Τελετουργίες από Π.Ε. ΔΡΑΜΑΣ, Δ. ΔΟΞΑΤΟΥ, ΔΟΞΑΤΟΥ
Τη Σαρακοστή πριν από τα Χριστούγεννα, έχουμε έθιμα να νηστεύουμε μέχρι τα Χριστούγεννα και να ετοιμάζουμε τα φαγητά και τα γλυκά για τη μεγάλη ημέρα των Χριστουγέννων. Στη συνέχεια, μέσα στο δωδεκαήμερο των γιορτών, τη παραμονή των Χριστουγέννων, όλα τα παιδιά του χωριού βγαίνουν να καλαντήσουν, για να βγάλουν χρήματα να αγοράσουν παιχνίδια και γλυκά. Τη μέρα των Χριστουγέννων, πηγαίνουμε το πρωί στην εκκλησία και παρακολουθούμε τη Θεία Λειτουργία. Μετά, το μεσημέρι, μαζευόμαστε σε ένα σπίτι όλοι οι στενοί συγγενείς, τρώμε τα φαγητά που έχει μαγειρέψει η νοικοκυρά, πίνουμε συνήθως κόκκινο γλυκό κρασί και περνάμε ωραία γελώντας και τραγουδώντας. Στη συνέχεια, τη παραμονή της Πρωτοχρονιάς, μαζευόμαστε σε ένα σπίτι για να αλλάξουμε το χρόνο όλοι μαζί και μετά την αλλαγή κόβουμε τη πίτα. Τη πίτα τη κόβει ο πατέρας του σπιτιού, τη σταυρώνει, κόβει τα τρία πρώτα κομμάτια για τη Παναγία, το Χριστό και το σπιτικό, και μοιράζει τα υπόλοιπα στους καλεσμένους. Όποιος τύχει το φλουρί, θα είναι τυχερός για όλη τη χρονιά. Τέλος, στη γιορτή των Θεοφανίων, πηγαίνουμε στην
εκκλησία όπου μοιράζεται αγιασμός που πρέπει να πιούνε όλα τα μέλη της οικογένειας και μετά ακολουθεί η ρίξη του Σταυρού σε ένα ποτάμι, όπου πέφτουν, συνήθως, άνδρες για να το πιάσουν.
Στις γιορτές του Φεβρουαρίου, είναι η καθαρά Δευτέρα, όπου αρχίζει η μεγάλη Σαρακοστή για το Πάσχα και τρώμε χαλβά με λαγάνα και το μεσημέρι ψάρι. Μετά, στις Αποκριές, έχουμε έθιμο όσοι θέλουμε να ντυνόμαστε καρναβάλια και να κάνουμε παρέλαση σε διάφορες εκδηλώσεις. Τη Σαρακοστή πριν από τα Πάσχα, όπου αρχίζει τη καθαρά Δευτέρα μέχρι το Πάσχα, όλοι νηστεύουμε από όλα τα είδη φαγητού και μερικοί από λάδι για 50 μέρες. Τη Μεγάλη Εβδομάδα, πηγαίνουμε κάθε μέρα στην εκκλησία, τη μεγάλη Πέμπτη βάφουμε τα αυγά, κόκκινα σαν το αίμα του Χριστού και το βράδυ ξενυχτάμε τον Χριστό στην εκκλησία. Η μεγάλη Παρασκευή θεωρείται μέρα κηδείας, όπου δεν πρέπει να πλένουμε ρούχα, και το βράδυ γίνεται η περιφορά του επιταφίου, τον οποίο στολίζουν οι γυναίκες το προηγούμενο βράδυ. Το μεγάλο Σάββατο πάμε στην εκκλησία, όπου γίνεται η αποκαθήλωση του Χριστού και το βράδυ στις 12 πάμε στην εκκλησία όπου όταν λέει ο παπάς το «Χριστός Ανέστη» φιλιόμαστε σταυρωτά μεταξύ μας και λέμε «Χριστός Ανέστη». Μετά πηγαίνουμε στο σπίτι και τρώμε τη παραδοσιακή μαγειρίτσα. Την ημέρα του Πάσχα, από νωρίς το πρωί βάζουμε το αρνί ή κατσίκι στη σούβλα που γίνεται αργά το μεσημέρι και όλοι μαζί τρώμε, πίνουμε μέχρι το βράδυ. Μετά το Πάσχα έχουμε έθιμο ότι τρεις πέμπτες βάφουμε κόκκινα αυγά.
Την 25η Μαρτίου, τη γιορτή της άνοιξης, όπου είναι η επανάσταση του 1821 αλλά και ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, σηκωνόμαστε, ντυνόμαστε, πάμε στην εκκλησία, παρακολουθούμε τη λειτουργία, μετά βγαίνουμε έξω. Όλοι οι διευθυντές σχολείων ,αστυνομίας, κατέθεταν στεφάνια στο μνημείο και στη συνέχεια όλος ο κόσμος παρακολουθεί τη παρέλαση. Τη Πρωτομαγιά όλοι οι άνθρωποι δεν εργάζονται και ο κάθε οικογενειάρχης παίρνει την οικογένειά του και πηγαίνει στην εξοχή. Από το πρωί ψήνουνε με παρέες και διασκεδάζουν μέχρι αργά το απόγευμα. Την ημέρα του Τιμίου Σταυρού όποιος γιορτάζει πάει στην εκκλησία και στη συνέχεια γιορτάζει όπως ο ίδιος επιθυμεί.
(Θεοδωράκη Αικατερίνη, 45)