Τοπικές ενδυμασίες από ΚΑΒΑΛΑΣ, Δ. ΚΑΒΑΛΑΣ, Π.Ε. ΚΑΒΑΛΑΣ

Αρχείο 2439

 

 

Επώνυμο : Σιδηροπούλου

Όνομα     : Θεοδώρα

Έτος : 1ο

Εξάμηνο : Α΄.

Ακαδημαικό 'Ετος : 2011-2012

Tμήμα : Ιστορίας και Εθνολογίας

Α.Ε.Μ : 3217

Εργασία : Εισαγωγή στη Λαογραφία

Υπεύθυνος Καθηγητής : Μ. Γ. Βαρβούνης

Συλλογή Λαογραφικόυ Υλικού : Καβάλα, Ν.Καβάλας

 

Β. Ένδυμα, υπόδεση, κόμμωση και καλλωπισμός.

 

α)     Τα ρούχα της τότε εποχής διαφέρουν πολύ από τα σημερινά. Ορισμένες γυναίκες στην Καβάλα είχαν αρκετό γούστο έτσι ώστε να μπορέσουμε να τις χαρακτηρίσουμε καλοντυμένες. Από κάποιες διηγήσεις της προγιαγιάς μου στη γιαγιά μου , έχω να αναφέρω ότι : “ μετά το 1925 τα φορέματα ανέβαιναν μέχρι το γόνατο και μερικά χρόνια αργότερα εγώ επειδή ήμουν και μοδίστρα  στα νιάτα μου και ξέρω και από μόδα έφτιαχνα λοιπόν κάτι ρούχα όπως τα λεγόμενα ταγιέρ, με μακριές εφαρμοστές φούστες και όλες στη γειτονιά τρελαινόντουσαν. Τότε απ΄ όσο θυμάμαι φορούσαμε τα παλτό με τους γούνινους γιακάδες. Όσο περνούσε όμως ο χρόνος η μόδα δεν παρέμενε σταθερή αλλά αντιθέτως άλλαζε. Τα ταγιέρ και τα φορέματα ήταν τονισμένα με βάτες  ενώ τα φορέματα ήταν στενά στη μέση και μέχρι το γόνατο αναδεικνύοντας καλύτερα το θηλυκό κορμί. Γύρω στη δεκαετία του 60, τα φορέματα γίνονταν όλο και πιο κοντά τα λεγόμενα μίνι και τα παντελόνια”.

        “Σύμφωνα τώρα με την άποψη της μαμάς μου, και από φωτογραφίες που έχω δει τότε στη μόδα ήταν τα φαρδιά φορέματα, οι τσιγγγάνικες φούστες και τα παντελόνια που κάνουν καμπάνα προς τα κάτω ενώ το πέτο στα πουκάμισα ήταν άλλοτε στρογγυλό και άλλοτε μυτερό. Τα μεγάλα καπέλα, οι τσάντες σε διάφορα μεγέθη, τα γάντια που κοσμούσαν τα χέρια , οι ζώνες και οι καρφίτσες είναι μερικά από τα αξεσουάρ που κοσμούσαν αυτές τις δεκαετίες.

 

                                                                          “ γιαγιά Θεοδώρα ”

 

                                                                          “ μαμά Ελισάβετ ”

 

 

β)     Φυσικά εκτός από τα ρούχα με τον καιρό άλλαξαν και τα υποδήματα. Θυμάμαι η γιαγιά μου, που μου έλεγε “ Τότε δεν είχαμε λεφτά, είχαμε ένα ζευγάρι παπούτσια μόνο και τα φορούσαμε σκισμένα και μέσα στο κρύο γιατί δεν μπορούσαμε να πάρουμε άλλα. Ωστόσο στην Καβάλα όπως και τότε έτσι και τώρα υπάρχουν όλων των ειδών οι τάξεις. Και αυτοί που είχαν λεφτά μπορούσαν να συμβαδίσουν με τη νέα τάση της μόδας. Έτσι, βλέπαμε στα διάφορα σοκάκια της Καβάλας να κυκλοφορούν όλων των ειδών τα υποδήματα.  Άρχισαν να εμφανίζονται τα πέδιλα. Τα παπούτσια με λίγο τακούνι και μυτερή μύτη έκαναν δειλά δειλά την εμφάνισή τους Επίσης, άρχισαν να εμφανίζονται και οι μπαλαρίνες και οι μπότες σε διάφορα μεγέθη”.

 

                                                                          “ γιαγιά Θεοδώρα ”

 

γ)       Τα καπέλα ήταν αρχικά κλος, μπερέ με μεγάλο τουρμπάνι ενώ το μαλλί ήταν ξανθό πλατινέ με κοντές αφέλειες και κυματιστό. Επίσης, τα καπέλα είχαν δίχτυ ή δαντέλα που σκίαζε το πρόσωπο, ενώ τα μαλλιά είχαν μήκος μέχρι τον ώμο ή ήταν πιασμένο κότσο. Το ξανθό επικρατεί. Περιποιημένα μαλλιά σε κότσους μπανάνα ή μικρά σινιόν στην κορυφή του κεφαλιού.

 

δ)       Είτε με λεφτά είτε χωρίς οι γυναίκες ήθελαν και πάντα θα θέλουν να είναι κοκέτες. Έτσι λοιπόν δεν παρέλειπαν ποτέ το να στολίζονται με περίτεχνα κοσμήματα και να βάφονται. Συνήθως τα μάτια ήταν τονισμένα και τα χείλη είχαν χρώμα κόκκινο ή βυσσινί. Επίσης έβαφαν τα νύχια τους σε απαλές αποχρώσεις ή σε κόκκινο. Σιγά σιγά προστέθηκε στο μακιγιάζ τους και το μαύρο μολύβι στα μάτια. Ένα πράγμα που θυμάμαι από τη γιαγιά μου , είναι ότι όταν βαφόταν έβαζε λίγο από το κραγιόν της στα μάγουλα για να φαίνεται πιο όμορφη. Φυσικά, απαραίτητο αξεσουάρ της τότε εποχής ήταν τα κολιέ από πέρλες, τα βραχιόλια από πέρλες , καθώς και τα σκουλαρίκια από πέρλες. Επίσης τα χρυσαφικά δεν έλειπαν από κάποια εμφάνιση τους καθώς αποτελούσαν κειμήλια από τη γιαγιά τους και τη μητέρα τους και είχαν όχι μόνο οικονομική αλλά κυρίως συναισθηματική αξία γι' αυτούς.