Τοπικές ενδυμασίες από ΕΡΑΤΕΙΝΟΥ, Δ. ΝΕΣΤΟΥ, Π.Ε. ΚΑΒΑΛΑΣ
ΤΜΗΜΑ: ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΘΝΟΛΟΓΙΑΣ
ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΡΑΚΗΣ
ΟΝΟΜΑ: ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΒΑΣΙΛΗΣ
ΑΡ. ΜΗΤΡΩΟΥ: 2988
ΑΚΑΔ. ΕΤΟΣ: 2010-2011
ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ: Μ.Γ. ΒΑΡΒΟΥΝΗΣ
ΜΑΘΗΜΑ: ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ Ι
Β. Ένδυμα, υπόδεση, κόμμωση και καλλωπισμός.
α) Ένδυμα.
«Τα ενδύματα μας ήταν κυρίως χειροποίητα. Πολλά από αυτά ήταν μάλλινα και τα περισσότερα από αυτά τα πλέκαμε εμείς με “καλτσοβελόνες” και άλλα από αυτά τα υφαίναμε στον αργαλειό. Συνήθως φορούσαμε μια μπλούζα και μια φούστα, ενώ οι άντρες φορούσαν πάντα παντελόνι, ένα πουκάμισο και συχνά φορούσαν πάνω από αυτό ένα αμάνικο πλεχτό πουλόβερ ή γιλεκάκι. Για πανωφόρι είχαν το σακάκι.»
“Ελπινίκη Παπαδημητρίου”
β) Υποδήματα.
Τα περισσότερα από τα υποδήματα μας ήταν κατασκευασμένα από δέρματα ζώων. Συνηθίζαμε να φοράμε έξω κάλτσες που πλέκαμε εμείς με κάτι μεγάλες βελόνες, τις “καλτσοβελόνες” με τις οποίες πλέκαμε και τις μπλούζες μας. Και από πάνω φορούσαμε μαύρες λαστιχένιες παντόφλες, οι οποίες ήταν κλειστές από μπροστά. Οι άνδρες φορούσαν τσαρούχια για το χωράφι, τα οποία ήταν κατασκευασμένα από δέρμα χοιρινού, με άσπρες βαμβακερές κάλτσες, τα λεγόμενα “τουλπάνια”. Ενώ, για τις δουλειές του στάβλου φορούσαν ψηλές λαστιχένιες μπότες, τι “αρβύλες”.
“Θεονίτσα Κούτλα”
γ) Καλύμματα του κεφαλιού και κόμμωση.
«Τα μαλλιά μας τότε όλες οι γυναίκες τα είχαμε μακριά και συνηθίζαμε να τα κάνουμε πλεξούδες και να τα μαζεύουμε επάνω με πιάστρες. Από πάνω φορούσαμε μαντήλες, συνήθως σε μαύρο χρώμα ή τσεμπέρι. Οι άντρες φορούσαν ένα είδος καπέλου, την “τραγιάσκα”.
“Θεονίτσα Κούτλα”
δ) Καλλωπισμός.
«Τότε δεν είχαμε την πολυτέλεια να αγοράζουμε καλλυντικά εξάλλου δεν υπήρχαν κιόλας. Μόνες μας, οι γυναίκες φτιάχναμε μια κρέμα από λάδι, αλάτι και κάποια μυρωδικά που διέθετε η κάθε αυλή και την ονομάζαμε φτιασίδι. Για τις γιορτές είχαμε πάντα μια πιο καλή μπλούζα και μακριά φούστα απ’ ότι τις καθημερινές. Οι γυναίκες που προέρχονταν από τις πιο εύπορες (οικονομικά) οικογένειες του χωριού φορούσανε καπέλο.
“Θεονίτσα Κούτλα”