Τελετουργίες από Π.Ε. ΕΒΡΟΥ, Δ. ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ

Λάκκωμα Σαμοθράκης

Το Λάκκωμα είναι ένα χωριό της Σαμοθράκης που βρίσκεται στο νοτιανατολικό τμήμα της.Έχει περίπου 300 κατοίκους και είναι χτισμένο ανάμεσα σε 2 λαγκάδια εξού και το δίστιχο «Ήρθα και στου Λάκκωμα του πολυπαίνεμενου σε 2 λαγκάδια ανάμεσα το έχουνε χτισμένου» 

Β. Έθιμα του λαικού εορτολογίου.

Η Σαρακοστή πρίν τα Χριστούγεννα

« Την Σαρακοστή οι πίστοι πιστεύουν όλο του σαρανταήμερο μι ελιές κι όσπρια κι χόρτα κι κοινωνούσαν παραμονή Χριστουγέννων.

Δωδεκαήμερο(25 Δεκ.-5 Ιανουαρ.)

Του Δωδεκαήμερο πλέναμε τα ρούχα κι δεν τα αφήναμε έξω να στεγνώσουν το βράδυ. Ντην στάχτη απ΄του τζάκ(ι) κάθιδες κι τσουβάλια κι του Σταυρού τον βαστούσαν στην ταράτσα κι στον μπαξιέ κι την κάναν σταυρό. Την Παραμονή Πρωτοχρονιάς βάζουμε έξω από την πόρτα κλωνάρια ελιάς κι τον ζουρνά(μυτή) του γουρουνιού για να διώχνουν τους Καλλικαντζάρους. Επίσης του πρωί όποιος ερχόταν στο σπίτι μας έκανε ποδαρικό έσπαζε του ρόδι με μια πέτρα μεγάλη κι έδινε ευχές. Όπως βαεί (βαρεί,χτυπά) η πέτρα να βαεί η σακούλα σας κι όπως είναι του ρόδ γεμάτο να’ναι γεμάτο του σπίτι σας όλου του χρόνου (Αυτό ήταν του ποδαρικού)

Γιορτές του Φεβρουαρίου

Στις 2 του Φλεβάρη γιορτάζουμε την Υπαπαντή του Χριστού. Είναι ένα εξωκκλήσι χτισμένο στους πρόποδες του βανού. Πηγαίναμι εκεί μι τα μουλάρια κι τα γαϊδουράκια μαζί κι η παπάς για να ντην λειτουργήσαμι. Μετά τρώγαμι τα φαγητά που είχαμι πάρει μαζί μας κυρίως ψήναμε χοιρινό (φασκιά του γουρουνιού,πέτσα με λίπος). Είχαμι μαζί κι οργανοπαίχτες κι γίνονταν μεγάλο πανηγύρι. Ύστερα κατά το βραδάκι γυρνούσαμε πίσω. Ντην πρώτη εβδομάδα των Αποκριών σφάζαν ζώα κι βράζαν κρέας.  Μαζεύονταν 2-3 οικογένειες μαζί κι τρώγαν κι γλεντούσαν κι γενικά όλο του χωριό. Τέλος της εβδομάδας ντύνονταν καρναβάλια κι γυρνούσαν στα σπίτια κι σ΄όλο του χωριό κάναν αστεία κι πολλά πειράγματα προπάντων στις κοπέλες. Την  άλλη βδομάδα ήταν η Τυρνή(της τυροφάγου),έφτιαχναν πίτες με ρύζι κι τυρί η μυζήθρα κι αυγά,τις τυρνόπιτες τις έφτιαχναν με φύλλο ζυμωτό . Έβραζαν κι τσι μακαρόνες(χυλόπιτες) τις έβαζαν στο πιάτο μι μπόλικο τυρί και δυόσμο. Του ίδιο γλέντι συνεχίζονταν την βδομάδα.

Γιορτές του καλοκαιριού.

Δεκαπενταύγουστος. Ντην Παραμονή της Παναγίας,ζυμώναμι τη γοργή (του ρεβυθόυμο),φτιάχναμι στου φούρνου να ψηθούν. Αφού ξερεύνονταν τα παξιμάδια τα κρύβαμι μέσα σε ντορβάδες(ύφασμα ραμμένο) για του χειμώνα. Η ίδια διαδικασία γινόταν κι τα εννίαμερα τση Παναγίας. Ξεχώριζε του ψωμί για την μυρωδιά του γιατί στου νερό που βράζαμι βάζαμι γλυκάνισο κι βασιλικό κι σελινόκλαδο.

Γιορτές

Στις 8 Σεπτεμβρίου γιορτάζει η εκκλησία του χωριού μας, η Γέννησις της Θεοτόκου. Γίνεται η θεία Λειτουργία κι Παραμονή της γιοτής βάνει όλο του χωριό από λίγο αλεύρι κι φτιάχναμι τις λειτουργίες ,του απόγευμα πηγαίναμι στην εκκλησία κι γίνεται η αρτοπλασία(ψαλμός για τον άρτο). Την άλλη μέρα γίνεται πάλι αρτοπλασία κι στην λειτουργία έρχεται όλο του χωριό κι απ΄τα γύρω γύρω χωριά.»

                                                                                                     (Καραγιάννη Σεβαστή)