Τοπικές ενδυμασίες από ΝΙΚΗΣΙΑΝΗΣ, Δ. ΠΑΓΓΑΙΟΥ, Π.Ε. ΚΑΒΑΛΑΣ

Μάθημα : Εισαγωγή στην Λαογραφία

Διδάσκων : κος. Βαρβούνης

Τίτλος Εργασίας : Συλλογή Λαογραφικού Υλικού – Νικησιανή Καβάλας

Ονοματεπώνυμο : Ελισάβετ Μάκρη

ΑΕΜ : 553267

Εξάμηνο : Α’

Ακαδημαϊκό Έτος : 2011 - 2012

ΕΝΔΥΜΑ, ΥΠΟΔΕΣΗ, ΚΟΜΜΩΣΗ ΚΑΙ  ΚΑΛΛΩΠΙΣΜΟΣ

Α) Ένδυμα,

Β) Υποδήματα,

Γ) Καλύμματα του κεφαλιού και κόμμωση,

Δ) Καλλωπισμός

«Οι άντρες φορούσαν φαρδιές βράκες μέχρι το γόνατο (παππουβράκ) και μαύρο γιλεκάκι. Οι γυναίκες φορούσαν την παραδοσιακή στολή.

Τα ρούχα τους στις γιορτές ήταν φανταχτερά, κυρίως των γυναικών, δεν μιλάμε για τους άνδρες τώρα. Οι άνδρες είχαν τα μονόχρωμα, το μαύρο ή το μπλε σκούρο. Οι γυναίκες φορούσαν πολλά χρώματα, αν και από κάποια ηλικία και μετά συνήθιζαν να ντύνονται στα μαύρα. Δεν ξέρω τώρα ακριβώς, ήταν μόδα, ήταν η νοοτροπία τέτοια, πάντως ακόμα και τώρα στο χωριό άμα δεις, οι γυναίκες που έχουν περάσει για παράδειγμα τα 50-55, όλες ντύνονται στα μαύρα, είτε πενθούν άνδρα ή οτιδήποτε, έτσι είναι ντυμένες. Το έχουν σαν ντροπή να φορέσουν άλλο χρώμα. Εντάξει τώρα η νέα γενιά ούτε καν το δίνει σημασία αυτό το πράγμα, αλλά παλιά έτσι ήτανε.

Γενικότερα, όπως είπαμε παραπάνω, φορούσαν μακριά φανταχτερά φορέματα μέχρι τον αστράγαλο και για υποδήματα είχαν τακούνια, με 4-5 πόντους τακούνι, όχι παραπάνω. Για μέσα στο σπίτι είχανε παντόφλες πολύχρωμες, κεντημένες με το χέρι, μάλλινες, πάνω από τις κάλτσες φορούσανε τα μάλλινα τερλίκια για να μην κρυώνει το πόδι. Οι άνδρες φορούσαν τα λάστιχα, παπούτσια από λάστιχο, 100% λάστιχο, ανθεκτικότατο για όλες τις δουλειές, αλλά πολύ κρύο το χειμώνα, πάγωναν τα πόδια σου! Και φυσικά όπως αναφέραμε, έφτιαχναν παπούτσια από δέρμα γουρουνιών, γουρνοτόμαρα, τα οποία τα έδεναν με δερμάτινα σχοινιά.

Για την κάλυψη του κεφαλιού, οι γυναίκες πάντα φορούσαν πολύχρωμα μαντίλια. Είχανε μακριά μαλλιά και πιο πολύ τα κάνανε πλεξούδες, ήταν μόδα της εποχής. Οι πιο πολλοί άνδρες είχαν κοντό μαλλί και φυσικά μεγάλο μουστάκι, ήταν μουστακαλήδες!

Περιποιούνταν τον εαυτό τους, αυτό είναι γεγονός, και οι άνδρες και οι γυναίκες. Γενικά, ήταν σαν έθιμο να είναι έτσι περιποιημένοι, ήθελαν να είναι περιποιημένοι, δηλαδή δεν άφηναν τον εαυτό τους να είναι χύμα, έτσι λειτουργούσαν τουλάχιστον με αυτά τα λίγα που είχαν.

Επίσης, υπήρχε μια Α’ αγοραστική δύναμη, ώστε να αγοράσουν οι γυναίκες 2 – 3 πραγματάκια για να βάφονται, αλλά μόνο σε γιορτές και τις Κυριακές. Πιο πολύ έδιναν έμφαση στο ρούχο.»

«Συνόδης Κεχαγιάς»