Τοπικές ενδυμασίες από ΑΓΙΑΣΜΑΤΟΣ, Δ. ΝΕΣΤΟΥ, Π.Ε. ΚΑΒΑΛΑΣ

Επώνυμο: Ρέστας

Όνομα: Παύλος

Ίδρυμα: Δ.Π.Θ.

Σχολή: Ιστορίας- Εθνολογίας

Έτος: 1ο έτος σπουδών (Α’)

Αριθμός μητρώου: 2997

Καθηγητής: Μανόλης Γ. Βαρβούνης

Ημερομηνία: 5/01/2011

Αγίασμα Καβάλας

Β. Ένδυμα, υπόδεση, κόμμωση, καλλωπισμός

α. Ένδυμα

Τόσο ο άνδρας όσο και η γυναίκα είχαν τις παραδοσιακές στολές τους που ήταν από μαλλί προβάτων υφασμένα στον αργαλειό, πάνω στις οποίες κεντούσαν σχέδια και έραβαν φλουριά ή χρυσές λίρες. Αυτά ήταν τα επίσημα ρούχα των σαρακατσάνων που τα φορούσαν σε ευχάριστες και δυσάρεστες περιστάσεις.

β. Υποδήματα

Επίσημα υποδήματα ανδρών ήταν τα τσαρούχια και για τις γυναίκες λαστιχένια παπούτσια, ενώ για τις καθημερινές τους ασχολίες είχαν λαστιχένιες μπότες και γκούμες αντίστοιχα.

γ. Καλύμματα του κεφαλιού και κόμμωση

Οι άνδρες φορούσαν στο κεφάλι μαύρο σκούφο και οι γυναίκες τον μπόχο. Κανένας δεν ήταν κουρεμένος πολύ κοντά, όλοι είχαν μακριά μαλλιά η μόδα ήταν έτσι εκείνο τον καιρό. Άλλοι κουρεύονταν μόνοι τους με ψαλίδι και άλλοι πήγαιναν στον κουρέα. Οι πιο πολλές γυναίκες πλεξούδες τα είχαν, οι πιο νέες τα είχαν κοντά και τα φτιάχναν περμανάν, στις κομμώτριες. Τόσο οι κομμώτριες όσο και οι κουρείς είχαν τα μαγαζιά τους και παγαίναμε εκεί. Φθηνά ήταν. Τα μαλλιά τότε δεν τα βάφαν και οι νέες τα έπιανε όποια ήθελε με πιάστρες ενώ οι γριές φόραγαν τσεμπέρια.

δ. Καλλωπισμός

Οι άνδρες δεν είχαν ούτε δαχτυλίδι ούτε σταυρό, ενώ αντίθετα το ρολόι ήταν απαραίτητο. Έβλεπαν την ώρα όταν ήταν στα πρόβατα και στο χωράφι. Μόνο αν είχες φράγκα είχες και κανένα δαχτυλίδι. Εμείς οι γυναίκες φορούσαμε μενταγιόν, πεντόλιρα, χάντρες, κολιέδες, σκουλαρίκια τις επίσημες στιγμές. Αν ήσουν νιόπαντρη τα φόραγες κάθε μέρα. Πηγαίναμε στην Χρυσούπολη και ψωνίζαμε καμιά κολόνια και καμιά κρέμα για το πρόσωπο όταν θέλαμε να πάμε επίσκεψη.

(Μαρτυρία: Λειβαδίτη Μηλιά, ετών 66, Αγίασμα Ν. Καβάλας).