Τοπικές ενδυμασίες από Δ. ΞΑΝΘΗΣ, Π.Ε. ΞΑΝΘΗΣ

Λαογραφική συλλογή για το χωριό Λιβερά της Ξάνθης της φοιτήτριας Όλγας Μακρίδου (2199)

2006-2007

Ιστορίας Εθνολογίας

Ένδυμα, υπόδεση, κόμμωση και καλλωπισμός

Από ρούχα 15-16 χρονών ήμουν, τότε όταν έγινε πόλεμος και ήταν αντάρτες κομμουνισταί και εθνικισταί (ακριβώς χρονιά δεν ξέρω), το αεροπλάνο έκανε ρίψεις και κάτι έτσι στενόμαυρα  θυμάμαι που φόρεσα, η μάνα μου, και από πάνω πως το ράψαμε, σάματις μοδίστρα είχαμε.. να έτσι είχα ένα φουτσάνι. Ένα ρούχο είχαμε το πλέναμε και το φορούσαμε . Παπούτσια δεν είχαμε τίποτα, τσόκαρα. Ύστερα, απ’ το πρωί, μέχρι το βράδυ έπρεπε τσεμπέρι να φορούσαμε, μαντήλες. Κεφάλι, μαλλιά ποιος θα χτένιζε. Την εβδομάδα μία φορά θα λουζόμασταν και χτενιζόμασταν. Ψείρα… γεμάτοι ! Τα σχολεία, ψείρα ! Το ένα κολλούσε τα’ άλλο και είχαμε σίδερα με κάρβουνο που σιδερώνουν και γύριζαν ανάποδα αυτό το ρούχο που φορούσαν και τα σιδέρωναν αλλιώς πότε θα στέγνωνε.

(Ζωή Στεφανίδου)

Λάστιχα φορούσαμε, είχαμε γιορτινά που φορούσαμε στις γιορτές και καθημερινά είχαμε λάστιχα. Στην κατοχή είχαμε… σαλάκια τα λέγαμε, τα μαλλιά τα χτενίζαμε και τα έφτιαχναν ύφασμα από αυτήνα φτιάχναμε παντελόνια

(Κων/νος Στεφανίδης)