Τοπικές ενδυμασίες από ΔΡΑΜΑΣ, Δ. ΔΡΑΜΑΣ, Π.Ε. ΔΡΑΜΑΣ

ΑΡΧΕΙΟ 2370

ΛΟΥΚΑ ΕΛΕΝΗ

Α ΕΞΑΜΗΝΟ

Μ. Γ. ΒΑΡΒΟΥΝΗΣ

Β . Ένδυση , υπόδεση , κόμμωση και καλλωπισμός   

α . Ένδυμα

Οι γυναίκες είχανε το φασόν , δηλαδή αγορασμένα υφάσματα που ράβανε στην μοδίστρα ή και μόνες τους. Φορούσανε μια μαντίλα στο κεφάλι (όποια ήθελε ) και παραδοσιακές φορεσιές. Φορούσανε φούστες , που φτάνανε κάτω από το γόνατο , με μια σεμνή μπλούζα και οι άντρες ένα παντελόνι με ένα μπλουζάκι ή ένα πουκάμισο . Και στα χωράφια φοράγανε πιο πρόχειρα ρούχα ,οι γυναίκες μακριές φούστες από ύφασμα “αλλατζά” και ένα μπλουζάκι. Ενώ οι άντρες   πάλι ένα απλό παντελόνι με ένα πουκάμισο.

  Τα παιδιά αγόρια , κορίτσια συνήθως ήταν το ίδιο , φούστα και παντελόνι. Στο σχολείο έπρεπε να πάνε με τη στολή τους έπρεπε να είναι καθαρή , σιδερωμένη και  τα παπούτσια τους καθαρά χωρίς λάσπες .Αν κάποιο από τα παιδιά δεν τηρούσαν κάποια από τα παραπάνω , τα βάζανε τιμωρία ήταν η «βίτσα». Ένα ξύλο από άγριο-τριανταφυλλιά το οποίο το χρησιμοποιούσαν στον εκφοβισμό στους μαθητές , δηλαδή το χρησιμοποιούσαν για να χτυπήσουν τα παιδιά στα χέρια τους σαν τιμωρία .

  Η καλή τους ενδυμασία ήταν από μια καλή στολή που ράβανε στη μοδίστρα και ένα καλό ζευγάρι παπούτσια.

Β. Υποδήματα

 Η Ενδυμασία και τα υποδήματα ήταν ανάλογα την δύναμη του καθενός. Δεν έδιναν και τόση σημασία σ’ αυτά  τα θέματα. Είχαν από δύο ζευγάρια παπούτσια . Ένα καλό ζευγάρι για το σχολείο και τις γιορτινές μέρες και ένα απλό καθημερινό .

   Όταν χάλαγε το παπούτσι , όσοι είχαν την δύναμη τα πήγαιναν στον τσαγκάρη ή στο λουστραδόρο . Τότε ο κόσμος περπατούσε  σε χωμάτινους δρόμους , τα παπούτσια σκονίζονταν , λασπώνονταν εύκολα , καθώς και χαλάγανε εύκολα . Αυτός  με ένα κασελάκι μπροστά του όπου γύρο του να κρέμονταν  οι βούρτσες και τα βερνίκια με τα διάφορα χρώματα , καθόταν σε ένα χαμηλό σκαμνάκι , στην αρχή μιας πλατείας ή κοντά σε κάνα δύο καφενεία και περίμενε να έρθει κάποιος να τους κάνει τα παπούτσια.

γ . Καλύμματα του κεφαλιού και κόμμωση

 Για το κάλυμμα του κεφαλιού τους , είχαν το «πασχούλ και το  τσεμπέρι», αλλιώς «μαντίλα». Τα φορούσαν για να προστατέψουν το κεφάλι τους από το πολύ κρύο. Τα τσεμπέρια και τις μαντίλες τις φορούσαν κυρίως οι γυναίκες αν και οι περισσότερες είχαν τα μαλλιά τους μακριά κάτω από τον ώμο και για τα μικρά κορίτσια έφτιαχναν κοτσιδάκια ή εντυπωσιακές πλεξούδες , και οι γιαγιάδες είχαν τα μαλλιά τους μαζεμένα , ψηλά στο κεφάλι σαν κότσο ή πιασμένα σε στρόγγυλή μορφή.

  Οι άντρες φοράγανε το «πασχούλ». Το πασχούλ είχε στη μέση ραφές για εμφάνιση και αφήνανε να κρέμεται μια τριχωτή φούντα σε χρώμα κυρίως κίτρινο και άσπρο , το οποίο εφάρμοζε στο κεφάλι με ζώνες από λάστιχο .

δ. Καλλωπισμός

Οι περισσότερες γυναίκες δεν καλλώπιζαν ιδιαίτερα τον εαυτό τους, κυρίως  λόγο χρημάτων. Η απλή νοικοκυρά γυναίκα φορούσε ένα κόσμημα που το ονομάζανε «ζηνίκθια». Ένα χειροποίητο κόσμημα από διάφορες χάντρες που φορούσαν στην περιοχή του λαιμού ή καρπό του χεριού σαν αλυσίδα . Οι ελεύθερες κοπέλες φορούσαν ψεύτικα δαχτυλίδια που τα έφτιαχναν μοναχές τους από κλαδιά δέντρου ή από φύλλα λουλουδιών και κοτσάνια φρούτων και οι παντρεμένες φορούσαν πάντα τις βέρες τους από χρυσό . Όσες γυναίκες ήταν πιο εύπορες οικονομικά , αγόραζαν κοσμήματα από μικρά κοσμηματοπωλεία . Αν και η μέση γυναίκα τότε προτιμούσε να αγοράσει τρόφιμα και διάφορα υλικά για το σπίτι .