Τελετουργίες από Π.Ε. ΚΑΒΑΛΑΣ, Δ. ΘΑΣΟΥ, ΛΙΜΕΝΑΡΙΩΝ

Σαρακοστή
Εκείνα τα χρόνια εφαρμόζονταν καλά η σαρακοστή. Την εφάρμοζαν οι γονείς και τα παιδιά
υπακούγανε. Την πιστεύανε. Το κρέας και ορισμένες ημέρες το λάδ’, εκείνα τα χρόνια, είχε
νηστεία. Εγώ στα δικά μ’ τα χρόνια, που ήμαν παιδί, Παρασκευή λάδι δεν έτρωγα.
Νηστεύαμε.

(Καναράς Αθανάσιος)

Το Δωδεκαήμερο
Εκείνες είναι μέρες για φαγοπότι. Να φας, να πιείς, να διασκεδάσεις. Αυτές τις μέρες
χαίρονταν όλοι και νέοι και γέροι. Γιατί τις γιορτινές τις μέρες αυτό ήταν.

Γιορτές Φεβρουαρίου
Είχε μια γιορτή που την σέβονταν ο αγρότης, ο άγιος Τρύφωνας. Τον σέβονταν οι αγρότες
γιατί αν δούλευες λέει του Αγίου Τρύφωνος σκουλήκιαζαν όλα δεν ήβγαινε τίποτα, ούτε
σπορές, ούτε αμπέλια, όλη η παραγωγή δεν πήγαινε καλά όταν δεν γιόρταζες τον Αϊ-
Τρύφωνα. Πηγαίναν στη λειτουργία, τα ζώα δεν τα σαμάρωναν, όχι, τα ζώα είναι του Αγίου
Μοδέστου, δεν ξέρω ποια εποχή είναι, πάντως χειμώνας καιρός είναι. Ο Άγιος Μοδέστος
είναι η γιορτή των ζώων, δεν παίρνουν σαμάρι και του Αγίου Τρύφωνος παίρνουν αγιασμό
απ’ την εκκλησία και ρίχνουν στα φυτά. Στα αμπέλια, σ΄ αυτά.

(Καναράς Αθανάσιος)

Έθιμα του λαϊκού εορτολογίου

Η σαρακοστή πριν από τα Χριστούγεννα
Πριν απ’ τα Χριστούγεννα είναι πολλοί που νηστεύουν, μια βδομάδα και μεταλαβαίνουν,
για τη Μεγάλη Παναγία, το Πάσχα.

Απόκριες
Πριν που θυμάμαι η μαμά μ’ τις απόκριες φτιάχναν γλέντια στα σπίτια με φιλικά
πρόσωπα, κουβαλούσαν όλοι μαζί κρέατα, τυριά, τέτοια κρασιά, τραγουδούσαν πολύ αυτό
το «για βρέξ’ Απρίλ’» όχι και το «Σηκώνομαι ο καημένος» και άλλα, δεν τα θυμάμαι τώρα.
Και γλεντούσαν όλη νύχτα. Στα δικά μ’ τα χρόνια πηγαίναμ’ στα κέντρα.

(Αγαμέμνων Κορδέλης)

Μετά το Πάσχα
Τη δεύτερη μέρα μετά το Πάσχα κάνουμ’ το «για βρέξ’ Απρίλ’». Εμείς γιορτάζαμε τον Αϊ-
Γεώργιο πάντα την 3 η μέρα Πάσχα.

(Κορδέλη Ελένη)

Στη γιορτή «Για βρεξ’ Απρίλ’» που γίνεται κάθε χρόνο τη 2 η ημέρα μετά το Πάσχα. Είναι ένα
είδος λιτανείας-δέησης προς αποφυγή ανομβρίας και για να ευδοκιμήσουν τα σπαρτά.