Τελετουργίες από Π.Ε. ΕΒΡΟΥ, Δ. ΟΡΕΣΤΙΑΔΟΣ, ΜΕΓΑΛΗΣ ΔΟΞΙΠΑΡΑΣ

                                          Πίστη στους δαίμονες

Σι ούλα τα χουρία Βουβούνταν του «χτικιο». Αυτό έλειγαν ότι ήταν ένα άγριου πράγμα κι μπορούσει ναοι σαει. Έτσ’ όταν έβλειπαν μια σκιά κι δεν ήξεραν τι ήταν φώναζαν « το τικολ τον χτικιό» . Βέβαια τις περισσότερες φουρές δεν ήαν τιχιου άλλον απόν κανένα ζώα. Επίσης πίστευαν στα φαντάσματα και σι τέρατα

                              Δοξασίες για τον χάεο και τον κάτω κόσμο

Τον χάρου τουν φανταζόνταν ως ένα κόσμο κακό και φουβερό. Πίστευαν ότι έπαιρναν τις ψυχές και τις πήγαινε στον κάτου κόσμου. Εκεί βασανίζονταν κι υπέφεραν. Βέβαια για να πηγαίνει κάποιος στουν κάτου κόσμου έπρεπε να είναι κακός.  

                                                                                     Αραπατζή Δήμητρα

                                Β. Έθιμα του Λαικού Εορτολογίου.

Η Σαρακοστή πρίν τα Χριστούγεννα

Τουν «Αϊ Αντρία» στις 30 Νοεμβρίου σι ούλα τα σπίτια έβραζαν τουν «Αντρία» . Αυτό ήταν σιτάρ βρασμένου κι απού πάνου έριχναν ζάχαρ. Οι άντρες ύστερα έπιρναν τουν «Αντρία» κι έριχναν στην αυλή κι ευχούνταν καλά μπιρικέτια(=κάλη σοδιά). Την Αγία Βαρβάρα έβραζαν πάλι σιτάρ που την έλεγαν Βαρβάρα. Αυτή τη μοίραζαν στην γειτονιά. Σ’ όλη τη σαρακοστή πριν τα Χριστούγεννα νήστευαν όπου του κρέας,του γάλα μέχρι κι όπου του λάδ. 

Το Δωδεκαήμερο(ες Δέκεμβρίου 5 Ιανουρίου) 

Μια- δύο μέρες πρίν απού τα Χριστούγεννα κάθι οικούγεννα κι έσφαζε ένα η δύο γρουνια(=γουρούνια). Οι γυναίκες έφτιαχαν λουκάνικα, καβρουμά , λιγδά(=λιωμένο λίπος). Ανήμερα των Χριστουγέννων τραγουδούσαν τα κάλαντα. Πήγαιναν οι νέοι του χωριού στα σπίτια κι φώναζαν «κάλιντρα μπαμπού τσι-τσι-τσι». Μετά τους έδιναν λεφτά αυγά κι κρέας. Μια βραδυά μετά τα Χριστούγεννα ούλη η οικογένεια κι έτρωγαν μαζί οι συγγενείς. 

 Οι στόιχοι όπου τα κάλαντα ήταν:

                                           «Σ’αυτό το σπίτι που’ρθαμε 

                                            Πέτρα να μην ραγίσει,

                                           Κι ο νοικοκύρης του σπιτιού

                                           Χρόνια πολλά να ζήσει»

                                             Γιορτές Φλεβάρη

                                   Δεν υπήρχε κάτι ιδιαίτερο.

                                                  Απόκριες

Στις απόκριες ξεχωρίζει του εθίμου του «μπέη». Ενός απ’του χουριό ντύνοντα μπέης είχε μαζί του την καταντζίκα(=συνοδό). Του μπέη τουν ακολουθουσι ούλου του χουριού κι χόρευε. Μαζεύονταν στην πλατεία κι εκεί έκαναν πως όργοναν. Ύστερα έσπειραν σιταρ κι πότιζαν του σπόρου. Μι αυτό τουν τρόπου πίστευαν ότι θα είχαν καλή σουδιά. Τις απόκριες πάλι τα πιδιά πήγαιναν στις μάνις και έλεγαν «συγχωραμι μάνι» κι την έδιναν ένα κυδώνι

                                       Κινητές εορτές , Σαρακοστή Πάσχα

Η Σαρακοστή πριν του Πάσχα ήταν περιόδους νυστείας. Για 40 μέρες δεν έτρουγαν αρτμένα. Σχεδόν ούλου του χουριό νήστευε. Αυτήν την νηστεία θεωρούσαν πιο σημαντική απ’τα Χριστούγεννα.

Το τελευταίο Σάββατο πριν την Μεγάλη βδουμάδα ήταν του Σάββατου του Λαζάρ. Αγουρούδια κι κουριτσούδια γυρνούσαν στου χουριό κι φώναζαν «Ήρθε Λάζαρος» . Στα σπίτια που πήγαιναν τους έδιναν αυγά.