Τελετουργίες από Π.Ε. ΕΒΡΟΥ, Δ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ, ΠΕΠΛΟΥ

Β)Έθιμα του λαϊκού εορτολογίου

Την εποχή εκείνη έτσι και αλλιώς δεν είχαμε κρέας όποτε θέλαμε. Επομένως κάναμε <<αναγκαστική>> νηστεία από την Σαρακοστή πριν από τα Χριστούγεννα και το Πάσχα. Το δωδεκαήμερο από τις 25 Δεκεμβρίου μέχρι τις 5 Ιανουαρίου τα μικρά παιδιά λένε τα κάλαντα την παραμονή των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Επίσης στο χωριό μας την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, το πρωί στις 31 Δεκεμβρίου πραγματοποιείται το έθιμο της αρκούδας. Συγκεκριμένα το έθιμο αυτό κρατάει από τα παλιά χρόνια μέχρι και σήμερα. Ντύνεται κάθε φορά ένα κάτοικος του χωριού σαν αρκούδα και ένας άλλος του δένει μια αλυσίδα από το λαιμό και χορεύει με την μουσική της μπάντας του χωριού. Παλιά το έθιμο λέγεται ότι γινόταν με αληθινή αρκούδα. Κατά την περίοδο των Αποκριών, οι οικογένειες επισκέπτονταν τους κουμπάρους, όπου και γιόρταζαν όλοι μαζί. Το Πάσχα όπως και σήμερα μαζεύονταν όλη η οικογένεια στο πατρικό σπίτι και σούβλιζαν το αρνί.

(Κούρος Χρήστος, παππούς)

Την περίοδο του Πάσχα έκαναν το παραδοσιακό φαγητό του χωριού, το κουρμπάνι. Ήταν αρνί, ψωμί, δυόσμος και κρεμμύδι. Το τραπέζι δεν μπορούσε να γίνει αν δεν υπήρχε έστω ένα πιάτο με κουρμπάνι. Στο χωριό, κυρίως το καλοκαίρι, γίνονταν πολλές πολιτισμικές εκδηλώσεις. Στις 6 Αυγούστου γίνεται το πρώτο πανηγύρι στο χωριό και διαρκεί τέσσερις μέρες. Στις 20 Ιουλίου γιορτάζει ο Προφήτης Ηλίας. Όλο το χωριό μαζεύεται πάνω στο εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία και χόρευαν όλοι μαζί. Τον δεκαπενταύγουστο, που είναι της Παναγίας, κάναμε νηστεία 15 μέρες. Το διάστημα αυτό το λέμε εμείς εδώ στο χωριό καλοκαιρινό Πάσχα. Στις 14 Σεπτεμβρίου γιορτάζαμε τον τίμιο Σταυρό και κάνουμε πανηγύρι στο χωριό. Τέλος, στις 26 Οκτωβρίου που γιορτάζει ο Άγιος Δημήτριος, είναι η μεγαλύτερη γιορτή του χωριού, γιατί γιορτάζει και η εκκλησία του χωριού, του Αγίου Δημητρίου.

(Λούδου Ελευθερία, γιαγιά)