Τελετουργίες από Π.Ε. ΕΒΡΟΥ, ΤΥΧΕΡΟΥ

Πνευματικός Βίος

Α. Θρησκεία

΄΄Πέρα στο χωριό που ήτανε στην Ανατολική Θράκη,έκει είχαν ένα μοναστήρι του Αϊ-Γιάννη. Εκεί ήταν η εικόνα του Αϊ- Γιάννη που όταν έγινε ο πόλεμος και γύγαμε από εκεί οι γονείς μας τότε έφεραν έδω την εικόνα αυτή κρυφά από τους Τούρκους. Στην αρχή την πήγαν στο Χάντζα,μετά την έφεραν στο Τυχερό. Χτύσαν μια εκκλησία εκεί κάτω που ήταν ο συνεταιρισμός. Αυτή η ναν με αγγαρείες. Δεν έδινε το κράτος και έβαζε άλλον να βρεί πέτρες,χώμα για να χτιστεί η εκκλησία. Κάθε 29 Αυγούστου γίνεται πανήγυρι,, 

                                                                                                                     (Δανάκη Ιορδανία)

Β.Έθιμα του λαικού εορτολογίου

«Κάθε Χριστούγεννα την παραμονή γυρίζουμε το τσιτσί. Το τσιτσί ήταν κάτι σαν καλικάντζαροι. Μαζευόμασταν μια ομάδα σε ένα σπίτι ενός παιδιού από νωρίς. Καθόμασταν εκεί που είχε τζάκι. Η μάνα του παιδιού φτιάχνει χαλβά ή λουκουμάδες για να φάνε τα παιδία. Κατά τις τρείς η ώρα το πρωί βγαίνανε με τα ξύλα γύριζαν στο χωριό χτυπούσαν τις πόρτες κι έλεγαν «τσι τσι κολουντρι χαπέ ντερέ σε ίγκουδιν»

Άνοιγε η κυρα την πόρτα και μας κερνούσε. Μας έβαζε να γονατίσουμε πάνω στην ψάθα,για να κάτσει η κλώσσα και να γίνουν τα αβγά όπως έλεγαν . Όποιος δεν άνοιγε την πόρτα του έκαναν ζημιές, κλέβανε κότες,γνώριζαν τα κάρα. Τώρα το μεγάλωσαν το έθιμο,βγάζουν τρακτέρ στο δρόμο,αυτοκίνητα,αναποδογύριζουν πλατφόρμες.

‘’Κάθε Καθαρή Δευτέρα είχαμε ένα έθιμο,το Σκυλοδεφτεέρι το έλεγαν. Μάζευαν τα σκυλιά του χωριού στην πλατεία. Οι νέοι κρατούσαν μια τριχιά και την τύλιγαν σε δύο ξύλα. Ανοίγαν τα ξύλα κα η τριχιά ξετύλιγονταν και εκεί μέσα είχε το λαιμό το σκυλί. Και ξετυλίγοντας την τριχιά έτσι το σκύλι ζαλίζονταν και έπεφτε χάμω. Αλλά το έθιμο το απαγόρευαν οι ζωόφιλοι.

                                                                                              (Ναλμπάντης Νικόλαος)

‘’στις 29 Αυγούστου έχουμε την πανήγυρι. Παλιά που δεν ήταν άλλες διασκεδάσεις ο κόσμος περίμενε το πανηγύρι για να ξεσκάσει. Πολύς κόσμος μαζεύοταν. Ολοι έρχονταν με τα κάρα με τα βόδια. Στόλιζαμε τα κάρα. Μια χρονιά όταν ήμασταν πέρα στην Τουρκία και τα πήραν όλα και τη χάλασαν την πανηγύρι άλλα την εικόνα δεν την πήραν,την άφησαν. Γίνονταν πανηγύρι μεγάλο ωραίο . Απ’όλα τα χωριά έρχονταν στο πανηγύρι. Οποια υα ερχόταν από άλλο χωριό,σε όποιο σπίτι θα πήγαινε θα έφτιαχνε μια μπουγάτσα και θα πήγαινε. Φέρναν όργανα,χόρευαν. Αυτά γίνονταν στην πλατεία. Τα καφενεία φέρναν τραγουδίστριες , ντιζέζ και διασκέδαζε τον κόσμο. Και τώρα γίνεται το πανηγύρι αλλά όχι όπως παλιά. Είναι περισσότερο εμποροπανήγυρι. Για τα παιδιά είναι το λούνα παρκ. Δεν φέρνουν όργανα , ούτε υπάρχει τόσο διασκέδαση όσο παλιά,,.

                                                                                                    (Δανάκης Χρήστος)