Τοπικές ενδυμασίες από ΚΑΒΑΛΑΣ, Δ. ΚΑΒΑΛΑΣ, Π.Ε. ΚΑΒΑΛΑΣ

ΤΜΉΜΑ ΓΛΩΣΣΑΣ, ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΠΑΡΕΥΞΕΙΝΙΩΝ ΧΩΡΩΝ

 ΜΑΘΗΜΑ: ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ ΖΗΤΉΜΑΤΑ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΥΞΙΝΙΟΥ ΧΩΡΟΥ

 ΔΙΔΑΣΚΩΝ: ΑΘΉΝΑ ΜΑΧΑ  ΜΠΙΖΟΥΜΗ

«Η ΚΑΒΑΛΑ»

 ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΚΟΥΤΟΥΠΗ

 ΕΞΑΜΗΝΟ: Α’

 ΚΟΜΟΤΗΝΉ 2019-2020

Β. Ένδυμα, υπόδεση κόμμωση και καλλωπισμός

Κα. Ασπασία: Η ένδυση ήταν αρκετά όμορφη για την εποχή εκείνη υπήρχαν τα φουρό τα οποία έμπαιναν κάτω από το φόρεμα ή τη φούστα. Το κλασικό βελούδο ύφασμα που ράβαμε συνήθως παλτό ή ταγέρ, ψαράδικα παντελόνια τα οποία τελείωναν στη γάμπα, κλασικές ζακέτες και μπλούζες, συνήθως μάλλινες. Οι μαθήτριες φορούσαν την μαύρη ποδιά με άσπρο γιακά και οι μαθητές το καπέλο με την κουκουβάγια. Τα παπούτσια ήταν απλά ίσια με πεταλάκια από κάτω και μετά βέβαια βγήκαν τα τακούνια σε μικρό και μεγάλο ύψος στην ίδια κλασική όμως γραμμή. Τα μαλλιά μας όταν πηγαίναμε σχολείο τα  είχαμε μαζεμένα και κοτσίδες. Τα κοσμήματα που είχαμε ήταν καρφίτσες όπου στόλιζαν τις μπλούζες και τα παλτό μας, χρυσά βραχιόλια και τα συνηθισμένα κολιέ, δαχτυλίδια και σκουλαρίκια. Έτοιμα ρούχα ραμμένα δεν υπήρχαν, έπρεπε να αγοράσεις το ύφασμα το οποίο ήταν σε τόπια και τα πηγαίναμε σε μοδίστρα ή ερχόταν στο σπίτι μας, μας έπαιρνε τα μέτρα και τα έραβε.

Κα. Ιωάννα: Τα ρούχα επειδή δεν υπήρχαν έτοιμα τα ράβαμε στη μοδίστρα. Υπήρχαν πολλά είδη υφασμάτων σε τόπια όπου επιλέγαμε αυτό που θέλαμε. Την εποχή εκείνη επικρατούσε το βελούδο, η οργάντζα, το τσίτι πού ήταν πιο καθημερινό ύφασμα, το διμητό για ρόμπες και χασές για τα σεντόνια και τα μαξιλάρια. Φορούσαμε φούστες, μπλούζες, φορέματα, ταγιέρ, μαντό και παλτό. Τα παπούτσια θα φτιάχναμε στον τσαγκάρη γόβες, λουστρίνια, δερμάτινα και δετά. Όσον αφορά την κόμμωση τα μαλλιά μας τα φτιάχναμε κότσος στην κομμώτρια και μπανάνα. Για τους άντρες ήταν το ξύρισμα και το κούρεμα στον μπαρμπέρη. Τότε δεν υπήρχαν πολλά καλλυντικά όπως σήμερα παρ’όλα αυτά υπήρχε το κραγιόν το ρουζ και η πούδρα. Τα κοσμήματα που βάζαμε τότε ήταν κολιέ, σκουλαρίκια και δαχτυλίδια χρυσά.