Τοπικές ενδυμασίες από ΕΒΡΙΝΟΥ, Δ. ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ-ΣΑΠΩΝ, Π.Ε. ΡΟΔΟΠΗΣ

Όνομα: Κωνσταντινίδου Κωνσταντίνα

Ακαδημαϊκό έτος: 2010-2011

Μ.Γ ΒΑΡΒΟΥΝΗΣ

Λαογραφία

Χωριό: Έβρινος Σαπών

Β) ένδυμα, υπόδεση, κόμμωση, και καλλωπισμός

Α) ένδυμα (γυναικείο)

Τα περισσότερα ρούχα τους ήταν υφαντά φτιαγμένα στον αργαλειό. Υφαντά ήταν ακόμη και τα εσώρουχα τους ή από κάποτο. Έκαναν φορέματα, φούστες, πουκάμισα, ζακέτες ( εκτός από υφαντές έκαναν και πλεκτές), ποδιές (απαραίτητες για τις δουλειές τους με πολύ όμορφα σχέδια). Ακόμη έκαναν φανέλες μάλλινες ή βαμβακερές, κομπινεζόν και βράκες που λεγόταν καραβάνες.

Ένδυμα ανδρικό

Οι άνδρες φορούσαν φαρδιά παντελόνια (πουτούρια) σακάκια, γιλέκα (υφαντά= σαΐκένια) και φανέλες μάλλινες ή βαμβακερές όπως οι γυναίκες. Ακόμη στη μέση είχαν ζωνάρι που έφθανε τα 8 μέτρα σε μήκος.

Β) υποδήματα (γυναικεία)

Οι γυναίκες φορούσαν τσόκαρα στην αυλή και τσαρούχια στη δουλειά. Είχαν ακόμη και καλά παπούτσια για να πηγαίνουν στην εκκλησία ή σε κάποια εκδήλωση ή επίσκεψη.

Υποδήματα (ανδρικά)

Οι άνδρες φορούσαν τσαρούχια για να κάνουν τις δουλειές τους και αργότερα φόρεσαν λαστιχένια παπούτσια. Ακόμη διέθεταν και ένα ζευγάρι καλά παπούτσια για να συμμετέχουν και αυτοί στα διάφορα κοινωνικά δρώμενα.

Γ. καλύμματα του κεφαλιού και κόμμωση

Οι γυναίκες φορούσαν τσεμπέρια κεντητά με κρόσια στο σπίτι ή στις επισκέψεις. Επίσης είχαν άσπρες μαντήλες υφαντές ή από κάποτο που τις φορούσαν στη δουλειά και πρόσεχαν να είναι καθαρές. Αν λερώνονταν οι μαντήλες έστω και λίγο τις έπλεναν αμέσως για να μην τις κοροϊδεύουν.    

Οι άνδρες φορούσαν καπέλα, τις λεγόμενες τραγιάσκες τις οποίες συνήθως αγόραζαν. Στο χωράφι έδεναν ένα απλό μαντήλι στο κεφάλι δεμένο μπροστά και πίσω. Το χειμώνα φορούσαν πλεκτό σκούφο τον οποίο έπλεκαν οι γυναίκες τους.

Δ. καλλωπισμός

Οι γυναίκες της εποχής εκείνης πρόσεχαν πάρα πολύ την εμφάνιση τους. Έκαναν φτιασίδια οι ίδιες μια και δεν ήταν σε θέση να αγοράσουν. Το φτιασίδι περιείχε υδράργυρο, μαστίχα ( μασούσαν τη μαστίχα και έριχναν μόνο το σάλιο τους) και βούτυρο φρέσκο αγελαδινό. Μάλιστα για να πετύχει το φτιασίδι έπρεπε να πουν ένα ψέμα. Μόλις το φτιασίδι ήταν έτοιμο ήταν έτοιμο το άπλωναν στο πρόσωπο και έτσι περιποιούνταν το δέρμα τους.

Ακόμη έβαφαν τα μάγουλα και τα χείλη με τα κόκκινα αυγά. Είχαν όμως πούδρες και κραγιόν. Τέλος, πρόσεχαν την έκθεση τους στον ήλιο και προφυλάγονταν από αυτόν. (δεν εκτίθονταν στον ήλιο για να μην καούν και κάνουν σημάδια)