Τοπικές ενδυμασίες από ΠΟΛΥΣΙΤΟΥ, Δ. ΑΒΔΗΡΩΝ, Π.Ε. ΞΑΝΘΗΣ

Αρχείο 1856

                   

                            ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΡΑΚΗΣ

                                 ΤΜΗΜΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΘΝΟΛΟΓΙΑΣ

 

                           ΕΡΓΑΣΙΑ : ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑΣ

 

                           ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ: Μ. Γ. ΒΑΡΒΟΥΝΗΣ

 

           ΘΕΜΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ : ΣΥΛΛΟΓΗ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΥΛΙΚΟΥ

                                             ΓΙΑ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΠΟΛΥΣΙΤΟΣ ΞΑΝΘΗΣ

 

                            ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΧΑΤΖΗΘΕΟΔΩΡΟΥ (ΑΜ : 2136)

 

                                     ΚΟΜΟΤΗΝΗ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2007

 

 

Β ΕΝΔΥΜΑ,ΥΠΟΔΕΣΗ,ΚΟΜΜΩΣΗ,ΚΑΛΛΩΠΙΣΜΟΣ

 

α) Ένδυμα

          Οι άντρες φορούσαν υφαντά, τα οποία ήταν χειροποίητα, φτιαγμένα στον αργαλειό  από τις γυναίκες του σπιτιού. Φορούσαν μακριά παντελόνια, πουκάμισα και σακάκια. Τα ρούχα τους συνοδεύονταν από ένα άσπρο ζωνάρι και μάλλινο παλτό κατά το χειμώνα.

          Όταν οι συνθήκες του χειμώνα ήταν ιδιαίτερα σφοδρές φορούσαν επίσης πλεχτά γάντια και κασκόλ, χειροποίητα πλεγμένα από τις γυναίκες.

           Οι γυναίκες φορούσαν βαμβακερά ρούχα μακριά μέχρι τον αστράγαλο. Όπως και οι άντρες φορούσαν μακρυμάνικα ανοιχτά στο λαιμό άσπρα πουκάμισα. Φορούσαν επίσης μάλλινες κάλτσες και χειροποίητα εσώρουχα. Τα ρούχα διακρίνονταν σε γιορτινά- επίσημα και καθημερινά.

            Τα παιδιά ντύνονταν και αυτά με υφαντά ρούχα ή πλεχτά, χειροποίητα από τις μητέρες τους. Το καλοκαίρι συνήθιζαν να φορούν κοντομάνικα παντελόνια και πουκάμισα.

             Τα ρούχα ήταν επί το πλείστον φτωχικά και κάλυπταν πρώτα την ανάγκη για ζέστη και λειτουργικότητα παρά για καλλωπισμό. Συχνά επιδιορθωνότανε και μετά από έντονη χρήση εναλλάσσονταν από καινούργια.

 

          β)Υποδήματα

 

          Άντρες και γυναίκες φορούσαν χαμηλά παπούτσια χρώματος μαύρου ή καφέ τα οποία φορούσαν και κατά τις επίσημες εκδηλώσεις ή γιορτές. Το ίδιο και τα παιδιά, εκεί όμως η χρωματική ποικιλία ήταν μεγαλύτερη.

          Στις αγροτικές εργασίες φοριούνταν και παντόφλες  φτιαγμένες από ξύλινα πέλματα, που συγκρατούσαν το πόδι με ένα σκοινί από πάνω.

           Φοριούνταν και πλεχτά παπούτσια τα οποία ονομάζονταν “τερλίκια” , κυρίως κατά τους χειμερινούς μήνες, μόνο τους εντός της οικίας ή σε συνοδεία με τα κύρια παπούτσια εκτός αυτής.

          γ) Καλύμματα του κεφαλιού και κόμμωση

              Τα μαλλιά των γυναικών ήταν μακριά, συνήθως πιασμένα σε πλεξούδα με φιόγκο. Οι μεγαλύτερες σε ηλικία φορούσαν υφαντές μαντήλες στο κεφάλι, συνήθως χρώματος λευκού.

               Τα μαλλιά των αντρών ήταν κοντο-κουρεμένα χωρισμένα με χωρίστρα στο πλάι. Επίσης συνηθιζόταν από τους άντρες να φορούν μάλλινες τραγιάσκες.

                Τα παιδιά είχαν είτε κοντά είτε μακριά μαλλιά, ενώ κατά τους θερινούς μήνες συνήθιζαν να φορούν σκουφάκια για το κρύο.

             δ) Καλλωπισμός

                 Λόγω της γενικότερης ένδειας η ανάγκη καλλωπισμού ήταν περιορισμένη. Οι κάτοικοι συνήθιζαν να διατηρούνται καθαροί μέσω μοσχοσάπουνου.