Τελετουργίες από Π.Ε. ΔΡΑΜΑΣ, Δ. ΔΟΞΑΤΟΥ, ΚΥΡΙΩΝ

«Τη Σαρακοστή πριν τα Χριστούγεννα όποιος ήθελε και ήταν χριστιανός, έκανε νηστεία 40 μέρες. Δεν έτρωγαν κρέας, όχι να νηστεύουν από διάφορα αλλά και από  γαλακτοκομικά. Το δωδεκαήμερο 25 Δεκεμβρίου – 05 Ιανουαρίου το περνάγαμε μία χαρά, ό,τι βρίσκαμε, τρώγαμε. Τρώγαμε πολύ και τίποτα άλλο».
(Κωστίτσα Κατσίκα, 80)
«Τη πρωτοχρονιά πηγαίναμε, είχαμε μία νερού έξω από τη γειτονιά μας ,πηγαίναμε να πάρουμε το αμίλητο νερό. Πηγαίναμε εγώ και μία από τις αδερφές μου, ας πούμε και όλο το δρόμο δε μιλούσαμε. Συναντούσαμε κόσμο – και άλλοι πήγαιναν – το είχαμε έθιμο και ούτε μιλούσαμε, ούτε γελούσαμε, τίποτα. Παίρναμε νερό, παίρναμε και μία πέτρα και εκεί μιλούσαμε (μόλις φτάναμε σπίτι). Λέγαμε «όπως βαραίνει αυτή η πέτρα, έτσι να βαραίνει και η τσέπη σου!». Λέγαμε στο μπαμπά μου ας πούμε και αγκαλιαζόμασταν και λέγαμε «Χρόνια Πολλά». Αμίλητο νερό το λένε αυτό.

Τις Απόκριες, τότε στα Κύργια γινόταν Γκαδής και καθόταν πάνω στο γαϊδούρι,
μαζεύονταν όλοι στα Κύργια. Λέγανε «πάμε στα Κύργια θα περάσει ο Γκαδής». Και
είχε γαϊδούρια φορτωμένα κόσμο που προσποιούνταν τους τούρκους και έπαιρνε
φόρους. Έφτανε στο καφενείο, έλεγε στα τσιράκια του να του φέρουν κάποιον που
επέλεγε και έλεγε «εσύ έλα εδώ, δώσε μου τόσα...» Αναγκάζονταν και πλήρωνε όσα
του ζητούσαν. Και καθώς περνούσε τις γειτονιές, τραγουδούσε σόκιν τραγούδια.»
(Βασιλεία Βουλγαρίδου, 78)