Τοπικές ενδυμασίες από Π.Ε. ΕΒΡΟΥ

Όνομα: Ανδρεάδου Παρθένα 

Τμήμα: Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού Παρευξείνιων Χωρών, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης 

Μάθημα: Θεωρητικά Ζητήματα Λαογραφίας του Παρευξείνιου Χώρου 

Καθηγήτρια: Νάντια – Μαχά Μπιζούμη 

Ακαδ. Έτος: 2019 - 2020 

Τόπος: Πεύκα Έβρου 

Β. Ένδυμα, υπόδεση, κόμμωση και καλλωπισμός 

α. «Οι πιο παλιοί από εμένα, η μαμά μου ας πούμε, δεν είχαν ρούχα να φορέσουν, γι’ αυτό όσες είχαν φορεσιές, τις ξήλωναν και έφτιαχναν καινούρια ρούχα. Άλλες φορές τους έστελναν ρούχα από το κράτος αλλά και αυτά δεν ήταν αρκετά για όλους. Πιο μετά, όταν άρχισαν να αποκτούν κάποιο εισόδημα αγόραζαν ρούχα από την Αλεξανδρούπολη. Και εμείς από την Αλεξανδρούπολη αγοράζαμε ρούχα και καμιά φορά τύχαινε να περνάνε από το χωριό πλανόδιοι πωλητές. Είχαμε τουλάχιστον δύο αλλαξιές καθημερινές και μία ή δύο αλλαξιές για την εκκλησία. Οι γυναίκες φορούσαν πάντα φούστα και οι άνδρες παντελόνια, άνετα για τις γεωργικές τους εργασίες. Με τον καιρό άρχισαν κάποιες γυναίκες να φοράνε και παντελόνια, πήγαιναν με τη μόδα (γελάει). Σήμερα, έχουμε αρκετά ρούχα, αφού μας τα φέρνουν τα παιδιά μας από Αλεξανδρούπολη ή κατεβαίνουμε εμείς οι ίδιοι να ψωνίσουμε.»

β. «Η μαμά μου όταν είχαν πρωτοέρθει, δεν είχαν να φορέσουν παπούτσια και έτσι έφτιαχναν μόνοι τους τσαρούχια. Έπαιρναν ένα κομμάτι ξύλο, το διαμόρφωναν στο σχήμα του ποδιού και από πάνω έφτιαχναν με σχοινιά ή με ύφασμα, ένα κάλυμμα για να μην κρυώνουν τα πόδια τους. Μετά, αγόραζαν πάλι από την Αλεξανδρούπολη μαζί με τα ρούχα. Συνήθως είχαμε ένα καλό παπούτσι και ένα καθημερινό. Μέσα στο σπίτι φορούσαμε τα τερλίκια που πλέκαμε μόνες μας για όλη την οικογένεια, ενώ σήμερα φοράμε παντόφλες». 

γ. «Οι πιο μεγάλες γυναίκες φορούσαν μαντήλες, παραδοσιακά δεμένες πίσω από το κεφάλι. Τις έφτιαχναν από παλιά ρούχα που είχαν. Οι πιο νέες γυναίκες φορούσαν μαντήλα μόνο στα χωράφια για να μην τους καίει ο ήλιος το καλοκαίρι και για να μην τους ενοχλούν τα μαλλιά τους. Οι άντρες φορούσαν καμιά φορά καπέλο στο χωράφι. Οι γυναίκες δεν είχαν πολύ χρόνο για να περιποιηθούν τα μαλλιά τους, όπως σήμερα. Τα άφηναν μακριά, τα έπιαναν χαμηλή κοτσίδα ή τα έκαναν πλεξούδα. Τώρα, οι περισσότερες στο χωριό έχουν κοντά μαλλιά και τα τυλίγουν με τα ρολά για να έχουν ένα σχήμα. Οι άνδρες κουρεύονταν στον μπαρμπέρη στα Λουτρά.» 

(Φουλίδου Παρθένα, 84 ετών)