Τελετουργίες από Π.Ε. ΡΟΔΟΠΗΣ, Δ. ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ-ΣΑΠΩΝ, ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ

Β. Έθιμα του λαϊκού εορτολογίου

Στη Σαρακοστή πριν από τα Χριστούγεννα όλοι οι Μαρωνίτες νήστευαν. Μετά το δωδεκαήμερο οι κάτοικοι άναβαν τα τζάκια και τοποθετούσαν ένα κούτσουρο όρθιο και την στάχτη από το τζάκι την πετούσαν στα χωράφια για να έχουν καλή σοδειά, αυτή η στάχτη θεωρούνταν άγια.

Μετά το Δωδεκαήμερο ακολουθούσε η εορτή των Φώτων. Όλοι οι κάτοικοι κατέβαιναν στο λιμάνι και πετούσαν το σταυρό. Μετά από το μυστήριο πήγαιναν στην κάτω βρύση της αγοράς της Μαρώνειας και μετά αυτός που έπιανε τον σταυρό θα έπρεπε να γυρίσει το χωριό με το σταυρό.

Μια άλλη γιορτή μέσα στο Φεβρουάριο ήταν η γιορτή του πολιούχου Αγίου Χαράλαμπου. Σ’ αυτή την γιορτή γινόταν ένα μεγάλο πανηγύρι με κουρμπάνια: σούπα με κρέας, το οποίο το προσφέρουν οι κτηνοτρόφοι από τα ζώα τους.

Μετά την γιορτή του Αγίου Χαραλάμπους ακολουθούσαν οι αποκριές στις οποίες συνήθιζαν να ντύνονται, δηλαδή να μασκαρεύονται, αναπαριστώντας ο ένας τον άλλον.

Την Τσικνοπέμπτη τσίκνιζαν το κρέας και μετά την ημέρα της Καθαράς Δευτέρας, πήγαιναν στην περιοχή Ασπροβόλο και τοποθετούσαν κουκιά, αφού τα μούσκευαν, τα καθάριζαν και τα άσπριζαν.

Έπειτα ακολουθούσε η Σαρακοστή στην οποία νήστευαν απ’ όλα τα αρτυμένα φαγητά. Την Μεγάλη Πέμπτη έβαφαν τα αυγά και συνήθιζαν να βάφουν κάθε Πέμπτη μέχρι του Αγίου Πνεύματος, το κόκκινο χρώμα των αυγών το πετούσαν μέσα στην θάλασσα την ημέρα της Ανάληψης. Έπειτα το καλοκαίρι όταν ήταν τ’ αλώνια, το πρώτο ψωμί της σοδειάς το πήγαιναν όλοι οι κάτοικοι στην κάτω βρύση της Μαρώνειας. Στις 31 Ιουλίου οι κάτοικοι μαζεύονταν στα σταυροδρόμια του χωριού, έχοντας ψάθες, πιθάρια και τα έκαιγαν. Μαζί με αυτά έψηναν και σκόρδο (τις σκελίδες του σκόρδου), μ’ αυτόν τον τρόπο πίστευαν ότι θεράπευαν την Ελονοσία.