Τελετουργίες από Π.Ε. ΕΒΡΟΥ, ΝΙΨΗΣ, Δ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ

α)Το πανηγύρι του Αγίου Πέτρου και Παύλου
Η εκκλησία του Αγίου Πέτρου και Παύλου γιορτάζει στις 29 Ιουνίου και την ημέρα
εκείνη ήταν η λαμπρότατη του χωριού της Νίψας. Στο πανηγύρι συγκεντρώνονταν
πολύς κόσμος και από τα γύρω χωριά. Πέρα από τον γάμο δεν υπήρχαν πολλές
μέρες που οι Σαρακατσάνοι γλεντούσαν. Το πανηγύρι του χωριού ήταν η πιο
ευχάριστη μέρα όπου γινόταν το μεγάλο γλέντι και ο χορός.
β)Τα Χριστούγεννα
Για τον τρόπο που γιόρταζαν τα Χριστούγεννα η Βασιλική αναφέρει :
«Τα Χριστούγεννα τα γιόρταζαν διαφορετικά απ ότι σήμερα. Καταρχάς τα
Σαρακατσανόπουλα δεν έλεγαν κάλαντα τότε κάλαντα δεν ήξεραν. Έκοβαν κλαδιά
από ΄σουξύρια΄ ένα είδος δέντρου και τα έριχναν στην φωτιά για να κάνουν κρότο.
Ακόμη βάζαν και αυτά τα γκι τα κόκκινα που βγάζουν αγκάθια. Μαζεύονταν παρέες
7-8 ατόμων γύρω από την φωτιά άκουγαν τον θόρυβο που έκαναν τα ξύλα που
καίγονταν και εύχονταν ‘’ αρνιά, κατσίκια, νυφάδες, γαμπροί από όλα τα καλά να
έχουμε ‘’ Αυτά ήταν τα κάλαντα για τους Σαρακατσάνους. Η νοικοκυρά του σπιτιού
κερνούσε τα παιδιά με διάφορα καλούδια όπως κάστανα, ξυλοκέρατα, σύκα,
καραμέλες ότι φαγώσιμο είχαν. Αυτό γινόταν τόσο τα Χριστούγεννα όσο και την
Πρωτοχρονιά ‘’Κυρά ήρθαμε πάλι και Χρόνια Πολλά’’. Αυτά γίνονταν πριν το 1960.
Το χριστουγεννιάτικο τραπέζι ήταν λιτό. Κρέας δεν μαγείρευαν πολύ συχνά. Ίσως
γουρούνια να έσφαζαν καθώς γουρούνια είχαν όλοι. Έτσι λοιπόν έφτιαχναν
λουκάνικα, πατσά τα οποία όμως μέσα σε λίγες μέρες τα πετούσαν γιατί τα κρέατα
χαλούσαν».
γ)Το Πάσχα
Την περίοδο της Σαρακοστής ήταν υποχρεωτικό και αυστηρό να νηστεύουν όλοι
μέχρι το Πάσχα. Τόσο οι ενήλικες όσο και τα παιδιά. Το βράδυ της Ανάστασης
μετακινούνταν στα χωρία στις εκκλησίες για να παρακολουθήσουν την Θεία Λειτουργία και να λάβουν από την ευλογία της Ανάστασης. Καθώς οι εκκλησίες δεν βρίσκονταν στα χωριά και οι εγκαταστάσεις των Σαρακατσάνων ήταν απομονωμένες το Πάσχα ταλαιπωρούνταν λίγο στις μετακινήσεις.
δ)Η γιορτή του Αγίου Ηλία
Ιδιαίτερη θέση στο εορτολόγιο των Σαρακατσάνων είχε η γιορτή του Αγίου Ηλία
καθώς θεωρούνταν ο προστάτης των αρρώστων για τους Σαρακατσάνους. Την
ημέρα εκείνη οι πιστοί έκαναν τάμα του Αγίου προστάτη για να εκπληρωθεί η
επιθυμία τους. Κυρίως τάμα έκαναν για να γιατρευτεί με θαύμα κάποιος βαριά
άρρωστος και μελλοθάνατος. Ένα πρόβατο προσέφεραν εκείνη την ημέρα ως θυσία
στις 20 Ιουλίου το οποίο όμως έπρεπε να είχε γεννηθεί πρόσφατα από μεγάλη
προβατίνα και να μην είναι ζυγούρι πρόβατο δηλαδή ηλικίας 2 ετών.