Τοπικές ενδυμασίες από ΣΟΦΙΚΟ, Δ. ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ, Π.Ε. ΕΒΡΟΥ

                                          Αρχείο 2176

                        Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης

                          Τμήμα Ιστορίας και Εθνολογίας

                      Εργασία για το μάθημα της Λαογραφίας

Διδάσκων             :  Μ. Γ. Βαρβούνης

Ακαδημαικό έτος : 2010-2011

Εξάμηνο                : A΄.

Φοιτήτρια              : Λινταράκη Βασιλική

Α.Μ.                      :2962

                                        Σοφικό Έβρου

Β.              Ενδυμασία:

     Οι νοικοκυρές έφτιαχναν τα ρούχα μόνες τους και τα περισσότερα τα ύφαιναν στον αργαλειό. Φορούσαν την φανέλα, ένα μακρύ μάλλινο γιλέκο, ένα πλεκτό “φόρεμα”, την ποδιά και την μαντίλα στο κεφάλι. Όπως είναι φυσικό όλα μαζί τα ρούχα αυτά θα δυσκόλευαν τις δουλειές τους. Γι’ αυτό το λόγο φορούσαν μόνο την φανέλα, το μακρύ γιλέκο και την ποδιά τους για να κινούνται πιο εύκολα, χωρίς να ζεσταίνονται. Το πλεκτό “φόρεμα” το οποίο ήταν το πιο βαρύ και ζεστό από όλα τα υπόλοιπα φορέματα, το φορούσαν μόνο σε ιδιαίτερες περιπτώσεις  (γάμους, γιορτές). Οι ηλικιωμένες γυναίκες φορούσαν ένα είδος κάλτσας, το οποίο ήταν από μαλλί και κάλυπτε όλο το πόδι. Με την πάροδο των χρόνων , άρχισαν να φορούν πιο ανάλαφρα ρούχα, τα οποία επίσης έφτιαχναν μόνες, που έμοιαζαν με ρόμπες και κρατούσαν ολόκληρη την στολή για τις ξεχωριστές περιπτώσεις. Η αλλαγή αυτή επικράτησε και τα κορίτσια των επόμενων γενεών φορούσαν την στολή σε σχολικές γιορτές και παρελάσεις, τιμώντας την παραδοσιακή και καλοφτιαγμένη στολή του χωριού.

     Οι γυναίκες του Σοφικού δεν είχαν τα καλλυντικά που διαθέτουν οι σημερινές. Έτσι, εκείνες τα έφτιαχναν μόνες τους από φυσικά προϊόντα. Για παράδειγμα για να στερεώσουν τα μαλλιά τους, αντί για ζελέ που χρησιμοποιούν στις μέρες μας, συνήθιζαν να βάζουν σε μικρές ποσότητες ζουμί από λεμόνι.

Επιπλέον, υποκατάστατο του κραγιόν εκείνη την εποχή ήταν το βατόμουρο. Οι γυναίκες δηλαδή, έτριβαν και με τα δύο τους χέρια τα βατόμουρα, τα οποία ήταν διαφόρων χρωμάτων ( αν και περισσότερο χρησιμοποιούσαν τα κόκκινα βατόμουρα) και έπειτα τα πασάλειφαν στα χείλη τους. Παράλληλα, στα χέρια τους, αντί για κρέμα, έβαζαν ζάχαρη και λάδι για να μαλακώσουν.

     Στα κεφάλια τους, οι γυναίκες κάτοικοι του Σοφικού, είχαν μαντίλες, οι οποίες ποίκιλαν ανάλογα με το γούστο τους.  Καθώς τις έφτιαχναν οι ίδιες μπορούσαν να διαλέξουν το μήκος, το πλάτος, το χρώμα, τα σχέδια και το ύφασμα του μαντηλιού, που μπορούσε να ήταν είτε από πανί, είτε από όποιο άλλο ύφασμα έβρισκαν οι ίδιες όμορφο. Η μαντίλα, όμως, που συνοδεύει την παραδοσιακή στολή είναι κίτρινη, με κόκκινα λουλούδια στο τελείωμα και διακριτικά κρόσσια.

     Η κόμμωση των γυναικών, την οποία διαχειρίζονταν οι ίδιες, ήταν συνήθως ένας απλός κότσος, ή μια πλεξούδα, για εκείνες που ήταν πιο δεξιοτέχνες. Πάντοτε, όμως, έπιαναν τα μαλλιά τους επάνω, ώστε να μη φαίνονται καθόλου κάθε φορά που φορούσαν τη μαντήλα.

     Οι άνδρες φορούσαν για παντελόνι μια μάλλινη βράκα, την πουκαμίσα, μια μάλλινη ζώνη, το γιλέκο και τσαρούχια με φούντες. Στο κεφάλι φορούσαν καπέλο, σαν σκούφο.