Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο

Τοπικές ενδυμασίες από Π.Ε. ΕΒΡΟΥ

                                              Αρχείο 1456

 

                                          Α' ΕΞΑΜΗΝΟ

    

                                         Θέμα εργασίας :

                                         Συλλογή Λαογραφικού

                                         υλικού για το χωριό

                                         του Ν. Έβρου Θυμαριά

 

                                         Όνομα Καθηγητή:

                                         Μ. Γ. Βαρβούνης

 

                                         Όνομα Φοιτήτριας :

                                         Δηνανάκη Δήμητρα

 

                                         Ακαδημαϊκό έτος :

                                              2003-2004

 

 

 

        B' ενδυμα, υπόδεση, κόμμωση και καλλωπισμός

 

                   “ Το χειμώνα οι γιαγιαδες φορούσαν ρούχα που τα λέγαν τσούκνες. Είχαν απο κάτω ένα άσπρο μακρύ πουκάμισο με μακρύ μανίκι. Όλα τα υφάσματα ήταν στον αργαλιό και τα ράβανε μόνοι τους. Απο πάνω φορούσαν ένα φόρεμα κεντητό μάλλινο και το λέγαν ντουλαμά. Και ήταν πιο κοντό απ' το πουκάμισο. Και ένα ζουνάρι στη μέση μάλλινο κεντητό. Απο πάνω πάλι φορούσαν μία ζακέτα υφαντή μάλλινη κεντητή, κοντή μέχρι τη μέση. Απο πάνω δέναν μια ποδιά μάλλινη με κέντημα. Και είχαν ένα μαντίλη στο κεφάλι ήταν μεταξωτό κεντημένο στο χέρι που το λέγαν πολίτικο. Και κάλτσες μάλλινες κι αυτές κεντητές πλεχτές. Το χειμώνα φορούσαν κάτι λαστιχένια παππούτσια κλειστά”.

                    “ Το καλοκαίρι φορούσαν ένα πουκάμισο πιο λεπτό άσπρο και ένα φόρεμα λεπτό βαμβακερό ήταν μαύρο ή καφέ κεντημένο, φτιαγμένο στον αργαλιό. Στο κεφάλι φορούσαν ενα λεπτό μαντήλι καφέ ή μαύρο το λέγαν τσιμπέρι. Και παντόφλες λαστιχένιες”.

 

                      Οι παππούδες φορούσαν το χειμώνα παντελόνι μάλλινο, μάλλινο πουκάμισο, όλα στον αργαλιό τα έφτιαχναν αυτά, ένα ζουνάρι, σακάκι και ένα παλτό πάλι μάλλινο στον αργαλιό. Οι γέροι φορούσαν το χειμώνα ένα μάλλινο

σαρίκι σαν κασκόλ για να μή κρυώνει το κεφάλι τους ή ένα καπέλο μάλλινο. Μάλλινες κάλτσες φορούσαν στα πόδια και μπότες λαστιχένιες”.

                    

                     “ Το καλοκαίρι φορούσαν ένα άσπρο λεπτό πουκάμισο και ένα παντελόνι βαμβακερό μαύρο και στα πόδια τσαρούχια. Και στο κεφάλι κάνα καπέλο βαμβακερό. Τα κορίτσια το χειμώνα φορούσαν φορέματα πλεκτά μάλλινα και πλεκτές ζακέτες, κάλτσες μάλλινες πλεκτές, φορούσαν στα πόδια λαστιχένια παπούτσια και μέσα στο σπίτι παντόφλες για να μή κρυώνουν και πλεκτά τερλίκια. Στο κεφάλι σκουφάκια και κασκόλ πλεκτά στο χέρι”.

 

                     “ Τα αγόρια φορούσαν παντελόνια, μάλλινα μπλουζάκια, πλεκτά στο χέρι και σακάκια μάλλινα στον αργαλιό όλα αυτά. Και καπελάκια μάλλινα, μποτάκια λαστιχένια”.

                      “ Το καλοκαίρι τα κορίτσια φορούσαν βαμβακερά ελαφριά φορεματάκια φτιαγμένα στον αργαλιό και το καλοκαίρι δε φορούσαν συνήθως παπούτσια ήταν ξιπόλητα. Τα αγόρια φορούσαν κοντό παντελονάκι βαμβακερό και ένα πουκάμισο με κοντό μανικάκι, βαμβακερό και κείνο. Και αυτά ήταν ξυπόλητα”.

 

                     “ Οι γιαγιάδες είχαν μακριά μαλλιά και τα πιάναν δύο πλεξίδες. Οι αντρες τα έκοβαν απλά στον κουρέα του χωριού. Τα αγοράκια τα έκοβαν γουλί το καλοκαίρι για να μήν ψειριάζουν. Τα κοριτσάκια είχαν συνήθως μακριά μαλλάκια που τα πιαναν με πλεξίδες ή αλογοουρά”.

 

                     “ Οι γυναίκες κάναν κρέμές μόνες τους που λεγόταν φτιασίδια και σε άσπριζε πολύ στο πρόσωπο και φτιαχνόταν με διάφορα βοτανα και φορούσαν στα χείλη ένα κραγιόν. Οι άντρες μόνο ξυρίζονταν”.

Τοπική ονομασία ενδύματος

Υλικά κατασκευής

Περίσταση χρήσης

Τοποθεσία

Αρ. χειρογράφου
1456
Έτος καταγραφής
2003-04
Επώνυμο
Δηνανάκη
Όνομα
Δήμητρα