Τοπικές ενδυμασίες από Δ. ΔΡΑΜΑΣ, Π.Ε. ΔΡΑΜΑΣ

196 A.

Καραμιχαλίδης Αναστάσιος Α’ εξάμηνο

Εργασία στο μάθημα της Λαογραφίας

Καθηγητής: Μ.Βαρβούνης Α.Μ:532

Η εργασία αυτή αναφέρεται στο συνοικισμό της Ν. Αμισού Δράμας

Διάρκεια Εργασίας: Από 18 Δεκεμβρίου έως 5 Ιανουαρίου

Β. Ένδυμα, Υπόδεση, Κόμμωση και Καλλωπισμός

Οι γυναίκες τη δεκαετία του ΄30 ήξεραν να υφαίνουν. Για τους άνδρες φτιάχναμε πιο χοντρά ρούχα. Στους αργαλειούς υφαίναμε το ύφασμα. Τα φορέματα και οι φούστες ήταν μακριά κάτω από το γόνατο. Τα ρούχα τα φτιάχναμε από μαλλί και βαμβάκι. Αυτοί που δεν ήξεραν να υφαίνουν πήγαιναν στη μοδίστρα.

 Οι άνδρες φορούσαν μάλλινα παντελόνια και βαμβακερά, φαρδιά. Μερικοί φορούσαν ζωνάρια κόκκινα φαρδιά. Στο κεφάλι οι άνδρες φορούσαν κασκέτα ενώ οι γυναίκες τσεμπέρια. Μάλιστα οι νεόνυμφες φορούσαν τσεμπέρια που είχαν γύρω-γύρω πλεγμένα χάντρες.

Οι πιο πολλές γυναίκες τα μαλλιά τους τα είχαν κότσο ή πλεξούδα, ενώ τα μικρά κοριτσάκια τα έκοβαν κοντά, τα έδεναν κορδέλες, ενώ μερικά τα είχαν πλεξουδίτσες. Οι άνδρες όλοι είχαν κοντά μαλλιά, είχαν αντρικό κούρεμα.

 Εκείνα τα χρόνια πολλά καλλυντικά δεν είχαμε. Οι μεγάλες γυναίκες φτιάνουν τα φτασίδια, που ήταν σαν αλοιφές, που τα έβαζαν στο πρόσωπο τους. Οι κολόνιες, που φορούσαμε, ήταν από λεμόνι και τριαντάφυλλο, ενώ επίσης φορούσαμε και πούδρες.

(Καριτίδου Μαρία ετών 73. 2α Δημοτικού)

Επειδή τα χρόνια εκείνα, 1925 και μετά, ήταν δύσκολα και επειδή είμασταν πρόσφυγες δεν είχαμε πολλά ρούχα και ακριβά. Οι γυναίκες φορούσαν φουστάνια, που τα λέγαμε κάμπωτο και οι άνδρες φορούσαν τα ποτούρια ή τα ξαξίρια.

 Για παπούτσια φορούσαμε γαλότσια, τσόκαρα και οι περισσότεροι φορούσαν τσαρούχια. Τα γαλότσια ήταν ένα ξύλο από κάτω και από πάνω είχε ένα πετσί που το καρφώναμε.

 Στο κεφάλι οι άνδρες φορούσαν σαρίκια και οι γυναίκες φορούσαν μαντήλες.

Καλλυντικά δεν είχαμε τίποτες. Για να είμαστε πιο όμορφες οι κοπέλες ζεσταίναμε ένα σίδερο και φτιάχναμε κατσαρά τα μαλλιά μας.

(Κοντολα Θάλεια ετών 74 Δημοτικό)

Τότε το μόνο που φορούσαμε ήταν ένα κομμάτι ύφασμα που το ράβαμε οι ίδιοι μας ή το πηγαίναμε στους ραφτάδες του χωριού. Παιδιά και γυναίκες φορούσαμε όλοι φουστάνια.

Φορούσαμε παπούτσια λαστιχένια. Όταν σφάζαμε κάνα γουρούνι, το δέρμα το ξεραίναμε και το κάναμε τσαρούχια. Στο κεφάλι φορούσαμε ένα κασκόλ τυλιγμένο, σαν φέσι και μερικοί φορούσαν τραγιάσκες και ρεπούμπλικα.

(Μυστακίδης Λευτέρης ετών 94. Αγράμματος)