Τοπικές ενδυμασίες από ΑΒΑΤΟΥ, Δ. ΤΟΠΕΙΡΟΥ, Π.Ε. ΞΑΝΘΗΣ

ΣΥΛΛΟΓΗ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΑΠΟ: ΑΒΑΤΟ ΞΑΝΘΗΣ

ΤΗΣ ΦΟΙΤΗΤΡΙΑΣ:ΓΙΑΝΝΕΛΗ ΜΑΡΙΑΣ – ΜΑΓΔΑΛΗΝΗΣ 

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΕΤΟΣ: 2003-2004

ΤΜΗΜΑ: ΙΣΤΟΡΙΑΣ – ΕΘΝΟΛΟΓΙΑΣ. Α΄ΕΞΑΜΗΝΟ

ΜΑΘΗΜΑ: ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ (ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ι)

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ: Μ.Γ ΒΑΡΒΟΥΝΗΣ

Β. ΕΝΔΥΜΑ, ΥΠΟΔΕΣΗ, ΚΟΜΜΩΣΗ ΚΑΙ ΚΑΛΛΩΠΙΣΜΟΣ 

α. Ειμίς λιφτά διν είχαμι μήδε για τα πιού σουβαρά, ούχι για να ψουνίζουμι ρούχα. Τα ρούχα μας τα φτιάναμι μονάχοι μας κι δεν ήταν και δύσκολο. Τα φτιάναμι πιου πουλύ απού τα μαλλιά. Κουρεύαμι τα πρόβατα, μιτά έπλεναμ΄ τα μαλλιά, τα γνίθαμ΄και τα υφαίναμ΄στουν αργαλειό. Και τα καλά μας και τα πρόχειρά μας ρούχα ειμίς τα φτιάναμα. Και τα πουκάμισα, τα γιλακα, τις βράκες, τα ζουνάρια για τους άνδρες και τις πουκαμίσες, τις τσόχες και τις μαντήλες για τις γυναίκες. 

β. Ούτι λεφτά για παπούτσια είχαμι. Κι αυτά μονάχοι μας τα κάναμι. Πίρναμι το βόδι, το σφάζαμι κι απού του δέρμα του κάναμι του τσαρούχ΄. Του καθαρίζαμ΄ όμως πρώτα του δέρμα του χοιρινού, του στεγνώναμι και μιτά του κάναμι παπούτσ΄. Ειμίς οι γυνίκις είχαμικαι τα τιρλίκια (=κάλτσες) που τα πλίναμι μοναχές μας, για να τα φουράμι μες του σπίτ κι να΄ναι ζεστά τα πόδια μας.

γ. Την επουχή εκείν΄ όλες μας και νιες και γριές φορούσαμι στου κεφάλ΄ τσεμπέρια και μαντήλες. Οι νιες κι οι παντρεμένες χαρούμενες μαντήλες κι μι φλουριά, οι μπάμπες κι οι χήρες πιότερο μαύρες, πένθιμες. Οι άνδρες μας φορούσαν το σαρίκ΄ (=μεγάλο ύφασμα, μαύρου χρώματος που κάλυπτε το κεφάλι). Τα μαλλιά μας ειμίς οι γυναίκις τα αφήναμι μακρά κι οι μπάμπες ακόμα. Τα κάναμι πλεξίδες και κότσους και τα στολίζαμι. Οι άντρις πάλι τα θίλανι κοντά, μονάχα άμα τύχνε να αποθάνει κανείς τα αφήνανι για λίγου να μακρύνουν.

δ. Γινούμασταν ωραίοι στις γιορτές μόνο κι στους γάμους μας. Κι πάλ΄ τα ρούχα που φορούσαμι ήταν τα καθημερινά. Μόνον στου γάμου ειμίς οι γυναίκες  αλλάζαμι φουστάνι.