Τελετουργίες από ΜΕΣΗΣ, Δ. ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ, Π.Ε. ΡΟΔΟΠΗΣ

Β. Έθιμα του λαϊκού εορτολογίου

     Τα κάλαντα τα λέγανε το βράδυ τα παλικάρια και οι άντρες τους χωριού. Μόλις έμπαιναν στη αυλή φώναζαν «Κάλαντα! Κάλαντα! Σούρβα! Σούρβα!». Έμπαιναν στα σπίτια, έβγαζαν τα παπούτσια στο σαλόνι καθόντουσαν και τα λέγανε. Τραγουδούσαν ευχές για τα μέλη της οικογένειας.

     Τη νύχτα της Πρωτοχρονιάς πήγαιναν τα παιδιά σε συγγενικά σπίτια κυρίως και χτυπούσαν με τα σούρβα το νοικοκύρη, τραγουδώντας: 

«Σούρβα, σούρβα για χαρά

Για σταφίδα, για παρά

Όσες τρύπες στο δέρμον

Τόσες θυμωνιές στ’ αλών»

Ή

«Σούρβα, σούρβα γερό κορμί

Γερό σταυρί και του χρόνου γεροι»

     Ανήμερα την Καθαρά Δευτέρα τα κορίτσια έπρεπε να ζυμώσουν την αρμυροκουλούρα με υλικά που θα είχουν έτοιμα από την προηγούμενη. Το αλεύρι, το αλάτι και το νερό τα έπαιρναν κρυφά από τρία διαφορετικά σπίτια. Την έψηναν, την έτρωγαν και όποιον έβλεπαν το βράδυ στον ύπνο τους ότι της φέρει νερό και ξεδιψάσουν, εκείνον θα παντρεύονταν.

     Η Παρασκευή των πρώτων Χαιρετισμών της Παναγίας είναι η παραμονή της γιορτής των Αγίων Θεοδώρων. Το βράδυ τα παλικάρια έκλεβαν τα αμάξια από τις αυλές των σπιτιών των κοριτσιών και τα συγκέντρωναν στη πλατεία. Την άλλη μέρα οι γονείς των κοριτσιών πήγαιναν και έπαιρναν τα αμάξια τους πίσω. Τα κορίτσια προσπαθούσαν να καταλάβουν ποιο αγόρι έκλεψε το αυτοκίνητο της οικογένειας της.