Τοπικές ενδυμασίες από ΙΑΣΜΟΥ, Δ. ΙΑΣΜΟΥ, Π.Ε. ΡΟΔΟΠΗΣ

Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης

Τμήμα: Ιστορίας και Εθνολογίας

Όνομα: Αθανασία

Επίθετο: Μυγδαλά

Μάθημα: Εισαγωγή στη Λαογραφία

Όνομα καθηγητή: κος Μ. Γ. Βαρβούνης

Ακαδημαϊκό έτος: 2007 – 2008

Ίασμος Νομού Ροδόπης

Β. Ένδυμα, υπόδεση, κόμμωση και καλλωπισμός

«Στα χρόνια τα δικά μας, φορούσαμε φουστάνια πρόχειρα, μακρομάνικα για το Χειμώνα και ως τον αγκώνα για το καλοκαίρι, ως το γόνατο, για κάθε μέρα. Και τα οποία βέβαια τα ράβαμε. Σπάνια αγοράζαμε έτοιμα ραμμένα από μαγαζιά. Αφού φυσικά μαγαζιά στο χωριό δεν είχαμε. Είχε μόνο στη πόλη και κείνο λίγα. 

Για τις γιορτές είχαμε ένα-δυο καλά, που φορούσαμε ας πούμε σε γάμου και τα Χριστούγεννα-Πάσχα. Όταν πηγαίναμε στο χωράφι φορούσαμε βράκες. Τα μαλλιά μας τα πιάναμε πλεξούδες, γιατί το είχαμε ντροπή να τότε να τα κόψουμε. Οι μεγαλύτερης ηλικίας γυναίκες τα έπιαναν κότσο. Για στολίδια φορούσαμε σκουλαρίκια, σταυροί μ’ αλυσίδα μαλαματένιους και βραχιόλα. Αργότερα αρχίσαν οι γυναίκες και να βάφονται. Οι άντροι φορούσαν να όπως και σήμερα πουκάμισα και παντελόνια. 

«Για έξω φορούσαμε παπούτσια χαμηλά μαύρα, κανονικά και για μες το σπίτι και τη γειτονιά φορούσαμε γαλέντζια (ξύλινα τσόκαρα) και παντόφλες. 

Οι πολύ παλιές, στα πολύ παλιά χρόνια δηλαδή, πριν από μάς, οι άντροι φορούσαν «ποτούρια» πανταλόνια δηλαδή που ήτανε φαρδιά ως το γόνατο, και από κει και κάτω στενό μέχρι τον αστράγαλο. Από μέσα απ’ το πανταλόνι φορούσαν γκέτες (κάλτσα ως το γόνατο περίπου πολύ χοντρές) για να μη κρυώνουν. Στη μέση φορούσαν ένα μεγάλο φαρδύ ζωνάρι. Από πάνω φορούσανε μια μαύρη ζακέτα χοντρή σαν γιλέκο. Οι άντροι είχανε συνήθως κ’ ένα ρολόι τσέπης. 

Οι γυναίκες τώρα για κάθε μέρα ένα φουστάνι μακρύ από βελούδο, με μια ζακέτα από πάνω και πάνω από το φουστάνι μια ποδιά μακριά για να μη λερώνει ο ποδόγυρος. Για καλό πάλι, δηλαδή, σε γάμους, στην εκκλησία, αρραβώνες, γιορτές φορούσανε την παραδοσιακή τώρα φορεσιά του Ιάσμου. 

Στα μαλλιά φορούσανε μεταξωτές μαύρες φλούδες (τσεμπέρια) με δαντέλα γύρω-γύρω, και τις οποίες φορούσανε στην εκκλησία αλλά και οι παντρεμένες φορούσανε φλούδες στην εκκλησία όσες βέβαια θέλανε. 

Οι φούστες τους ήτανε μακριές, με ένα ζακέτο από πάνω βελούδινο και δαντελένιο άσπρο γιακά. Για στολίδι φορού στη μέση μια σχετικά λεπτή ζώνη με μεγαλω τουκα και στο λαιμό φλουριά.

Παπούτσια φορούσαν μαύρα χαμηλά για καλά και κάθε μέρα όπως και τα δικά μας τα χρονιά «γαλέντζια» (ξύλινα τσόκαρα).