Τοπικές ενδυμασίες από ΡΑΧΩΝΙΟΥ, Δ. ΘΑΣΟΥ, Π.Ε. ΚΑΒΑΛΑΣ

ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟ  ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ  ΘΡΑΚΗΣ

Τμήμα : Ιστορίας και Εθνολογίας

Μάθημα : Εισαγωγή στην Λαογραφία

Διδάσκων : κος. Βαρβούνης

Τίτλος Εργασίας : Ήθη και Έθιμα του τόπου μας – Ραχώνι Θάσου

Ονοματεπώνυμο : Μαρία Ορφανού

ΑΕΜ : 553259

Ακαδημαϊκό Έτος : 2011-2012

ΕΝΔΥΜΑ, ΥΠΟΔΕΣΗ, ΚΟΜΜΩΣΗ ΚΑΙ ΚΑΛΛΩΠΙΣΜΟΣ

Οι ενδυμασίες των γυναικών τότε ήταν πολύ βαριές, μακριές – οι καθημερινές-. Δηλαδή, φορούσαν από μέσα ένα άσπρο μεγάλο μεσοφόρι, και από πάνω ένα άλλο χοντρό ένδυμα φοδραρισμένο, το φστάν (το φουστάνι δηλαδή). Αυτά ήταν τα καθημερινά ρούχα.

Για τους άνδρες, τα παντελόνια ήρθαν αργότερα, φορούσαν κόφες και από πάνω πουκαμίσα άσπρη με συνήθως από πάνω σακάκια.

 Στις γιορτές π.χ. απόκριες, Χριστούγεννα, είχαν κάτι πολύ ιδιαίτερο οι γυναίκες, φορούσαν ένα πολύ στολισμένο, πλουμιστό φόρεμα (φστάν), με διάφορα πλουμίδια, κεντημένο με χρυσή κλωστή. Επάνω από το φστάν φορούσαν ένα άσπρο από μέσα, επίσης κεντητό με μανίκια, από τα οποία έβγαιναν δαντέλες από τα χέρια, και ένα ζακετάκι κοντό, το οποίο λεγόταν κοντόσι,  και ακριβώς πάνω από τον καρπό έβγαινε μια γλώσσα περίεργη έξω, η οποία ήταν και εκείνη κεντημένη όπως και η πλάτη από το κοντόσι και στο στήθος.

Υποδήματα συνήθως κλειστά, δετά. Στο κεφάλι φορούσαν πάντα τσεμπέρες Αν ήταν χήρα φορούσε μαύρο, αν όχι φορούσε άσπρο. Επίσης, είχαν και το λεγόμενο σταλέτο που το φορούσαν όταν ντύνονταν .με τα χρυσά πλουμιστά φστάνια.

 Η κόμμωση απαιτούσε μακριά μαλλιά, πλεξούδα ή κότσο – πλεξούδα ως επί τον πλείστον- και κρεμόταν πίσω από το τσεμπέρι. Καλλωπισμός ιδιαίτερος δεν υπήρχε.

Για το εσώρουχο ξέχασα να πω ότι έδενε μέχρι κάτω στα γόνατα. Οι άνδρες φορούσαν όπως το εξωτερικό – η κόφα – κάτι στενότερο σε κόψιμο για εσώρουχο.