Τοπικές ενδυμασίες από Π.Ε. ΚΑΒΑΛΑΣ, Δ. ΚΑΒΑΛΑΣ, ΚΑΒΑΛΑΣ

Β. Ένδυμα, υπόδεση, κόμμωση, και καλλωπισμός 

‟Αν και ένα μέρος των Καβαλιωτών είχαν ρίζες από την Μ. Ασία όπου η ενδυμασία εκεί ήταν πολύ κοσμοπολίτικη, στην Καβάλα ήταν πολύ απλή και λιτή λόγω της φτώχειας που επικρατούσε. Τα ενδύματά μας παιδί μου ήταν επομένως λιτά. Ήταν φαρδιά χωρίς ιδιαίτερα διακοσμητικά στοιχεία. Οι άντρες συνήθως φορούσαν απ΄ότι θυμάμαι από τον πατέρα μου, τα γνωστά πεσιβρέκια τα οποία ήταν μακριές βράκες. Οι άντρες βέβαια οι οποίοι είχαν μεγαλύτερη οικονομική άνεση από τον δικό μου πατέρα, φορούσαν κοστούμια που σίγουρα δεν έχουν καμία σχέση με τα δικά σας κοστούμια σήμερα που διακρίνονται από την πολυτέλεια και την ομορφιά. Οι γυναίκες φορούσαν βράκες, μακριές και φαρδιές φούστες και πολλές εμπριμέ ρόμπες. Φυσικά όμως υπάρχουν και παραδοσιακές φορεσιές τις οποίες δεν φορούσαν καθημερινά αλλά σε ξεχωριστές περιπτώσεις όπως σε χορούς και πανηγύρια. Τα υποδήματά μας ήταν και αυτά κορίτσι μου απλά. Οι άντρες φορούσαν σκαρπίνια και συγκεκριμένα ο πατέρας μου που ήταν βοσκός, γιατί δεν ξέρω αν το ανέφερα αλλά είχαμε πρόβατα, φορούσε γαλότσες τις οποίες δεν έφερνε ποτέ στο σπίτι. Τις άφηνε πάντα στο μαντρί μας γιατί ήταν πολύ βρώμικες από την κοπριά και τα χώματα. Οι γυναίκες φορούσαν παπούτσια χωρίς τακούνια. Συνήθως ήταν απλά, χωρίς ιδιαίτερα στολίδια. Η μάνα μου θυμάμαι ότι είχε ένα ζευγάρι μαύρα παπούτσια ίσια με τετραγωνισμένη μύτη και μικρά άσπρα φιουγκάκια. Τα θυμάμαι χαρακτηριστικά γιατί ήταν τα αγαπημένα της. Δεν είχε και πολλά άλλωστε. Θυμάμαι επίσης ότι λόγω της τόσο απλής ενδυμασίας των ανθρώπων εκείνης της εποχής δεν υπήρχαν ιδιαίτερα καλύμματα για το κεφάλι. Τους άντρες μόνο θυμάμαι όπως και τον πατέρα μου, που φορούσαν τα περιβόητα ρεμπούμπλικα όταν έβγαιναν έξω, ως στοιχείο κόσμιας και αριστοκρατικής εμφάνισης. Ο πατέρας όμως συγκεκριμένα φορούσε πολλά σκουφάκια τα οποία τον προστάτευαν από το κρύο που είχε τότε στο μαντρί το οποίο μαντρί βρίσκονταν σε ένα ορεινό μέρος της Καβάλας με αρκετά μεγάλο υψόμετρο. Οι γυναίκες το πολύ-πολύ φορούσαν καμιά μαντήλα κυρίως όταν μαγείρευαν για να μην μπαίνουν τρίχες στο φαγητό. Δεν υπήρχε κάτι ιδιαίτερο που να φορούσαν καθώς οι περισσότερες είχαν τα μαλλιά τους κότσο. Από την άλλη και οι άντρες διακρίνονταν για το έντονα κοντοκουρεμένο μαλλί τους και όχι όπως στην σημερινή εποχή όπου όποιος έχει το μεγαλύτερο καρφί μαλλί είναι περισσότερο στην μόδα. Φυσικά κοπέλα μου εκείνη την εποχή λόγω της φτώχειας αλλά και του περιορισμένου χρόνου δεν φροντίζαμε πολύ-πολύ τον εαυτό μας. Ούτε τα καλλυντικά είχαμε που έχετε εσείς τώρα αλλά και να υπήρχαν δεν είχαμε την οικονομική άνεση να τα αγοράσουμε. Χρησιμοποιούσαμε και οι γυναίκες αλλά και οι άντρες σαπούνι μόνο και μόνο για να καθαρίζουμε το πρόσωπό μας κάθε πρωί που ξυπνούσαμε″.