Τοπικές ενδυμασίες από ΠΡΟΣΟΤΣΑΝΗΣ, Δ. ΠΡΟΣΟΤΣΑΝΗΣ, Π.Ε. ΔΡΑΜΑΣ

60 Α.

Όνομα: Τσαμόγλου Δέσποινα

Εξάμηνο: Α’

Τόπος: Προσοτσάνη Δράμας

Αριθμός μητρώου: 242

Περίοδος: Χριστούγεννα 1995-1996

Β. Ένδυμα, Υπόδεση, Κόμμωση και Καλλωπισμός

 Τα φουστάνια μας ήταν κι από οργάντζα ή βελούδινα. Θυμάμαι λίγο τη γιαγιά μου, που φορούσε πάντα μαντίλα με φλουριά στο μέτωπο.

  Φτιάχνανε κρέμες από διάφορα φυτά κι έπρεπε να είναι μπουρμπουλωμένες, να μην τις δει ο ήλιος. Άμα τις έβλεπε ο ήλιος, θα τις μαύριζε. Και σκεπάζονταν πολύ, στα χωράφια εδώ κι εκεί. Απ΄το τύλιγμα ίδρωναν κι άσπριζαν, σαν το βαμβάκι γίνονταν.

Οι παλιές γυναίκες έφτιαχναν και δαντελένια εσώρουχα από χασέ.

Το πλύσιμο: Αρχίζουμε και βάζουμε τις λεκάνες. Βάζουμε τα σκούρα σε μια λεκάνη, τα άσπρα σε άλλη, τις κάλτσες αλλού, τα μαντίλια αλλού κι αρχίζουμε να τα βάζουμε να μαλακώνουν. Μετά βάζουμε το καζάνι να βράζει και ρίχνουμε μέσα τα άσπρα. Τα άλλα τα σκούρα μουσκεύουν. Τα ρούχα τα άσπρα βράζουν μέχρι το μεσημέρι. Βάζουμε σόδα στο καζάνι σαν λευκαντικό. Έβραζαν καλά τα ρούχα. Μετά τα έτριβαν στις λεκάνες και τα ξέπλεναν. Τις κάλτσες και τα μαντίλια, στη συνέχεια, τα έπλεναν ένα-ένα στο χέρι. Φυσικά μετά τα άπλωναν.

 Η επίσημη παραδοσιακή στολή ήταν μαύρη από τα ταφτά.

   Η οικογένεια Γοργόλη έχει μια χειμωνιάτικη βυσσινή.  

(Τσαμόγλου Φυδάνα Μαρία)

Ο μπαμπάς μου ήταν ορφανός, ταλαιπωρημένος και είχε κάτι κλασνίκια (πουκάμισα φαρδιά). Πλεγμένες κάλτσες μέχρι το γόνατο και χωρίς πατούσες και ξυπόλητοι χορεύανε. Ίσως να μη φορούσαν, πολύ παλιά, εσώρουχα.

(Κατίνα Τόλιου )

Παλιά, όλες με στολή φορούσαν πάντα καφέ μαντίλες

(Παράσχου Ελένη)

Σιδέρωμα: Βάζαν αναμμένα κάρβουνα σε ένα βαρύ σιδερένιο σίδερο. Εάν δεν ήταν αναμμένα, τα ετοίμαζαν στη φωτιά. Έστρωναν πάνω σε ένα τραπέζι κουβέρτα σκληρή, από πάνω σεντόνι και σιδέρωναν.

(Τσαμόγλου Φυδάνα Μαρία)