Τελετουργίες από Π.Ε. ΞΑΝΘΗΣ, Δ. ΤΟΠΕΙΡΟΥ, ΕΡΑΣΜΙΟΥ

Β. ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΥ

α) Η Σαρακοστή πριν τα Χριστούγεννα. Στη Σαρακοστή από 14 Νοεμβρίου μέχρι
και τις 14 Δεκεμβρίου οι άνθρωποι κρατούσαν νηστεία. Δεν έτρωγαν κρέας αλλά
έτρωγαν λαχανικά και ψάρια. Την ημέρα των Χριστουγέννων έσφαζαν τα
γουρούνια και έφτιαχναν λουκάνικα, μπάμπες (τσιγέρι, σπλήνα, κρέας και ρύζι) τα
έβαζαν σε χοιρινά έντερα. Επίσης πήγαιναν στην εκκλησία να κοινωνήσουν.

(Καζάκου Μαρία, 64)

β) Το Δωδεκαήμερο (25 Δεκεμβρίου - 5 Ιανουαρίου). Μετά τα Χριστούγεννα το
βράδυ έρχονταν τα "καρκατσέλια" (καλικάντζαροι) και σκέπαζαν τις εικόνες για να
μην έρθουν και τις "κατρίσουν" (κατουρήσουν). Έξω από την πόρτα
τοποθετούσαν ένα αγκαθωτό κλωνάρι μέχρι τα Φώτα. Τα Φώτα ξεσκέπαζαν τις
εικόνες και τις πήγαιναν στη βρύση για να τις πλύνουν. Την Πρωτοχρονιά έκαναν
πίτες και κουλούρες. Τις κουλούρες τις έκοβαν κομματάκια και τις τρίβανε. Μετά τις
έβαζαν λιωμένο βούτυρο, τυρί και τα ανακάτευαν. Βάζανε "σημάδια" όπως σπίτι,
μαντρί, πρόβατα άλογα κτλ και έταζαν κάθε κομμάτι πρώτα στο Χριστό, στην
Παναγία και έπειτα στα άτομα της οικογένειας. Όποιος τύχαινε το φλουρί, το έβαζε
στο κεφάλι του για να έχει πολλά λεφτά και έλεγε: "όσες τρίχες έχει το κεφάλι μου
τόσα λεφτά να έχουμε".

(Καζάκου Μαρία, 64)

γ.Γιορτές του Φεβρουαρίου. Το Φεβρουάριο η πρώτη γιορτή ήταν η "παπαντίς" και
μετά ο Άϊ - Συμιός. Στη γιορτή του Άϊ - Συμιού δεν έκοβαν τίποτα με μαχαίρι
προπαντός οι έγκυες γυναίκες για να μην πάθει κανένα κακό το μωρό. Και έλεγαν
εκείνη τη μέρα: "Η παπαντίς μάζευε τις γιορτές με το γάντι δηλαδή πως μετά τη
γιορτή του 'Αϊ - Συμιού δεν έχει πολλές γιορτές.

(Καζάκου Μαρία, 64)