Τοπικές ενδυμασίες από ΘΕΟΛΟΓΟΥ, Δ. ΘΑΣΟΥ, Π.Ε. ΚΑΒΑΛΑΣ

Συλλογή Λαογραφικού υλικού από το Θεολόγο-Θάσου

Όνομα: Παναγιώτα Δαλγιαννάκη

Α.Μ:1161

Τμήμα: Ιστορίας-Εθνολογίας

Α εξάμηνο

χρόνο συλλογή:2001-2002

καθηγητής:Μ.Γ ΒΑΡΒΟΥΝΗΣ 

Β.Ένδυμα,υπόδεση, κόμμωση και καλλωπισμός

α)Ένδυμα

Η τουπική ινδυμασία τς Θάσου, έχ’ έναν τουπικό χαρακτήρα ως προς τ’ γυνικία φουρεσά.

 Η αντρική ινδυμασία δεν παρουσιάζ΄ ιδιαίτιρα χαρακτηριστικά στοιχεία.

Η νησιωτικ΄ βράκα ισουρρουπεί ανάμεσα στα σκέλια που κλείν’ κάτ’ απ΄ του γόνατου. Γιλέκου σταυρουτό και κάλμα για του κ’φάλι μαύρο σα καθιστό φεσ. Η γνικεία ινδυμασία είχ’ αισθητική εμφάνισ’ και καλλιεργημένου γούστου. Είν΄καμουμέν’ απού βαρύ ύφασμα, και μοιάζ’ περισσότερου με φουρισές ντων πόλεων τς μιταβυζαντινής ιπουχής. Χαρακτηριστικό  στοιχείου εν΄του τσικέτου. Σήμερα φοριέται  απ’ τς ηλικιουμένις. Του βάζιν στα μπαούλα για να του φλαν, τώρα του φορούν τα κουρτσούδια στς εθνικές γιουρτές. Άλλα στοιχεία τς γνικίας φουρισιάς εν: του υφαντό μηταξουτό ή βαμβακιρό πκαμσο μι νταντέλα ή λιπτό κένμα στη τραχλιά κι μανίκ που εν μακρύ κι κλειστό. Του φσταν εν υφαντό ριγέ ή μονόχρωμο κι σχηματίζ μπούστ γίνιτι από βιλούδο ή τσόχα κι κιντιέτι μι χρυσή κλουστή.

Εχ’ μακρύ μανίκ’ που καταλήγ’ σι μκρή προυεξωχή στου όξου μέρους. Η πουδιά προς του δεσ’ μου τς μέις σκνεύ μι σούρις πυκνές ίνω κάτου σχηματίζ’ καμπύλ. Γύρου εχ’ στινί φάσα απού τσόχα κι άσπρου κεντμα ή μόνου χοντρή νταντέλα.

β) Υποδήματα

Οι αντρις φουρούσαν μαύρα παπούτσα χαμλά μ μάλλιν κάλτσα.

Οι γναίκις φουρούσαν μαύρα παπούτσα μι λίγου ή χουρίς τακούν.

γ) Καλύμματα του κεφαλιού και κόμμωση.

Οι άντρις φουρούσαν στου κεφαλ’ ντουν ένα μαύρου καλ’μα σα καθιστό φεσ’.

Οι γναίκις έχειν ως καλ’μα τς κιφαλς για καθμερνί χρησ’ ένα μαντήλ σι πουρτουκαλί χρώμα ινώ στα γιουρτινά έχουμ’ ντουν τεπέ μι σκαλέτου εν λιπτό μαντήλ σα τιτραγούν σάρπα κι μπαν’ τριγουνκά διπλουμένου παν’ απ’ ντουν τεπέ.

Τα μαλλιά ντουν κυρίως τα κάναν βρολίδα(αλογοουρά). άλλις όμονο τ’άφηναν λιτά, κι μι τα τσιμπιδάκια πιάναν του μαντήλ’ μι τα μαλλιά για να στηριόνι.

Οι άντρις είχαν κοντά μαλλιά.

δ) Καλλωπισμός

Οι γναίκις στ μεσ’ φουρούσαν ικτός απ ντ’ πουδιά κι μια ζων απλή κι κατέληγ σι ασημένια πόρπη μικρή αλλά καλοδουλεμέν’.