Τοπικές ενδυμασίες από ΣΟΥΦΛΙΟΥ, Δ. ΣΟΥΦΛΙΟΥ, Π.Ε. ΕΒΡΟΥ

ΜΑΡΙΑ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΟΥ

Π. ΕΤΟΣ: 2000-2001

ΧΕΙΜΕΡΙΝΟ ΕΞΑΜΗΝΟ

ΣΥΛΛΟΓΗ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΣΟΥΦΛΙΟΥ ΝΟΜΟΥ ΕΒΡΟΥ

ΜΑΘΗΜΑ: ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ: Μ. Γ. ΒΑΡΒΟΥΝΗΣ

Β. ΕΝΔΥΜΑ, ΥΠΟΔΕΣΗ, ΚΟΜΜΩΣΗ κ’ ΚΑΛΛΩΠΙΣΜΟΣ

α) ΕΝΔΥΜΑ

Όλα μας τα ρούχα τα υφαίναμε μόνες μας στους αργαλειούς και χρησιμοποιούσαμε το μετάξι, βαμβάκι, μαλλί, λινάρι. Είχαμε καθημερινή και γιορτινή φορεσιά. Κάθε μέρα το καφτάνι φορούσαμε και ήταν πότε βαμβακερό και πότε μάλλινο ανάλογα την εποχή. Η γιορτινή αποτελούνταν από το καφτάνι που γινόταν από ατλάζι (ταφτάς), από βελούδο, από σαμαλτζένιο (ριγέ ταφτά) και από σαντρότς (καρό μεταξένιο). Μέσα από το καφτάνι φορούσαμε πουκάμισο (λινό ή μεταξωτό) και απ’ έξω ποδιά και τη ζούνα. Για τον χειμώνα είχαμε τα κοντογούνια (βελούδινα ή μάλλινα με γούνα προβάτου). Στο κεφάλι δέναμε οι νέες τα τσεμπέρια και οι γριές τους γιασμάδες ενώ τις γιορτές φορούσαμε μαγλικες (τετράγωνες μαντήλες από μετάξι). 

                                                                                  Κατερίνα Μούτα - Τσορμπατζίδου 

Η αντρική φορεσιά είχε τη βράκα, το πουκάμισο, το γιλέκο και το χειμώνα φορούσαμε τον ντουλαμά (χειμωνιάτικο γιλέκο) το ζουνάρι, τη σαλταμάρα το γιορτινό γιλέκο που ήταν και μάλλινο, το σαλβάρι μια μάλλινη γιορτινή βράκα και τη γιαμουρλούκα (χειμωνιάτικη κάπα από κατσικότριχα).

β) ΥΠΟΔΗΜΑΤΑ

Παπούτσια δεν είχαμε πολλά τα κορίτσια φορούσαν γκαλέτσια κάτι βαριά παπούτσια σαν πέδιλα που χτυπούσαν στους πλακόστρωτους δρόμους και έκαναν θόρυβο και οι άντρες φορούσαμε τα τσόκαρα με τους γιαμάδες κάτι λουριά από δέρμα, χειμώνα και καλοκαίρι.

                                                                                                                 ‘’Σβίνος Χρήστος’’

γ) ΚΑΛΥΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΙΟΥ ΚΑΙ ΚΟΜΜΩΣΗ

 Στο κεφάλι φορούσαμε οι νέες τσεμπέρια από μετάξι σε μπεζ ή άσπρο χρώμα με μικρά σχεδιάκια εκτός αν είχαμε πένθος που ήταν μαύρα, ενώ οι γριές φορούσαν γιασμάδες κυρίως μαύρες ενώ στους χορούς και την Αποκραία μαγλίκες ενώ οι άντρες τραγιάσκες ενώ οι γέροι το σαρίκι. Τα μαλλιά οι άντρες τα έκοβαν πολύ κοντά, οι γυναίκες κάναμε τα μαλλιά μας περμανάντ με καλώδια που περνούσε ρεύμα και ζεσταίνονταν ή τα δέναμε με κουρελάκια όλη νύχτα, τα κορίτσια που πήγαιναν σχολείο έπρεπε να κάμουν τα μαλλιά τους δύο πλεξούδες ή να τα δένουν πίσω σε ένα κότσο πολύ σφικτά με μαύρες κορδέλες ενώ οι πιο ηλικιωμένες κάνανε τα μαλλιά τους σαν  ντομάτα και τα στερέωναν με τσιμπιδάκια.

δ) ΚΑΛΛΩΠΙΣΜΟΣ

Οι άντρες εκτός από ότι πλένονταν με πράσινο σαπούνι από λάδι και τις γιορτές με άσπρο μοσχοσάπουνο δεν περιποιούνταν και τόσο τον εαυτό τους, οι γυναίκες αντίθετα στις γιορτές κυρίως βάφονταν με χρωματιστά μολύβια και κραγιόν και συχνά τα κορίτσια χρησιμοποιούσαν κρέμες για απαλό δέρμα.

                                                                                                      ‘’Βασιλακούδη Ελισάβετ’’