Τοπικές ενδυμασίες από ΕΥΜΟΙΡΟΥ, Δ. ΞΑΝΘΗΣ, Π.Ε. ΞΑΝΘΗΣ

Λεύκη, ν. Ξάνθης

Αδαμίδης Ανέστης (2588)

Α)Η ενδυμασία των κατοίκων ήταν σχετικά απλή. Συγκεκριμένα η κα μας λέει : ‘’Φορούσαμε ό,τι να’ ναι.’’ Οι μεγαλυτεροι όμως σε ηλικία φαίνεται να είχαν μία συγκεκριμένη ενδυμασία. Η κα Ελένη Παπαδοπούλου λέει πως οι γυναίκες φορούσαν φούστες με πολύ σούρα, ζώνη, μπλούζες με λαιμόκοψη και από πάνω γιλέκα με κουμπιά. Όλα αυτά ήταν φτιαγμένα από τους ίδιους και κάλυπταν όλο το σώμα, δηλαδή φούστες έως τον αστράγαλο και μακριά μανίκια στις μπλούζες. Μερικές γυναίκες φορούσαν και τσεμπέρια και συγκεκριμένα το καλοκαίρι λευκά. Οι άντρες φορούσανε ‘’κιλότα’’, ένα ένδυμα σαν βράκα, αλλά και κανονικά παντελόνια. Στο πάνω μέρος του σώματος φορούσαν συχνά πουκάμισα και γιλέκο, όμοια με τις γυναίκες. Κάποιοι φορούσαν και ‘’σαρίκι’’.

Β) Όσον αφορά τα υποδήματα, για του άντρες φτιάχνανε τσαρούχια από δέρμα, το κουρέβανε, το βρέχανε, για να του δώσουν σχήμα, τα στεγνώνανε και κατασκεύαζαν τσαρούχια για καθημερινή χρήση. Επιπλέον, για τον χειμώνα φτιάχνανε και ξύλινες γαλότσες για να τις χρησιμοποιήσουν στα χωράφια.

Γ) κόμμωση

Φαίνεται πως όλες οι γυναίκες άφηναν τα μαλλιά τους να μακρύνουν , ύστερα από κάποια ηλικία, δίχως να τα κόψουν ξανά. Μάζευαν τα μαλλιά τους πίσω από το κεφάλι, φτιάχνοντας πλεξούδα, είτε πιάνοντάς τα με φουρκέτες. Συγκεκριμένα η μητέρα της κα Ελένης Παπαδοπούλου είχε να κόψει τα μαλλιά της από είκοσι τριών ετών.

Δ) καλλωπισμός

Σε αυτό το σημείο θα μπορούσαμε να αναφέρουμε το πλύσιμο των ρούχων, το οποίο γινόταν μία με δύο φορές το χρόνο. Συγκεκριμένα τον μήνα Σεπτέμβρη ή Οκτώβρη, όλο το χωριό μαζευόταν στις βρύσες του χωριού και έπλεναν τα ρούχα τους. Για τα ασπρόρουχα ζέσταινε νερό, ενώ για τα υπόλοιπα τα πλένανε με το χτύπημα.