Τελετουργίες από Π.Ε. ΔΡΑΜΑΣ
Όνομα χωριού Ταξιάρχες (Σίψα )
Περιοχή Νομός Δράμας
Β. Έθιμα του λαϊκού εορτολογίου
α Η Σαρακοστή πριν από τα Χριστούγεννα
«τον τελευταίο μήνα, δηλ όλο τον Δεκέμβριο μέχρι τις εικοσιπέντε του μηνός που ήταν ξεκινούσαν στο χωριό οι προετοιμασίες για τα Χριστούγεννα. Όλοι οι κάτοικοι του χωριού πιστοί καθώς ήταν ,κρατούσαν σχεδόν όλοι τους νηστεία για να μπορέσουν να κοινωνήσουν
Χατζόγλου Θεόφιλος
β Το Δωδεκαήμερο 25 Δεκεμβρίου – 5 Ιανουαρίου
«την ημέρα των Χριστουγέννων όλη η νεολαία του χωριού με την καθοδήγηση του Γέροντα έβγαινε στο χωριό και βοηθούσε τους υπόλοιπους χωρικούς. Την προηγούμενη στις 24 του Δεκέμβρη βγαίναμε στο χωριό και τραγουδούσαμε τα κάλαντα των Χριστουγέννων όπως μας τα είχε μάθει ο Καλόγερος .Οι χωριανοί μοίραζαν από κανένα γλυκό κάποια πίτα και άλλα τέτοια φαγώσιμα .Αν είχε κάποιος έδινε και φρούτα αλλά δεν έδιναν όπως κάνουν σήμερα λεφτά.
Οι πρώτοι στίχοι από τα κάλαντα όπως τα έλεγαν στο χωριό και όπως τα έμαθε τους χωριανούς ο καλόγερος
Καλήν εσπέραν άρχοντες,
αν είναι ορισμός σας,
Χριστού την Θείαν γέννησιν,
να πω στ' αρχοντικό σας.
Χριστός γεννάται σήμερον,
εν Βηθλεέμ τη πόλη,
οι ουρανοί αγάλλονται,
χαίρει η φύσις όλη.
Εν τω σπηλαίω τίκτεται,
εν φάτνη των αλόγων,
ο βασιλεύς των ουρανών,
και ποιητής των όλων.
Πλήθος αγγέλων ψάλλουσι,
το Δόξα εν υψίστοις,
και τούτο άξιον εστί,
η των ποιμένων πίστις
Εκ της Περσίας έρχονται,
τρεις μάγοι με τα δώρα,
άστρο λαμπρό τους οδηγεί,
χωρίς να λείψει ώρα
Και συνεχίζεται με παραπάνω στίχους
Δ Απόκριες
« Το 1947 1948 1949 υπήρχε το έθιμο των καρναβαλιών στο χωριό δεν ντυνόμασταν με κοστούμια όπως κάνετε εσείς σήμερα μόνο οι άντρες ντυνόμασταν γυναίκες και οι γυναίκες ντύνονταν άντρες και είχαμε γλέντι που πίναμε ούζο και κρασί»
Χατζόγλου Θεόφιλος
«εμείς που ήμασταν πιο νέοι φορούσαμε και κουστούμια και μάσκες και από όλα πηγαίναμε από σπίτι σε σπίτι για να μαζευτούμε όλα τα παιδιά μαζί και παίζαμε όλοι μαζί τα κορίτσια φορούσαν φορέματα πολύχρωμα ή ντύνονταν μάγισσες και τα αγόρια ντυνόμασταν πειρατές ή καμπόιδες Και όχι τις αγοράζαμε τις στολές Γιατί δεν είχαμε και λεφτά μόνοι μας προσπαθούσαμε να τις φτιάξουμε αλλά εγώ και η αδερφή μου Είχαμε σχεδόν κάθε χρόνο στολή φτιαγμένη και καινούργια Γιατί η γιαγιά είχε ραπτομηχανή και μας έφτιαχνε»
Χατζόγλου Αχιλλέας
Ε Κινητές εορτές Σαρακοστή Πάσχα, Πάσχα μετά το Πάσχα ως την πεντηκοστή
“ μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων περιμέναμε όλοι με αγωνία τις γιορτές του Πάσχα όπως τα Χριστούγεννα έτσι και το Πάσχα σχεδόν όλοι μας το χωριό κρατούσαμε νηστεία για να μπορέσουμε να κοινωνήσουμε. Την παραμονή μαζευόμασταν όλοι στην εκκλησία και κοινωνούσαμε μετά κάναμε την Περιφορά της εκκλησίας και περνάμε όλοι μαζί τα ιερά Πάθη του Ιησού Χριστού στη συνέχεια αντάλλαζα με ευχές λέγαμε Χριστός Ανέστη και απαντούσαμε Αληθώς Ανέστη.
Χατζόγλου Θεόφιλος
“Όταν ήμουν πιο νέα πηγαίναμε μαζί με τις άλλες κοπέλες του χωριού και στολίζαμε τον επιτάφιο βάζαμε επάνω λουλούδια μου μυρίζουν όμορφα. Όποιος ήθελε μπορούσε να πάει και να αφήσει και καμιά πίτα στην εκκλησία και ζητούσε χάρη δηλαδή ήταν κάτι σαν φανουρόπιτες .Αλλες φτιάχναμε πίτες και άλλες γλυκά κουραμπιέδες και μελομακάρονα»
Πασχαλίδου Συμέλα
Ζ Γιορτές του καλοκαιριού
“μέσα στο καλοκαίρι γινόταν μεγάλη γιορτή στις 20 Ιουλίου του Προφήτη Ηλία πηγαίναμε στον Προφήτη Ηλία Το εκκλησάκι που έκανε το 1921ο γέροντας ο όσιος γέροντας Γεώργιος Καρσλίδης και βρίσκεται σε μία τοποθεσία λίγο πιο ψηλά από το χωριό κάναμε λειτουργία και μετά είχαμε γλέντι”
Χατζόγλου Θεόφιλος
Η Γιορτές του φθινοπώρου ως την εορτή του Αγίου Φιλίππου
“Η εκκλησία κάθε χρόνο Γιώτα δεν την ημέρα της γιορτής της το όνομα της εκκλησίας είναι η γέννηση της Θεοτόκου Επομένως η γιορτή της ήταν στις 8 Σεπτεμβρίου τότε φτιάχναμε ότι γινόταν και του Προφήτη Ηλία μαζευόμασταν όλοι στην εκκλησία κάναμε λειτουργία και μετά κάναμε το γλέντι Επειδή όλοι οι κάτοικοι του χωριού είναι Πόντιοι την ημέρα αυτή της γιορτής κάναμε πολλά ποντιακά φαγητά όπως φασολάδα τανομένο σορβά και διάφορα άλλα”.
«Μετά που γινόταν η λειτουργία στην εκκλησία μαζευόμασταν όλες οι γυναίκες του χωριού γριές και νέες ελεύθερες και παντρεμένες χωριανές από μικρές ή νύφες όπως εγώ. μαζευόμασταν και σε μεγάλες χύτρες κάναμε το φαΐ για όλους, τανομένο σορβά Φασολάδα και πίτες όσες έφερναν και το σερβίραμε. μετά που γινόταν το γλέντι πίναμε τρώγαμε χορεύαμε και γλεντούσαμε. και όλοι χορεύαμε ποντιακά με λίρα ,νταούλι αλλά και βιολί. αυτά όλα γίνονται και σήμερα αλλά σήμερα παίρνουμε και άλλα φαγητά ψήνουμε κρέατα ή από καμιά φορά έρχονται και πουλάνε πράγματα στο πανηγύρι. Αλλά πάντα όπως τότε έτσι και τώρα και το φαΐ και το ούζο και το κρασί είναι για όλους τους χριστιανούς που θα έρθουν στην εκκλησία αλλά και για όσους περάσουν από το χωριό και θελήσουν να φάνε και να πιούνε κάτι».
Πασχαλίδου Συμέλα