Τελετουργίες από Π.Ε. ΕΒΡΟΥ, Δ. ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ

ΚΑΜΑΡΙΩΤΙΣΣΑ

Β Εθιμα του λαικού εορτολογίου

Η σαρακοστή πριν από τα χριτούγεννα 

Ο κόσμος νήστευε τότες περίμεναν πότε να έρθει τα Χριστούγεννα , γιατί κάθε σπίτι είχε και το γουρουνάκι , ήταν απαραίτητοο , ένα γουρουνάκι πάντα είχε κάθε οικογένεια. Και περίμεναν πότε να έρθει τα Χριστούγεννα να φάν κρέας. Ψήνανε στη σούβλα , τη βάζαν μέσα στο τζάκι και τη γυρνούσαν λιγάκι με το χέρι και ψήνονταν παντού,και την έβαζαν όρθια στη γωνιά να πάμε στην εκκλησία και να ρθουμε να φάμε. Έπρεπε να κανονήσουμε . Αναγκαστικά νηστεύαμε , κουκιά τρώγαμε στην εποχή τους,φασόλια στην εποχή τους.Αυτά , δεν είχαμε τιποτ’ άλλο να φάμε. Το Χριστόψωμο κάναμε το λεγόμενο Χριστόψωμο,ψώμι σκέτο και το μοίραζαν. Όσοι είχανε κάναν,όσοι δεν είχαν δεν κάνανε. Κάναν ένα μεγάλο ψωμί,το πήγαιναν στην εκκλησία και το μοίραζαν. Ύστερα, την Πρωτοχρονία κάνανε λουκουμάδες,δεν κάνανε βασιλόπιτες και τέτοια. Και του Αγίου Νικολάου κάναν λουκουμάδες,με μέλι και καρύδια από πάνω. Το μαντί το κάνανε κυρίως την Πρωτοχρονία.Άν είχαμε καμιά κοτούλα ,σφάζαμ και το κάναμε. Και τα Θεοφάνεια αν είχε κανένας έκανε γλυκό,αν δεν είχε δεν έκανε. Πηγαίναμε στο Σταυρό στη θάλασσα,ήταν απαραίτητος ο σταυρός . Απ’όλα το νησί πήγαιναν με τα πόδια στην Καμαριώτισσα. Στις γιορτές του Αγίου Γιάννη και στις άλλες , ο κασλαμάς ήταν απαραίτητοε και είναι νηστίσιμος . Και ζυμαοπατού,είναι καλοκιθες και αλεύρι και λίγο κανέλα και ζάχαρη λίγο,το ανακατώνεις και το ψήνεις μες το ταψί. Και τώρα κάνουμε τις γιορτές αυτάν ήταν τα γλυκά . Και οι κουραμπιέδες τις γιορτές μαζευόντουσαν και χόρευαν , όπου είχαν έξω . Του Αϊ-Θανάση είχαμε το πανηγύρι στ’Αλώνια , χοροί,τραγούδια,μεγάλο πανηγύρι.

Απόκριες

Τις Απόκριες ντυνόμασταν καρναβάλια,ότ ντζάντζαλα,μάντζαλα είχε καθένας τα μπελωνιάζαμε στη κορφή(κεφάλι) κατεβαίναν μέχρι κάτω και τρέχαμε. Και ένας ντυνότανε αρκούδα και των βάζανε τομάρια από ζώα που γδέρναν , τα σφάζ τα ζώα και τα γδέρναν. Εκείνα τα τομάρια τα ξεραίναν και τα κάναν και βούλιες. Οι βουλιες ήταν νταρντάδες,τις βάζαν οι κεχαγιάδες(βοσκοί) , αυτοί που είχαν τα ζώα , τις βάζαν στον ώμο και τις περνούσαν πίσω,ήταν όμως αυτό δέρμα ζώου. Και αυτό δέρμα ζώου κάναν πάλι ντουρβάδες και βάζαν μέσα,ξυνόγαλα το λέγαμε,γάλαν με τυρί και κείνο έπηζε. Και άνηγαν τη βούλια  και αυτό το ανήγουν της Παναγίας την ήμερα και μετά. Και αυτός που ντυνόταν αρκούδα πήγαινε στη Καμαριώτισσα που γίνονταν το πανηγύρι την Καθαρά Δευτερα και το παιρναν κι αυτόν και τον χόρευαν . Και μια φορά τον ‘ρίξαν μέσα στο λιμάνι,ρηχό ήταν το λιμάνι εκείνα τα χρόνια. Τον ρίξαν και έτσι πώς ήταν με τα δέρματα τα χοντρά δεν μπορούσε να βγεί και πήγαν πολλόι άνθρωποι και τον τραβούσανε,γιατί γέμωσαν τα μαλλιά νερό και δεν μπορούσε να βγεί ο άνθρωπος. Παγάνες δεν είχαμε εκείνα τα χρονια ήταν τηγανιτες.