». Οι «Τραγκουλάδες» ήταν οι ανύπαντροι άνδρες του χωριού, τα
παλικάρια, ντυμένοι με προβιές ζώων και δερμάτινες μάσκες στο πρόσωπό τους. Ακόμη,
στο πίσω μέρος της προβιάς, στην πλάτη, κρεμούσαν πέντε μεγάλα κουδούνια, για να
κάνουν θόρυβο και να τους ακούνε όλοι. Ντυμένοι έτσι, πηγαίνανε από σπίτι σε σπίτι
λέγοντας κάλαντα και οι χωρικοί τους δίναμε χρήματα, φρούτα ή ξυλοκέρατα. Τα δώρα
αυτά τα συγκέντρωνε σε ένα δισάκι στο λαιμό ένας άνδρας μεταμφιεσμένος σε γυναίκα, ο
οποίος λεγόταν νύφη. Αφού μαζεύανε τα δώρα τους, άρχιζε το γλέντι στην πλατεία του
χωριού: τραγουδούσαν, χορεύανε και πηγαίναμε κι εμείς οι υπόλοιποι χωρικοί αν θέλαμε.
Την Καθαρά Δευτέρα, πλέναμε όλα τα σκεύη της κουζίνας για να μην έχουν αποφάγια και
έτσι να μην μπορούμε να «αρτυθούμε». Ακόμα, το θεωρούσαμε γρουσουζιά. Ένα έθιμό μας
αυτή τη μέρα ήταν: βράζαμε αβγά και με μια μεγάλη βελόνα το τρυπούσαμε στη μέση και
περνούσαμε κλωστή από τη μια άκρη του ως την άλλη. Αφού το κρεμούσαμε από την
κλωστή αυτή στη ρόκα, το κουνούσαμε σιγά σιγά μπροστά στο πρόσωπο του καθένα της
παρέας. Όποιος κατάφερνε και έπιανε με το στόμα του το αβγό το στόμα του «έκλεινε» και
ήταν έτοιμος να αρχίσει τη νηστεία μέχρι το Πάσχα.
Γενικότερα όμως, τις εορτινές μέρες κανένας δεν εργαζόταν. Το θεωρούσαμε αμαρτία και
γρουσουζιά.