Τοπικές ενδυμασίες από ΕΛΑΙΑΣ, Δ. ΟΡΕΣΤΙΑΔΟΣ, Π.Ε. ΕΒΡΟΥ

Επίθετο : Αθανασιάδου 

Όνομα : Ειρήνη 

Εξάμηνο : 1ο 

Ακαδ. Έτος : 2019 – 2020 

Α.Μ : 554867 

Εργασία στο μάθημα «Εισαγωγή στη Λαογραφία» 

Τόπος συλλογής λαογραφικού υλικού : Ελαία, Έβρου 

Β. Ένδυμα, υπόδεση, κόμμωση και καλλωπισμός.

«Παλαιότερα, που οι άνθρωποι δεν είχαν την δυνατότητα να αγοράζουν ρούχα, ύφαιναν υφάσματα και με αυτά τα υφάσματα έκοβαν και έραβαν τα ρούχα τους. Οι γυναίκες έφτιαχναν και μόνες τους ρούχα, αλλά υπήρχαν και πολλές μοδίστρες στο χωριό που μπορούσες να δώσεις το ύφασμα και σου έφτιαχνε ότι ήθελες. Αργότερα άνοιξαν στο χωριό καταστήματα που πουλούσαν απ΄ όλα και πουλούσαν και υφάσματα. Δεν μπορούσαν να πάνε οι γυναίκες στην πόλη να αγοράσουν, γιατί υπήρχε και το ποτάμι που δυσκόλευε την μετάβαση στην Ορεστιάδα που ήταν η κοντινή πόλη. Γι΄αυτό αγόραζαν το ύφασμα από το παντοπωλείο του χωριού. Τα ρούχα ήταν όλα χειροποίητα φτιαγμένα εδώ από μοδίστρα».

«Οι γυναίκες δεν κουρεύονταν. Όλες έπρεπε να έχουν πλεξούδες. Ακόμη κι αν ήθελε να κόψει τα μαλλιά της μια γυναίκα δεν το έκανε γιατί χαρακτηρίζονταν ως «αγόρι». Όσο πιο μακριά έφταναν τα μαλλιά τόσο το καλύτερο. Αντίθετα για τους άνδρες υπήρχε κουρέας. Πήγαιναν για κούρεμα μια φορά τον μήνα, ωστόσο συνήθιζαν να πηγαίνουν για ξύρισμα κάθε εβδομάδα. Του έδιναν έναν τενεκέ σιτάρι για όλο το χρόνο και αυτός ήταν ο τρόπος πληρωμής καθώς χρήματα δεν διαχειρίζονταν ιδιαίτερα».

«Οι γυναίκες έφτιαχναν μια κεραλοιφή την οποία χρησιμοποιούσαν βέβαια περισσότερο για θεραπευτικούς λόγους αλλά και για καλλωπισμό. Πάντα βέβαια η γυναίκα επειδή ήταν φιλάρεσκη έβαζε λίγο μέλι στο πρόσωπό της επειδή πίστευε ότι αυτό βοηθάει». 

*1955-57