Τελετουργίες από Π.Ε. ΚΑΒΑΛΑΣ, ΠΕΡΝΗΣ, Δ. ΝΕΣΤΟΥ

«Όπως είπαμε οι κάτοικοι στο χωριό είχανε μεγάλη πίστη και ελπίδα στον θεό. Έτσι
τηρούσαν κάθε μεγάλη νηστεία και προσευχή στην εκκλησία. Την σαρακοστή λοιπόν πριν
από τα Χριστούγεννα όλοι τηρούσαν αυτή την μεγάλη νηστεία τρώγοντας μόνο ψάρι από το
ποτάμι και καθόλου κρέας. Ο παπάς του χωριού πριν αρχίσει η νηστεία παρότρυνε όλους
τους πιστούς στην Κυριακάτικη λειτουργία και έτσι όλοι ακολουθούσαν την θεία συμβουλή
του.»
«Τον μήνα Φεβρουάριο γινόντουσαν πολλές και μεγάλες γιορτές, δηλαδή όλος ο μήνας
ήτανε μια γιορτή γιατί στο χωριό οι κάτοικοι παρ’ όλο που ήταν τόσο θρησκόληπτοι
γιόρταζαν και γλεντούσαν πολύ στις αποκριές. Μαζεύονταν γύρω γύρω απ’ τα χωριά όλοι
για να θαυμάσουν το καρναβάλι και να απολαύσουν τα αγαθά που προσφέρονται στην
Πέρνη κάθε τέτοια εποχή. Ράβανε στολές για τα μικρά παιδιά, το χωριό γέμιζε με
πλανόδιους που είχανε λατέρνες, αράπηδες με αρκούδες και μεγάλα κουδούνια και όλα
αυτά στην πλατεία του χωριού μέχρι το πρωί. Και φυσικά δεν έλειπαν τα εδέσματα. Σφάζαν
αρνιά και κατσίκια και όλο το χωριό καθότανε μαζί σε τραπέζια πολλά μέτρα που
στρώνονταν στην πλατεία. Η γιορτή κρατούσε πολλές από τις μέρες του Φλεβάρη μέχρι
βέβαια την Καθαρή Δευτέρα που τελείωνε το τριώδιο και είχανε μία διαφορετική γιορτή.
«Από την Καθαρή Δευτέρα άρχιζε πλέον ένας άλλος κύκλος νηστείας και προσευχής για τις
μέρες του Πάσχα. Άρχιζε η νηστεία της Ανάστασης του Κυρίου όπου όλα ησύχαζαν πάλι και
ο κόσμος ακολουθούσε μια ήσυχη ζωή. Την μεγάλη εβδομάδα στους χαιρετισμούς της
Θεοτόκου δεν έλειπε κανένας κάτοικος από τις καθημερινές λειτουργίες και το βράδυ της
Ανάστασης όλοι μαζεύονταν στην εκκλησία ή και στην πλατεία του χωριού για να ψάλουν
ευλαβικά το Χριστός Ανέστη.»

«Τον Μάιο μήνα ήταν ένας μήνας που πάλι γιόρταζε το χωριό καθώς είχανε το μεγάλο
πανηγύρι του Αγίου Κωνσταντίνου και της Αγίας Ελένης. Γλεντούσε όλο το χωριό με όργανα
και φαγητά τι άλλα και με παραδοσιακούς χορούς που ετοίμαζε ή το σχολείο του χωριού ή
ο σύλλογος (πολιτιστικός-λαογραφικός) που υπήρχε στο χωριό. Υπήρχαν ζουρνάδες και
νταούλια σαν παραδοσιακά όργανα της εποχής σε κάθε μια από τις γιορτές που συζητάμε.
Ακόμα μέσα στον μήνα Μάη γιορταζότανε παράλληλα και η αρχή της άνοιξης. Ήταν ο
καιρός που θα απέδιδαν πολλές καλλιέργειες χωρικών και θα ερχότανε οι μεγάλες σοδειές
στους επόμενους μήνες.»

«Προς το τέλος του καλοκαιριού στις 15 Αυγούστου ακόμα μία μεγάλη γιορτή των
χριστιανών γιορτάζεται στο χωριό μας για να τιμηθεί με ευλάβεια η Παναγία. Γίνεται πάλι
γιορτή προς τιμήν της και βγαίνει η εικόνα της σε λαϊκό προσκύνημα στο προαύλιο της
εκκλησίας για να την προσκυνήσουν όλοι οι πιστοί.»
«Τον μήνα Σεπτέμβριο έχουμε τον τρύγο στα αμπέλια και την παραδοσιακή παραγωγή του
κρασιού που πάντα γινότανε με γιορταστικό τρόπο. Αυτό συνέβαινε γιατί εκείνη η εποχή
ήταν η δικαίωση όλων των κόπων και του μόχθου των αγροτών για την καλύτερη σοδειά
σταφυλιών και κρασιού, καθώς αυτό τους έκανε να ξεχωρίζουν ανάμεσα σε όλους τους
κατοίκους του χωριού.»

Νικόλαος Νάτρας