Τοπικές ενδυμασίες από Π.Ε. ΕΒΡΟΥ, Δ. ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ, ΣΟΦΙΚΟ

 

                                                Αρχείο 1599

 

                                               ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ

 

                                          Μ. Γ. ΒΑΡΒΟΥΝΗΣ

 

 

 

                             ΟΝΟΜΑ     :     ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ

                             ΤΜΗΜΑ     :     ΓΛΩΣΣΑΣ, ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ

                                                       ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΠΑΡΕΥΞΕΙΝΙΩΝ

                                                       ΧΩΡΩΝ

                                

                             ΑΡΙΘΜΟΣ ΜΗΤΡΩΟΥ : 655

 

                             ΕΡΓΑΣΙΑ : ΕΠΙΤΟΠΙΑ ΕΡΕΥΝΑ

 

                             ΤΟΠΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ : ΣΟΦΙΚΟ ΝΟΜΟΥ ΕΒΡΟΥ

 

                             ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ : 2004-05

 

 

Β.Ένδυμα, υπόδεση, κόμμωση και

    καλλωπισμός.

 

α. Ένδυμα

 

     “ Τα ρούχα παλιά τα έφτιαχναμε μοναχοί μας. Έγνεθαμε το βαμβακι και έφτιαχναμε την κλωστή. Έβαζαμε μετά την κλωστή στο ροκά και την ύφαιναμε στον αργαλειό. Έφταχναμε ρούχα και μάλλινα και βαμβακερά. Οι γυναίκες φορούσαμε ένα μακρύ πουκάμισο  και γύρω γύρω το κεντούσαμε και από πάνω ένα μαύρο φόρεμα που το λέγαμε ντουλαμά. Στη μέση φορούσαμε ένα  υφαντό ζωνάρι και ποδιά που ήταν κόκκινη, καφέ ή μαυρη. Τα ρούχα αυτά τα φορούσαμε κάθε μέρα και έκαναμε τις δουλειές μας. Στις γιορτές φορούσαμε τα ίδια αλλά με περσότερο κέντημα. Αυτά τα ρούχα τα έφτιανε κάθε γυναίκα μοναχιά της . Οι άντρες φορούσαν βράκες και από πάνω άσπρο πουκάμισο. Πάνω από το πουκάμισο φορούσαν άνα γελέκο. Οι παππούδες φορούσαν μαύρο γελέκο, ενώ οι νέοι άνδρες φορούσαν κόκκινο γελέκο”.

 

                                                               (Γκουντινάκη Βασιλική, 1945)

 

β. Υποδήματα.

 

    “ Οι γυναίκες φορούσαμε γκαλέτσια (=τσόκαρα).Τα γκαλέτσια τα έφτιαχναν οι παππούδες. Μέσα από τα γκαλέτσια φορούσαμε κάλτσες που τις έπλεκαμε στο χέρι. Οι άντρες φορούσαν τσαρούχια κι έβαζαν κι αυτοί από μέσα κάλτσες πλεγμένες στο χέρι”.

 

                                                                 (Γκουντινάκη Βασιλική, 1945)

 

 

γ.Καλύμματα του κεφαλιού και κόμμωση

 

“ Τα μαλλιά μας τα είχαμι όλες μακριά κι τα εφτιάνχαμε πλεξούδες. Στο κεφάλι μας εβάζαμε μαντήλες, άσπρες ή παρδαλές (=χρωματιστές).  Οι άνδρες είχαν όλοι κοντά μαλλιά. Στο χωιρό ήταν μοναχά ένας κουρέας που τους κούρευε με ψαλίδι. Οι νέοι άνδρες φορούσαν στο κεφάλι τραγιάσκα (=καπέλο) και οι παππούδες φορούσαν ένα σιάλι. Το σιάλι ήταν ένα μακρύ ύφασμα που το τύλιγαν γύρω από το κεφάλι”.

 

                                                               (Γκουντινάκη Βασιλική, 1945)

 

δ. Καλλωπισμός

 

   “ Παλιά δε φτιάχνομασταν καθόλου, ούτε βάφομασταν. Ούτε οι άντρες φτιάχνονταν καθόλου. Μόνο ξυρίζονταν μόνοι τους με μια λεπίδα, σα μαχαίρι”.

 

                                                               (Γκουντινάκη Βασιλική,1945)