Τοπικές ενδυμασίες από ΚΕΧΡΟΚΑΜΠΟΥ, Δ. ΝΕΣΤΟΥ, Π.Ε. ΚΑΒΑΛΑΣ
Λαογραφική συλλογή από το χωριό Κεχρόκαμπος
επαρχίας Χρυσούπολη-Νέστου
Νομού Καβάλας
Όνομα: Τσαλίκη Κυριακή
Ακαδημαϊκό έτος εργασίας: 2002-2003
Εργασία στο μάθημα Λαογραφίας I
Καθηγητής: Μ.Γ. Βαρβούνης
Β.Ένδυμα,υπόδεση, κόμμωση και καλλωπισμός
α. Ένδυμα
“Εκείνο τον καιρό φορούσαμε πολλά ρούχα γιατί ειδικά το χειμώνα είχε πάρα πολύ κρύο. Καθημερινά φορούσαμε απλά ρούχα σαν αυτά που φοράνε σήμερα. Στις γιορτές όμως και τις διάφορες εκδηλώσεις του χωριού φορούσαμε την παραδοσιακή ποντιακή στολή. Η γυναικεία στολή αποτελούνταν από τη ζίπκα ( μεταξωτό φουστάνι), από μία μακριά πόδια που την φορούσαμε πάνω από τη ζίπκα και από το σαλβάρ ( είδος βράκας) που φορούσαμε πάνω από τα προηγούμενα. Έπειτα βάζαμε το σπαρέλ (φόρεμα) και τέλος τη ζιπούνα (γιλέκο)”
(Ξενιτοπούλου Νίκη,63)
Εγώ θα σου πω τώρα για την αντρική στολή. Ήταν μπλε χρώματος εκτός από το πουκάμισο που ήταν άσπρο. Ας τα πάρουμε με τη σειρά όμως. Από πάνω φορούσαμε το πουκάμισο, μετά το γιλέκο και έπειτα ένα κοντό σακάκι πάνω στο οποίο κρεμόντουσαν αλυσίδες. Όλα αυτά τα φορούσαμε μέσα από το παντελόνι. Πάνω από το παντελόνι φορούσαμε ένα κίτρινο ζωνάρι καθώς και ένα άλλο ζωνάρι το οποίο κρεμούσαμε μαχαίρια και όπλα και που στην άκρη είχε μία θήκη για τις σφαίρες.
(Μωησιάδης Κώστας,62)
β. Υποδήματα
“Καθημερινά φορούσαμε τα κουντούρας. Ήταν μαύρα παπούτσια και μοιάζανε με τα σημερινά σκαρπίνια που φορούν οι άντρες. Αυτά τα παπούτσια τα φορούσαν και άντρες και γυναίκες. Όμως όταν φορούσαμε τις στολές φορούσαμε άλλα παπούτσια. Οι γυναίκες φορούσαμε απλά μαύρα παπούτσια με χαμηλό τακουνάκι. Οι άντρες φορούσαν μπότες οι οποίες μάλιστα έμπαιναν πάνω από το παντελόνι”
(Ξενιτοπούλου Νίκη,63)
γ. Καλύμματα του κεφαλιού και κόμμωση.
“Οι γυναίκες με τη στολή είχαμε τα μαλλιά πιασμένα κότσο και στο κεφάλι φορούσαμε την τάμπλα,μία μαντίλα δηλαδή μεταξωτή με φλουριά. Οι άντρες φορούσαν ένα καπέλο δεμένο στη δεξιά πλευρά στην οποία κρεμόταν μία φούντα κίτρινο χρώμα. Όταν δε φορούσαμε τη στολή οι γυναίκες πάλι τα είχαμε τα μαλλιά μας πιασμένα πίσω. Ειδικά οι ηλικιωμένες δεν τα αφήναν ποτέ άπιαστα.”
(Ξενιτοπούλου Νίκη,63)
δ. Καλλωπισμός
“Αχ κοπέλα μου εμείς ποτέ δεν είχαμε τέτοια πράγματα. Δεν υπήρχαν οι πολυτέλειες που υπάρχουν σήμερα. Ούτε φοβόμασταν, ούτε κρέμες βάζαμε, τίποτα. Για αυτό φυσικά δεν έχουμε ρυτίδες στο πρόσωπο μετά από τόσα χρόνια και φαινόμαστε μικρότερες από την ηλικία μας.
(Ξενιτοπούλου Νίκη,63)