Τελετουργίες από Π.Ε. ΡΟΔΟΠΗΣ, Δ. ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ, ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ

ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ
Στην περίπτωση του Αραβικού μουσουλμανικού ημερολογίου που και αυτό είναι
σεληνιακό με διάρκεια 354 ημερών δεν προστίθεται ποτέ ένας επιπλέον μήνας με
αποτέλεσμα οι διάφορες θρησκευτικές εορτές των Μουσουλμάνων να
μετακινούνται δια μέσου των εποχών. Το γεγονός αυτό οδηγεί το ημερολόγιο να
αρχίζει δέκα έως δώδεκα ημέρες νωρίτερα του προηγούμενου σε σχέση με το
ηλιακό έτος. Η Πρωτοχρονιά δηλαδή των μουσουλμάνων είναι πάντα η πρώτη μέρα
του μήνα τον οποίο τον ονομάζουμε ‘’Μπαχάραμ’’.
ΤΟ ΡΑΜΑΖΑΝ ΜΠΑΙΡΑΜ Η ΣΕΚΕΡ ΜΠΑΙΡΑΜ
Το Ραμαζάν Μπαιράμ κάθε χρόνο αλλάζει ανάλογα με το φεγγάρι. Η γιορτή
συνδέεται με την αποκάλυψη του Κορανίου στον Μωάμεθ από τον Αλλάχ. Είναι μια

ευκαιρία για να καθαριστεί η ψυχή και το σώμα το Ραμαζάν σημαίνει(νηστεία).
Κατά την διάρκεια του Ραμαζανιού δεν τρώμε, δεν πίνουμε, από την ανατολή έως
την δύση του ηλίου. Την νύχτα  όσο και ότι θέλουμε μπορούμε να φάμε. Όταν
τελειώσει ο μήνας τελειώνει και η νηστεία. Τότε αρχίζει Ραμαζάν Μπαιράμ που
κρατά τρεις μέρες. Την πρώτη μέρα το πρωί οι άνδρες πηγαίνουν στο τζαμί για να
προσκυνήσουν. Μετά γυρίζουν στα σπίτια τους όλοι τρώνε μαζί έπειτα εύχονται οι
νεότεροι στους ηλικιωμένους Χρόνια Πολλά φιλώντας το χέρι και εκείνοι τους
προσφέρουν δώρα ή χρήματα και γλυκά. Η ιντ-αλ-ντριφ αρχίζει την ημέρα μετά το
τέλος του Ραμαζάν. Οι μουσουλμάνοι δίνουν χρήματα στους φτωχούς ή στους
ορφανούς.
ΤΟ ΚΟΥΡΜΠΑΝ ΜΠΑΙΡΑΜ
Το Κουρμπάν Μπαιράμ είναι η γιορτή της (θυσίας) είναι διαφορετικό από το
Ραμαζάν Μπαιράμ. Η λέξη κουρμπάν είναι συνώνυμη με την λέξη (κουρμπιγιέτ) που
σημαίνει εγγύτητα ή προσέγγιση. Η θυσία γίνεται για να δοξαστεί ο Αλλάχ και είναι
παράδοση να θυσιάζεται ένα από τα πλάσματα που δημιούργησε ο Θεός. Το
κουρμπάν είναι ένα μέσο κοινωνικής αλληλεγγύης που προσφέρει το Ισλάμ στην
ανθρωπότητα, οι φτωχοί χαμογελούν τα μίση και τα πάθη ξεχνιούνται και
αντικαθιστούνται από την ειρήνη και την φιλία. Η θυσία είναι μια κατάσταση που οφείλουν να εκπληρώσουν οι ευκατάστατοι αλλά δεν είναι ρητός κανόνας. Τα ζώα για θυσία είναι το πρόβατο, το κατσίκι, το μοσχάρι και η αγελάδα. Δεν θυσιάζονται ζώα όπως χήνα, κότα και γαλοπούλα. Το κουρμπάν έχει ορισμένους κανόνες και
θεμελιώδεις αρχές όπως επίσης και παραδόσεις. Το άτομο που κάνει την θυσία
οφείλει να είναι εκεί ο ίδιος εκτός αν αφήσει κάποιον να τον εκπροσωπήσει αλλά
μόνο σε ειδικές περιστάσεις. Αλλά το σημαντικότερο είναι η μοιρασιά. Το ζώο της
θυσίας χωρίζεται σε τρία. Το ένα προορίζεται για τους φτωχούς, το άλλο για τους
συγγενείς και φίλους που δεν θυσίασαν ζώο. Το τρίτο μένει στο σπίτι. Το Κουρμπάν
Μπαιράμ γιορτάζεται μία φορά το χρόνο και κρατάει 5 μέρες και δεν προβλέπεται
καθόλου νηστεία. Την πρώτη μέρα σηκώνονται πολύ νωρίς και πηγαίνουν στο τζαμί
οι άνδρες για να προσκυνήσουν. Ύστερα γυρίζουν στα σπίτια και ετοίμαζαν τα
μαχαίρια ή ότι άλλο χρειάζεται για την σφαγή. Η σφαγή αυτή πρέπει να γίνει μέσα
σε τρεις μέρες μετά απαγορεύεται. Τις υπόλοιπες μέρες κάνουν επίσκεψη στα
σπίτια των συγγενών. Στο Κουρμπάν Μπαιράμ όπως σε κάθε μπαιράμ γίνονται
επισκέψεις στους τάφους των νεκρών συγγενικών προσώπων όπου διαβάζουν
προσευχές από το κοράνι.
Η ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΑΒΡΑΑΜ
Ο προφήτης Ιμπραήμ είναι ένας προφήτης σύμφωνα με το κοράνι, ο Αλλάχ είχε
επιλέξει προφήτη πολύ πριν από τις ουράνιες θρησκείες που υπάρχουν σήμερα.
Μια μέρα ενώ προσευχόταν στον Θεό του είχε υποσχεθεί να του θυσιάσει το πιο
αγαπημένο του πρόσωπο αν του δώσει ένα γιο και ο Αλλάχ άκουσε τις προσευχές
του. Είχε ονομάσει τον πρώτο του γιο Ισμαήλ. Σύμφωνα με την ιστορία ο προφήτης
είχε πάρει εντολή στο όνειρο του να θυσιάσει τον γιο του. Πηγαίνει λοιπόν το παιδί
του για να το θυσιάσει κάπου απόμακρα και να του πει αυτό που θα γινόταν. Ο
Ισμαήλ γιος του λέει στον πατέρα του ότι αυτή είναι η εντολή του Αλλάχ και
παραδίδεται αποτελώντας πρότυπο σεβασμού. Ο Θεός όμως στέλνει με τους
αγγέλους ένα κριάρι για να το θυσιάσει. Τότε ο Ιμπραήμ προφήτης έζησε γιορτινή
χαρά και ενθουσιασμό. Το Κουρμπάν Μπαιράμ άρχισε να γιορτάζεται κατά της
εποχή της Μεδίνας.
Στις μέρες μας οι περισσότεροι δεν κάνουν την θυσία. Πληρώνουν και τα λεφτά
πηγαίνουν σε κάποιο φιλανθρωπικό ίδρυμα. Ωστόσο αυτό δημιουργεί
αντιπαραθέσεις αφού θεωρείται σαν δωρεά και λέγεται πως η δωρεά μπορεί να
γίνει ανά πάσα στιγμή αλλά η θυσία οφείλει να γίνει στον καιρό της δηλαδή στην
γιορτή.
Επίσης το Κουρμπάν Μπαιράμ δεν περιλαμβάνει μόνο την θυσία των Τώων. Είναι η
επίσκεψη στην ‘’Κάαμπα’’ για να μπορούν να γίνουν προσκυνητές. Η γιορτή αυτή
έχει ιδιαίτερη σημασία αφού το ιερό καθήκον του Hac πραγματοποιείται τον ίδιο
καιρό. Όσοι δεν μπορούν να πάνε στην Μέκκα και οι υπόλοιποι πιστοί, μοιράζουν
στους φτωχούς που έχουν γύρω τους κρέας από την θυσία.

ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΗΣ ΚΑΜΗΛΑΣ

Είναι ένα έθιμο που συνδέεται με το Κουρμπάν Μπαιράμ. Την πρώτη και δεύτερη
ημέρα της γιορτής, τα αγόρια ντύνονται σαν γυναίκες, στρατιώτες ή κυνηγοί. Δύο
αγόρια ντύνονται ο ένας γαμπρός και ο άλλος νύφη. Παλιότερα μετέφεραν και
ομοίωμα καμήλα ή και χρησιμοποιούσαν καμήλες (τα τελευταία χρόνια
χρησιμοποιούν άλογα) παίζουν νταούλια και τουρνάδες και γυρνούν σε όλη την
Κομοτηνή. Οι άνθρωποι που βλέπουν στον δρόμο πρέπει να προσφέρουν λεφτά.
Αυτά τα συγκεντρώνουν είτε για να τα προσφέρουν στους φτωχούς ή παίρνουν κάτι
χρήσιμο για το τζαμί της γειτονιάς τους.