Τοπικές ενδυμασίες από ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ, Δ. ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ, Π.Ε. ΕΒΡΟΥ

ΣΥΛΛΟΓΗ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΥΛΙΚΟΥ

ΤΟΠΟΣ: ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ

ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ: 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ: Μ. Γ. ΒΑΡΒΟΥΝΗΣ

ΦΟΙΤΗΤΗΣ: ΠΟΛΥΞΕΝΗ ΣΕΒΑΣΤΑΤΟΥ

Α.Μ.: 244

ΤΜΗΜΑ: ΓΛΩΣΣΑ, ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΠΑΡΕΥΞΕΙΝΙΩΝ ΧΩΡΩΝ

Α’ ΕΞΑΜΗΝΟ

ΕΤΟΣ 2001-2002

ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ 

ΘΡΑΚΗΣ

α. Ένδυμα

Οι «κιαχαγιαδες» (κτηνοτρόφοι) φορούσαν τη βράκα που γινόταν από μαύρο ύφασμα. Μέσα από τη βράκα φορούσαν ένα βρακί από άσπρο χαδε. Το πουκάμισο (μαρνελκου) ήταν υφαντο στον αργαλιό. Είχε άσπρο χρώμα με μαύρες ψιλές ρίγες. Ήταν κλειστό μπροστά με δύο κουμπιά. Από πάνω φορούσαν το «γιλεκ» (γιλέκο) από σκούρο μπλε ή μαύρο βελούδο, κεντητό, που κούμπωνε με πολλά κουμπιά σταυρωτά. Φορούσαν τον «αμπά» που ήταν κάτι σαν σακάκι. Φορούσαν «του καπούτι» (κάπα) ήταν φτιαγμένο από χοντρό ύφασμα, που υφενονταν στον αργαλιό με χοντρή κλωστή από αρνίσιο μαλλί, είχε κουκούλα ραμμένη πάνω του, φαρδιά μανίκια και δεν είχε κουμπιά. Τις επίσημες μέρες φορούσαν σκούφο από μαύρο βελούδο. Φορούσαν χοντρές πλεχτές κάλτσες μέχρι τον αστράγαλο, τα καλτσούνια. Στο επάνω μέρος υπηρε «η καλτσουδετις» ο καλτσοδέτης μια μακριά και πλατιά μάλλινη κλωστή. Στη μέση φορουσα το «ζναρ» (ζωνάρι). Αυτό χρησίμευε για σφίξιμο της μέσης, αλλά και για να βάζουν το μαχαίρι και το «θκαρ» (θήκη) του, το σακουλάκι με τον καπνό και το τσακμάκι και το μαντήλι που στην άκρη είχε δεμένο σε κόμπο τα χρήματα. 

(Δημήτρης Στεργίου)

β. Υποδήματα

Οι κιαχαγιάδες (κτηνοτρόφοι) φορούσαν τα «τσιρβούλια» (τσαρούχια) φτιαγμένα από βοδινό ή χοιρινό δέρμα. Τα «τσιρβούλια» αφήναν τη μισή φτέρνα έξω γεγονός που διευκόλυνε τον «κιαχαγιά» στο τρέξιμο και στο σκαρφάλωμα στα βράχια. Αυτά τα έφτιαχναν συγκεκριμένοι «κιαχαγιάδες» τεχνίτες του είδους. Στις γιορτινές μέρες φορούσαν τα «κιαχαγιαδικα». 

(Δημήτρης Στεργίου)

γ. Καλύμματα του κεφαλιού και κόμμωση

Στο κεφάλι δεν φορούσαν τίποτα, μόνο οι χήρες φορούσαν μια μαύρη «μαντίλα». Μετά το γάμο συνήθιζαν να κάνουν τα μαλλιά τους κότσο που τον στερέωναν με τα «μασάκια» (φουρκέτες). Μόνο σε περίπτωση πένθους έκαναν τα μαλλιά τους πλεξούδα. 

(Ευδοκία Μαλτέζου)