Τοπικές ενδυμασίες από ΣΟΥΦΛΙΟΥ, Δ. ΣΟΥΦΛΙΟΥ, Π.Ε. ΕΒΡΟΥ

¨ΣΥΛΛΟΓΉ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΎ ΥΛΙΚΟΎ¨

ΤΌΠΟΣ: ΣΟΥΦΛΊ ΈΒΡΟΥ

ΕΞΆΜΗΝΟ Α’ : 2015-2016

ΟΝΟΜΑΤΕΠΏΝΥΜΟ: ΑΝΤΏΝΙΟΣ ΚΟΥΝΤΟΥΡΆΚΗΣ

ΑΕΜ: 4079

¨Η ΠΌΛΗ ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΙΟΎ¨

ΈΝΔΥΜΑ,ΥΠΌΔΕΣΗ, ΚΌΜΜΩΣΗ ΚΑΙ ΚΑΛΛΩΠΙΣΜΌΣ

Τα μεταξωτά συνδέονται με την ένδυση και την προβολή. Η παραγωγή τους καθορίζεται από τις ανάγκες αλλά και τη μόδα της εποχής . Στο Σουφλί χρησιμοποιούσαν ευρέως το μετάξι για την κατασκευή της καλής φορεσιάς και των προικιών.  Αναλυτό μετάξι συνδυασμένο με κουκουλάρικο μετάξι , μαλλί ή βαμβάκι, χρησιμοποιούσαν και για την κατασκευή ενδυμάτων καθημερινής χρήσης, όπως κουκουλάρικα , μαλλομέταξα και μεταξοβάμβακα. Τα σουφλιώτικα χειροποίητα υφάσματα ήταν φημισμένα.

Οι παλαιότερες γυναικείες φορεσιές περιλάμβαναν πρώτα απ’ όλα το "πουκάμισου", εσωτερικό ένδυμα βαμβακερό ή μεταξοβάμβακο. Από πάνω φορούσαν βαμβακερό ή μάλλινο αμάνικο φόρεμα το "μισοφόρι". Αυτό ήταν χρωματιστό , μακρύ μέχρι τη γάμπα και τελείωνε σε ένα φαρμπαλά με ωραία δαντέλα. Πάνω από αυτό φορούσαν το "καφτάνι" το οποίο ήταν βαμβακερό ή μάλλινο ύφασμα, ιδιότροπα ραμμένο στον αργαλειό σαν μαντό, ανοιχτό μπροστά και κάτω από τη μέση στα πλάγια για να δείχνει γεμάτη τη γυναίκα . Το μάκρος του έφτανε ψηλότερα από το πουκάμισο στο ίδιο ύψος με το μισοφόρι. Η κάθε νέα έπρεπε να έχει ορισμένα καφτάνια καμωμένα μόνη της. Τέλος, πάνω από το καφτάνι φορούσαν την υφαντή στον αργαλειό "θυμιατή" ποδιά. Τις καθημερινές φορούσανε τη "ζούνα" που ήταν μια πόρπη ασημένια ή χάλκινη, σκαλιστή και στολισμένη πολλές φορές με διάφορα πετραδάκια . Η ζώνη αυτή γνωστή και ως το ¨ζουνάρι με την κορώνα¨  ήταν συνήθως δώρο αρραβώνα όπου συχνά αναγραφόταν η χρονολογία κατασκευής και το όνομα του αρραβωνιαστικού.

Η ανδρική ενδυμασία αποτελούνταν αρχικά από το ¨βρακί" που ήταν υφασμένο με βαμβακερό νήμα και βαμμένο γαλάζιο . Υπήρχε επίσης και το "σιαλβάρι" που ήταν παρόμοιο με το βρακί αλλά με την διαφορά ότι ήταν καμωμένο από μαλλί και πιο χοντρό , για αυτό το φορούσαν κατά τους χειμερινούς μήνες. Και τα δύο αυτά δένονταν στη μέση από τη "βρακοζώνα" , ένα είδος ζώνης στενής , καμωμένης από το ίδιο το πανί που γινόταν και η βράκα. Οι νέοι και ιδίως οι πλούσιοι τύλιγαν τη μέση τους με το "ζουνάρι" που ήταν συνήθως κόκκινο μεταξωτό ενώ για τους μεγαλύτερους ήταν μαύρο μάλλινο. Είχε μάκρος περίπου τρία μέτρα και με αυτό σφίγγανε γερά τη μέση τους . Οι νέοι ως επί το πλείστον φορούσαν άσπρο ή χρωματιστό πουκάμισο με φαρδιά μεταξωτά μανίκια, ενώ οι γέροι υφαντά γαλάζια πουκάμισα. Πάνω απ’ το πουκάμισο φορούσαν το "γιλέκο" που ήταν χωρίς μανίκια και καμωμένο από ύφασμα χρωματιστό ενώ το γιορτινό ήταν πολλές φορές μεταξωτό. Κατά τους κρύους μήνες το χειμώνα φορούσαν πάνω από το γιλέκο και τον "ντουλαμά" που ήταν από ύφασμα βαμβακερό και είχε μανίκια .Ο Σουφλιώτης στο κεφάλι φορούσε την "σιαρβέτα" ή "σαλαμάτα" που ήταν από μαύρο βαμβακερό ύφασμα και είχε δύο άκρες. Η μια κρεμόταν πίσω προς τη ράχη και έφτανε ως το λαιμό ενώ η άλλη σκάλωνε μετά το τύλιγμα στο κεφάλι μέσα στις πτυχές της. Τα πόδια τους τύλιγαν με "μπγάλια" που ήταν ειδικά πανιά από μαλλί και βαμβάκι , υφασμένα κι αυτά στον αργαλειό και από πάνω φορούσαν τα ¨εσώρουχα¨.