Τοπικές ενδυμασίες από ΕΛΑΙΑΣ, Δ. ΟΡΕΣΤΙΑΔΟΣ, Π.Ε. ΕΒΡΟΥ

Τσομανίδου Ιωάννα 

Αρ. Μητρώου: 2477 

Μάθημα Λαογραφία 

Ακαδ.Ετος 2007-2008΄

Καθηγητής: Μ.Γ. Βαρβούνης

Ελιά Έβρου

Ύστερα αρχίζαμε να το γνέθουμε Άμα θέλαμε ψιλή κλωστή την κάμναμε στη ρόκα. Μόνο οι μεγάλες ξέρανε.  Ύστερα παίρναμε το στημόνι και ξεκινούσαμε . Το αγοράζαμε έτοιμο.  Τότε όλες αγράμματες ήταν αλλά ήξεραν πόσες κλωστές στημόνι χρειάζονταν για να τυλίξουν. Πρώτα μάζευαν στα καλάμια την έβαζαν στο ροδάνι. Και μετά την έβαζαν στη διάστρα όπως την έλεγαν. Ήταν ένα ξύλο που είχε βέργες πέρα ως πέρα περασμένες. Μέσα στις βέργες έβαλαν τα καλάμια που είχαν κλωστές. Και άρχιζαν χτυπούσαν κάτι παλούκια  μετρούσαν πόσες πήχες θέλαν να κάνουν το πανί και άρχιζαν τραβούσαν τις κλωστές τις έδεναν στο τέλος και μετρούσαν πόσα αλσίδια θα ήταν το χτένι που θα έβαζαν στον αργαλειό. Δώδεκα αλισίδια έβαζαν. Κάθε αλισίδι είχε τριάντα κλωστές. Τριακόσιες κλωστές σύνολο θα είχε το πανί. Το μάζευαν ύστερα το έβαζαν στην πλίχρα και το τύλιγαν. Αφού το τύλιγαν ύστερα  πια το περνούσαν από τα μυτάρια το΄βαζαν στον αργαλειό και έβαζαν το χτένι. Οι πατήτρες ήταν τα καρούλια. Όλα τα έφτιαχνε η νοικοκυρά. Τα ρούχα της όλα και τα ρούχα των υπολοίπων μελών της οικογένειας.

Τα φουστάνια,  τα πουκάμισα, τις ποδιές τα παντελόνια, τα ζωνάρια. Τις κουβέρτες τα χαλιά τα σεντόνια την προίκα. Όλα τα έραβε τα ύφαινε και τα κεντούσε μοναχιά.